Mark Ronson

Mark Ronson
Ilustracja
Mark Ronson, 2011
Imię i nazwisko

Mark Daniel Ronson

Data i miejsce urodzenia

4 września 1975
Londyn[1]

Gatunki

rock, soul, jazz, pop, hip-hop

Zawód

producent muzyczny, muzyk, kompozytor

Aktywność

od 2003

Wydawnictwo

Columbia, Allido Records

Zespoły
Silk City (od 2018)
podpis
Strona internetowa

Mark Daniel Ronson (ur. 4 września 1975) – angielski producent muzyczny, założyciel wytwórni muzycznej Allido i laureat nagród Grammy, Brit Award i Oscara. Współpracował z takimi artystami jak: Sean Paul, Nate Dogg i Ghostface Killah. W 2003 roku wydany został jego debiutancki album Here Comes the Fuzz z muzyką skupioną na amerykańskim hip-hopie.

Drugi album Ronsona, Version (2007), którego materiał skoncentrowano na brytyjskiej scenie muzycznej, zawiera covery takich zespołów jak Radiohead i Kaiser Chiefs. Album odniósł ogromny sukces, a promujące go single stały się przebojami. Osiągnięcie to sprawiło, że w 2008 roku Ronson otrzymał Brit Award w kategorii najlepszy wykonawca męski, stając się pierwszym w historii Brit Awards artystą, który otrzymał tę nagrodę nie śpiewając w żadnym ze swoich utworów. W Wielkiej Brytanii album Version otrzymał certyfikat podwójnej platyny.

Życie prywatne

Ronson w 2003 roku był zaręczony z córką Quincy’ego Jonesa, aktorką i piosenkarką Rashidą Jones. Od 2005 roku spotykał się z amerykańską artystką Cosi Theodoli-Brashi, ale para rozeszła się na początku 2008 roku. Ronson spotykał się także z brytyjską modelką Daisy Lowe, córką Gavina Rossdale, oraz z Tennessee Thomas, perkusistką zespołu The Like. We wrześniu 2011 wziął ślub z modelką Joséphine de La Baume, z którą zaręczył się na początku 2011 roku. Małżeństwo zakończyło się rozwodem w 2018 roku[2].

Ronson ma dwie siostry bliźniaczki, projektantkę mody Charlotte i DJ-kę Samanthę, która była partnerką amerykańskiej aktorki, Lindsay Lohan.

Dyskografia

Albumy

Single

Rok Tytuł Pozycja na liście[5] Certyfikat Album
UK IRE US ITA NL AUS SWI
Hot 100[6] R&B Rhy
2003 „Ooh Wee”
(gośc. Ghostface Killah, Nate Dogg, Trife Da God, Saigon)
15 – – 80 32 – – 82 – Here Comes the Fuzz
„International Affair”
(gośc. Sean Paul, Debi Nova) +
– – – – 21 – – – –
2006 „Just”
(gośc. Alex Greenwald)
48 – – – – – – – – Version
2007 „Stop Me”
(gośc. Daniel Merriweather)
2 38 – – – 23 – 64 11
„God Put a Smile upon Your Face”
(gośc. Daptone Horns)
63 – – – – – – – –
„No One Knows”
(gośc. Domino)
66 – – – – – – – –
„Oh My God”
(gośc. Lily Allen)
8 21 – – – – – 72 – Version
„Valerie”
(gośc. Amy Winehouse)
2 3 – – – – 1 – 43
2008 „Just”
(gośc. Alex Greenwald) (reedycja)
31 – – – – – – – –
2018 „Nothing Breaks Like a Heart”
(gośc. Miley Cyrus)
Late Night Feelings
2019 „Late Night Feelings”
(gośc. Lykke Li)
  • POL: złota płyta[8]
„Find U Again”
(gośc. Camila Cabello)
  • POL: złota płyta[9]

Single wyprodukowane przez Marka Ronsona

Rok Tytuł Artysta Pozycja
UK R&B Hot 100 ITA AUS
2001 „Like a Feather” Nikka Costa 53 – – – –
2002 „School's In” J-Live – – – – –
2004 „City Rules” Daniel Merriweather (feat. Saigon) – – – – 76
2004 „She's Got Me Daniel Merriweather – – – – 69
2005 „These Days Rhymefest – – – – –
2006 „Lovelight” Robbie Williams 8 – – 4 25
2006 „Littlest Things” Lily Allen 21 – – – –
2006 „Rehab” Amy Winehouse 7 – 10 9 39
2007 „Bongo Bong and Je Ne T'Aime Plus” Robbie Williams (feat. Lily Allen) – – – – –
2007 „You Know I'm No Good” Amy Winehouse 18 87 78 24 –
2007 „Back to Black” Amy Winehouse 25 – – 13 –
2007 „One More Chance” Candie Payne – – – – –
2007 „Slow Down Baby” Christina Aguilera – – – – 21
2007 „Wake Up Call” (Remix) Maroon 5 (feat. Mary J. Blige) – – – – –
2007 „Love Is a Losing Game” Amy Winehouse 46 – – – –
2008 „You Don't Know What Love Is” Daniel Merriweather – – – – –
2014 „Uptown Funk” Bruno Mars 1 – 1 5 –

Przypisy

  1. ↑ Mark Ronson. [dostęp 2009-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-03-03)].
  2. ↑ Daniel Goldblatt, Liz Walters, Music Producer Mark Ronson Quietly Settles Divorce [online], theblast.com, 28 grudnia 2018 [dostęp 2019-06-01] (ang.).
  3. ↑ Złote płyty CD przyznane w 2015 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-07-16] [zarchiwizowane z adresu 2015-01-17].
  4. ↑ Oficjalna Lista Wyróżnień – platynowe płyty [online], OLiS [dostęp 2024-01-19].
  5. ↑ "Mark Ronson's worldwide chart positions and trajectories". aCharts.us. Retrieved October 23, 2007.
  6. ↑ Mark Ronson | Biography, Albums, Streaming Links | AllMusic [online], allmusic.com [dostęp 2017-11-25] (ang.).
  7. ↑ Platynowe płyty CD przyznane w 2020 roku [online], ZPAV [dostęp 2024-01-19] [zarchiwizowane z adresu 2022-10-13].
  8. ↑ Złote płyty CD przyznane w 2020 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-09-24] [zarchiwizowane z adresu 2021-07-28].
  9. ↑ Złote płyty CD przyznane w 2021 roku [online], ZPAV [dostęp 2021-02-22] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-26].