Zdobysław Flisowski

Zdobysław Flisowski
Data i miejsce urodzenia

22 września 1931
Brześć nad Bugiem

Minister edukacji narodowej
Okres

od 11 lipca 1992
do 26 października 1993

Poprzednik

Andrzej Stelmachowski

Następca

Aleksander Łuczak

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Zdobysław Tomasz Flisowski (ur. 22 września 1931 w Brześciu nad Bugiem) – polski inżynier, nauczyciel akademicki i polityk, profesor nauk technicznych, nauczyciel akademicki Politechniki Warszawskiej, minister edukacji narodowej w latach 1992–1993.

Życiorys

Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej. W 1952 został pracownikiem naukowym tej uczelni. W 1966 obronił doktorat, a w 1980 uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1987 otrzymał tytuł naukowy profesora w zakresie nauk technicznych, w 1992 został profesorem zwyczajnym. Przez kilkanaście lat pełnił funkcję prodziekana Wydziału Elektrycznego, w latach 1989–1992 prorektora PW. W 1991 został kierownikiem Zakładu Techniki Wysokich Napięć. Specjalizuje się w technikach wysokich napięć, elektrotechnologiach i ochronie odgromowej. W 2001 objął stanowisko rektora Wyższej Szkoły Ekonomiczno-Technicznej w Legionowie. W pracy naukowej specjalizował się w zagadnieniach takich jak elektrotechnologie, ochrona odgromowa, technika wysokich napięć[1]. Był członkiem Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji Polskiej Akademii Nauk[2].

W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”[2]. W 1981 nawiązał współpracę z Niezależnym Zrzeszeniem Studentów Politechniki Warszawskiej i poparł strajk studentów na tej uczelni[3]. W czasie stanu wojennego i po jego zakończeniu był zaangażowany w działalność wspierającą studentów represjonowanych za działalność opozycyjną[3]. W latach 1990–1992 zasiadał w radzie dzielnicy Mokotów, był również delegowany do Rady m.st. Warszawy. W wyborach w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Wyborczej Akcji Katolickiej[4]. Od 11 lipca 1992 do 26 października 1993 z rekomendacji Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego sprawował urząd ministra edukacji narodowej w rządzie Hanny Suchockiej.

Został przewodniczącym Polskiego Komitetu Ochrony Odgromowej SEP, członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz członkiem komitetu naukowego III Konferencji Smoleńskiej poświęconej katastrofie samolotu Tu-154 w Smoleńsku z 10 kwietnia 2010[5].

Odznaczenia

Wybrane publikacje

  • Technika wysokich napięć, Warszawa 1995.
  • Trendy rozwojowe ochrony odgromowej budowli, Warszawa 1996.
  • Laboratorium techniki wysokich napięć, Warszawa 2006.

Przypisy

  1. ↑ Prof. dr hab. inż. Zdobysław Flisowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-12-15].
  2. 1 2 Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 77. ISBN 83-223-2645-9.
  3. 1 2 Zdobysław Tomasz Flisowski. IPN. [dostęp 2026-02-09].
  4. ↑ Wybory do Sejmu w 1991 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2026-02-09].
  5. ↑ III Konferencja Smoleńska 2014. konferencja.home.pl, 2014. [dostęp 2014-10-20].
  6. ↑ M.P. z 2024 r. poz. 1008 (ISAP)
  7. ↑ M.P. z 2024 r. poz. 1001 (ISAP)

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.