Zygmunt Lisowski

Zygmunt Lisowski
Ilustracja
Prof. Zygmunt Lisowski
Data i miejsce urodzenia

13 listopada 1880
Kraków

Data i miejsce śmierci

17 maja 1955
Poznań

profesor zwyczajny nauk prawnych
Specjalność: prawo rzymskie
Alma Mater

Uniwersytet Poznański

Doktorat

1904
Uniwersytet Jagielloński

Profesura

1919

rektor Wszechnicy Piastowskiej dzisiejszego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Uczelnia

Uniwersytet Poznański

Okres spraw.

1923–1924

Poprzednik

Heliodor Święcicki

Następca

Stanisław Dobrzycki

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Pogrzeb w Poznaniu w 1955

Zygmunt Lisowski (ur. 13 listopada 1880[1] w Krakowie, zm. 17 maja 1955 w Poznaniu[2]) – polski naukowiec, prawnik, profesor prawa rzymskiego[3]. W latach 1923–1924 rektor Uniwersytetu Poznańskiego[4].

Życiorys

Syn adwokata Władysława i Michaliny z Czeczot-Nowosieleckich.

W 1898 ukończył gimnazjum Nowodworskiego w Krakowie i rozpoczął studia prawnicze i historyczne na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego[5]. W roku 1904 uzyskał tytuł doktora. Naukę w zakresie prawa rzymskiego kontynuował na uniwersytetach w Paryżu (1904) i Lipsku (1906)[2]. W czasie I wojny światowej wykładał na Uniwersytecie Jagiellońskim. W lutym 1919 roku jako jeden z pierwszych został powołany na profesora Uniwersytetu Poznańskiego. W dniu 7 maja 1919 był jednym z pierwszych pracowników naukowych tej uczelni. Pełnił funkcję kierownika Katedry Prawa Rzymskiego Uniwersytetu Poznańskiego[6]. W swoich pracach naukowych koncentrował się przede wszystkim na historii prawa rzymskiego oraz współczesnego polskiego prawa cywilnego. 1 stycznia 1921 roku został mianowany profesorem zwyczajnym i na tym stanowisku pozostał (z przerwą na okres II wojny światowej) aż do przejścia w stan spoczynku tj. do dnia 28 lutego 1951 roku[2].

Po śmierci Heliodora Święcickiego, przez jedną kadencję, w roku akademickim 1923–1924, sprawował funkcję rektora Uniwersytetu Poznańskiego. W czasie swojej kadencji stworzył zręby administracyjne uczelni i powołał komisje senackie. Od 1927 był sekretarzem generalnym, a od 1945 roku prezesem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu[7]. Od 20 marca 1935 pełnił, powierzoną mu przez Senat Uniwersytetu, funkcję kuratora Akademickiej Korporacji „Viritia”[8].

W czasie drugiej wojny światowej mieszkał w Krakowie, gdzie brał udział w tajnym nauczaniu młodzieży polskiej. Po wojnie wrócił do Poznania, gdzie na Uniwersytecie Poznańskim wykładał prawo rzymskie. W latach 1948–1949 był współzałożycielem i współredaktorem, a następnie członkiem Komitetu Redakcyjnego (1951–1952) i Rady Redakcyjnej (1953–1955) „Czasopisma Prawno-Historycznego”[2].

Zmarł 17 maja 1955 roku w Poznaniu. Pochowany został na Cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu[9](kwatera Barbary-22-9).

grób prof. Zygmunta Lisowskiego na Cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu

Rodziny nie założył.

Ordery i odznaczenia

Publikacje

  • Studia nad sposobami nabycia własności w rzymskim Egipcie, 1913
  • O prawie rzymskim w korekturze pruskiej uwagi krytyczne, 1954
  • Prawo spadkowe, 1920
  • Kodeks cywilny obowiązujący na ziemiach zachodnich Rzeczypospolitej, 1933

Przypisy

  1. ↑ Przegląd zachodni, Tom 11, Wydania 5–12, Instytut Zachodni, 1955.
  2. 1 2 3 4 Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Wydział Historii i Nauk Społecznych, Polska Akademia Nauk, Czasopismo prawno-historyczne, Tom 7, Wydanie 2, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1956.
  3. ↑ Polska Akademia Nauk. Zakład Socjologii i Historii Kultury, Kultura i społeczeństwo, Tom 18, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974.
  4. ↑ Kronika Uniwersytetu Poznańskiego za rok szkolny 1923/24 za Rektoratu Prof. Dra Zygmunta Lisowskiego i otwarcie roku szkolnego 1924/25 przez nowego Rektora Prof. Dra Stanisława Dobrzyckiego w dniu 12 października 1924 roku, Poznań, 1925.
  5. ↑ Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1949.
  6. ↑ Bożena Knopek, Maria Zielińska, red. Antoni Gąsiorowski, WSB Polskie towarzystwo historyczne, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, ISBN 83-01-02722-3, 9788301027223.
  7. ↑ Polskie Towarzystwo Historyczne. Oddział w Poznaniu, Studia i materiały do dziejów Wielkopolski i Pomorza, Tom 1,Wydanie 2, Państwowe Wydawn. Naukowe., 1956
  8. ↑ Akademicka Korporacja „Viritia”
  9. ↑ Pihan-Kijasowa Alicja (red.), Poczet członków Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk 1857–2007, Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, 2008.
  10. ↑ M.P. z 1936 r. Nr 263, poz. 468 (ISAP) „za zasługi na polu pracy naukowej”.

Bibliografia

Linki zewnętrzne