Emiliano Martínez

Emiliano Martínez
Martínez me Arsenalin në vitin 2018
Informacioni personal
Emri i plotë Damián Emiliano Martínez Romero
Vendi i lindjes Mar del Plata, Argentina
Gjatësia 1.95 m (6 ft 5 in)
Pozicioni(et) Portier
Informacioni i ekipit
Ekipi aktual
Aston Villa
Numri 23
Karriera me të rinjtë
2008–2010 Independiente
2010–2012 Arsenal
Karriera si profesionist*
Vitet Ekipi Ndsh (Gola)
2012–2020 Arsenal 15 (0)
2012 → Oxford United (huazim) 1 (0)
2013–2014 → Sheffield Wednesday (huazim) 11 (0)
2015 → Rotherham United (huazim) 8 (0)
2015–2016 → Wolverhampton Wanderers (huazim) 13 (0)
2017–2018 → Getafe (huazim) 5 (0)
2019 → Reading (huazim) 18 (0)
2020– Aston Villa 181 (0)
Karriera ndërkombëtare‡
2009 Argjentina U17 2 (0)
2009–2011 Argjentina U20 5 (0)
2021– Argjentina 53 (0)
Rekordi i medaljeve
Futbolli i meshkujve
Përfaqësoi  Argjentina
FIFA World Cup
FituesKatari 2022
Copa América
FituesBrazili 2021
FituesShBA 2024
* Ndeshjet dhe golat në ligën vendase të klubeve të sakta prej datës 19:17, 26 May 2025 (UTC)
‡ Ndeshjet dhe golat me kombëtaren, të sakta prej datës 09:22, 11 June 2025 (UTC)

Damián Emiliano Martínez Romero (lindur më 2 shtator 1992), i njohur gjithashtu si Dibu, është një futbollist profesionist argjentinas që luan si portier për klubin e Premier League Aston Villa dhe kombëtaren e Argjentinës. I njohur si specialist në pritjen e goditjeve të penalltive, Martínez shpesh konsiderohet si një nga portierët më të mirë në botë.[1][2][3][4][5]

Martínez u trajnua në radhët e të rinjve të Independiente-s përpara se të transferohej te klubi i Premier League Arsenal në vitin 2010. Te Arsenal, ai fillimisht shërbeu si zëvendësues, duke u huazuar në klube të ndryshme, përpara se të hynte në formacionin bazë në vitin 2019, duke luajtur në Premier League dhe duke ndihmuar klubin të fitonte një FA Cup dhe FA Community Shield. Në shtator 2020, Martínez u transferua te një tjetër klub i Premier League, Aston Villa, në një marrëveshje me vlerë 20 milionë £. Në sezonin e tij të parë në klub, ai mbajti një rekord klubi prej pesëmbëdhjetë portash të paprekura në Premier League.

Martínez përfaqësoi Argjentinën në ndeshjet ndërkombëtare të të rinjve nga viti 2009 deri në vitin 2011, duke luajtur në nivelet nën-17 dhe nën-20. Ai fitoi paraqitjen e tij të parë si senior për Argjentinën në vitin 2021 dhe fitoi Copa América 2021 me ekipin, duke marrë çmimin Doreza e Artë. Martínez vazhdoi të fitonte Kupën e Botës FIFA 2022 me Argjentinën, duke u votuar sërish portieri më i mirë i turneut, dhe Copa América 2024, ku u shpërblye me Dorezën e Artë për herë të tretë. Ai u shpall gjithashtu Portieri më i Mirë i FIFA-s një rekord dy herë në 2022 dhe 2024, dhe mori Trofeun Yashin, gjithashtu një rekord dy herë, në 2023 dhe 2024.

Karriera në klub

Independiente

I lindur në Mar del Plata, Martínez e filloi karrierën e tij duke luajtur për ekipin e të rinjve të Independiente-s. Në vitin 2009, pak pas ditëlindjes së tij të 17-të, ai u ftua në provë te Arsenal, dhe fillimisht iu ofrua një kontratë rinore.[6]

Arsenal

2010–2019: Huazimet dhe paraqitjet e rralla

Martínez me Arsenal në vitin 2015

Pasi la përshtypje në një provë dhe u miratua për leje pune, Martínez u regjistrua zyrtarisht si lojtar i Arsenalit në korrik 2010.[7]

Pas dëmtimeve të Ryan Clarke dhe Wayne Brown, dhe ndërprerjes së huazimit të Connor Ripley, Martínez shkoi në huazim urgjent te Oxford United, duke bërë debutimin e tij në Football League në ndeshjen e tyre të fundit të sezonit kundër Port Vale në League Two më 5 maj 2012;[8][9] Port Vale fitoi 3–0.[10][11] Më vonë atë vit, Martínez u emërua në stolin zëvendësues të Arsenalit për ndeshjet e tyre kundër Stoke City më 26 gusht dhe kundër Liverpool më 2 shtator, si zëvendësim për të dëmtuarit Wojciech Szczęsny dhe Łukasz Fabiański, respektivisht. Më 26 shtator, ai bëri debutimin e tij me Arsenalin në një fitore 6–1 në shtëpi kundër Coventry City në raundin e tretë të League Cup.[12] Ai bëri paraqitjen e tij të dytë me Arsenalin në raundin vijues në një fitore 7–5 në transfertë kundër Reading.[13] Martínez më pas u transferua te klubi i Championship Sheffield Wednesday në një huazim urgjent 28-ditor më 15 tetor 2013.[14] Ai bëri debutimin e tij për Wednesday më 23 nëntor, kundër rivalëve të Yorkshire Huddersfield Town. Huazimi i Martínezit u zgjat përfundimisht deri në fund të sezonit.[15]

Pas kthimit te Arsenal, Martínez ishte zëvendësues i papërdorur kur Arsenal fitoi FA Community Shield 2014 më 10 gusht, me një fitore 3–0 kundër Manchester City në Wembley Stadium.[16] Ai bëri debutimin e tij në Ligën e Kampionëve menjëherë pas kësaj, duke ndihmuar Arsenalin të mundte Anderlecht 2–1 në fazën e grupeve.[17] Më pas ai bëri debutimin e tij në Premier League si zëvendësues në pjesën e dytë, duke zëvendësuar të dëmtuarin Szczęsny kundër Manchester United në Emirates Stadium më 22 nëntor.[18] Me dëmtimet e portierit rezervë David Ospina, Martínez luajti ndeshjen e tij të dytë në Ligën e Kampionëve më 26 nëntor, duke mbajtur një portë të paprekur në një fitore 2–0 kundër Borussia Dortmund.[19] Performanca e tij "e patëmetë" në ndeshje bëri që ai të emërohej në Ekipin e Javës të UEFA-s.[20] Ai bëri startin e tij të parë në Premier League më 29 nëntor kundër West Bromwich Albion, dhe gjithashtu startoi kundër Southampton katër ditë më vonë; ai mbajti dy porta të paprekura ndërsa Arsenal fitoi të dyja ndeshjet 1–0.[21][22]

Më 20 mars 2015, Martínez iu bashkua klubit të Championship Rotherham United në një huazim urgjent deri në fund të sezonit.[23] Ai bëri debutimin e tij të nesërmen kundër rivalëve të South Yorkshire Sheffield Wednesday, duke humbur 3–2.[24] Pavarësisht fillimit të dobët, Rotherham e përfundoi sezonin fuqishëm me Martínez në portë, duke humbur vetëm 1 nga 6 ndeshjet e fundit dhe shmangi rënien nga kategoria. Pavarësisht se luajti vetëm një duzinë ndeshjesh për klubin, pritjet e tij me refleks në ndeshjet e rëndësishme e bënë atë një të preferuar të tifozëve.[25]

Më 2 gusht, Martínez ishte zëvendësues i papërdorur ndërsa blerja e re Petr Čech luajti për Arsenalin në Community Shield 2015, një fitore 1–0 kundër rivalëve Chelsea.[26] Më 11 gusht, ai iu bashkua klubit të Championship Wolverhampton Wanderers në një huazim njësezonal.[27] Pasi bëri 15 paraqitje në muajt e parë të fushatës, ai pësoi një dëmtim në kofshë që e mbajti jashtë fushës për disa muaj dhe nuk ishte në gjendje të rifitonte vendin e tij të nisjes më pas.[28] Ai kaloi sezonin 2016–17 te Arsenal dhe luajti pesë ndeshje gjatë fushatës, përfshirë dy paraqitje në Premier League kundër Crystal Palace dhe West Ham United.[29]

Më 2 gusht 2017, ai iu bashkua klubit të La Liga Getafe në një huazim njësezonal,[30] dhe më 23 janar 2019, ai u huazua te klubi i Championship Reading deri në fund të sezonit.[31] Te Reading, Martínez bëri debutimin e tij më 29 janar kundër Bolton Wanderers, dhe fitoi çmimin lojtari i ndeshjes kundër Aston Villa disa ditë më vonë.

2019–2020: Përparimi dhe largimi

Me Bernd Leno-n që u largua i dëmtuar gjatë pjesës së parë të humbjes së Arsenalit kundër Brighton & Hove Albion më 20 qershor 2020, Martínez hyri nga stoli për të bërë paraqitjen e tij të parë në Premier League që nga sezoni 2016–17.[32] Kjo bëri që Martínez të luante pjesën e mbetur të sezonit si portieri i parë në klub dhe u vlerësua shumë për një sërë performancash të shkëlqyera,[33][34] me ish-sulmuesin e Arsenalit Ian Wright që e përshkroi atë si "urdhërues" dhe si dikë që kishte luajtur "shkëlqyeshëm" gjatë periudhës së tij të zgjatur në ekip.[35] Më 1 gusht, Martínez u zgjodh të startonte në Finalen e FA Cup kundër Chelsea, duke bërë disa pritje vendimtare për të ndihmuar Arsenalin të fitonte FA Cup-in e tyre të 14-të; pasi ngriti trofeun ai ishte dukshëm i emocionuar dhe shpërtheu në lot.[36]

Martínez startoi në Community Shield 2020 kundër Liverpool më 29 gusht, të cilin Arsenal e fitoi me penallti.[37] Pas ndeshjes, pati shumë spekulime se Martínez do të largohej nga klubi me kthimin e Bernd Leno-s dhe vetë lojtari deklaroi se ose donte të qëndronte në klub dhe të ishte portieri i parë ose të largohej në baza të përhershme.[38] Me interes të raportuar nga një numër klubesh, përfshirë Aston Villa dhe Brighton & Hove Albion, Martínez u la jashtë skuadrës për t'u përballur me Fulham në ditën e hapjes së sezonit të ligës.[39]

Aston Villa

Më 16 shtator 2020, Martínez, 28 vjeç, u transferua te një tjetër klub i Premier League Aston Villa në një marrëveshje me vlerë deri në 20 milionë £.[40][41] Ai nënshkroi një kontratë katërvjeçare.[42] Më 21 shtator, Martínez bëri debutimin e tij për Villa, duke pritur një penallti nga John Lundstram në një fitore 1–0 në shtëpi kundër Sheffield United.[43][44] Në sezonin e tij të parë në Aston Villa, Martínez barazoi rekordin e klubit të Brad Friedel-it për porta të paprekura në një sezon të Premier League, me 15.[45] Ai u emërua gjithashtu Lojtari i Sezonit i Votuar nga Mbështetësit e Aston Villa.[46]

Më 21 janar 2022, Martínez nënshkroi një zgjatje kontrate trevjeçare e cila do ta mbajë atë në kontratë me Villa deri në fund të sezonit 2026–27.[47] Më 27 korrik, përpara sezonit të ri, Martínez u emërua një nga dy zv.kapitenët e Aston Villa, së bashku me Diego Carlos.[48][49] Më 1 prill 2023, Martínez bëri paraqitjen e tij të 100-të në Premier League për Aston Villa në një fitore 2–0 në transfertë kundër Chelsea. Kjo portë e paprekur ishte e 34-ta e Martínezit, e cila theu rekordin e klubit për më shumë porta të paprekura në 100 ndeshjet e para të një portieri – i cili më parë ishte vendosur në 33, nga Mark Bosnich dhe Brad Friedel.[50] Më 18 prill 2024, ai priti dy penallti në një fitore 4–3 kundër Lille pas një barazimi 3–3 në total, që kualifikoi klubin e tij në gjysmëfinalet e Conference League.[51]

Martínez duke luajtur për Aston Villa në vitin 2025

Në prag të sezonit 2024–25, Martínez zgjodhi të ndryshonte numrin e fanellës së tij nga numri tradicional 1, në numrin 23 që vishte për Argjentinën gjatë fushatave të tij të suksesshme të kupës me ta.[52] Më 21 gusht 2024, Martínez nënshkroi një kontratë të re afatgjatë me Aston Villa, e cila zgjat deri në vitin 2029.[53] Martínez fitoi çmimin Pritja e Muajit e Premier League për dhjetorin 2024, hera e tij e parë që fitoi çmimin, për një pritje në vijën fatale kundër Nottingham Forest në një humbje 1–2.[54] Martínez ndali një goditje me kokë nga Nicolás Domínguez që kaloi pranë tij duke u shtrirë prapa dhe duke e larguar atë kur ishte në vijën fatale.[55] Gjatë ndeshjes së fundit të sezonit të Aston Villa kundër Manchester United, Martínez iu dha një karton i kuq i drejtpërdrejtë dhe u përjashtua në pjesën e parë pasi bëri një ndërhyrje ndaj Rasmus Højlund jashtë zonës.[56]

Karriera ndërkombëtare

Martínez duke luajtur për Argjentinën në 2022

Martínez u thirr në skuadrën e parë të Argjentinës për të zëvendësuar Oscar Ustari për t'u përballur me Nigerinë në qershor 2011.[57] Ai mori thirrjen e tij të dytë në skuadrën e parë kundër Gjermanisë dhe Ekuadorit më 9 dhe 13 tetor 2019;[58] ai ishte një zëvendësues i papërdorur për të dy ndeshjet miqësore.[59]

Pasi luajti një sezon të plotë si portier i zgjedhur i parë për skuadrën e Premier League, Aston Villa, Martínez, 28 vjeç, bëri debutimin e tij ndërkombëtar më 3 qershor 2021, në një barazim 1–1 me Kilin në një ndeshje kualifikuese të Kupës së Botës FIFA 2022.[60] Ai më pas bëri debutimin e tij konkurrues në një turne të madh më 14 qershor, përsëri në një barazim 1–1 kundër të njëjtit kundërshtar në ndeshjen hapëse të ekipit të tij në Copa América 2021 në Estádio Olímpico Nilton Santos në Brazil.[61] Në minutën e 57-të, ai priti një penallti nga Arturo Vidal, por nuk arriti ta ndalonte Eduardo Vargas të shënonte nga topi i kthyer.[62] Më 6 korrik, Martínez priti tre penallti në një fitore me penallti 3–2 për Argjentinën kundër Kolumbisë në gjysmëfinalen e turneut.[63] Ai e përfundoi turneun me portë të paprekur në fitoren 1–0 kundër Brazilit në finalen.[64] Martínez u shpërblye gjithashtu me çmimin Doreza e Artë e Copa América 2021 si portieri më i mirë i turneut për performancat e tij.[65]

Më 1 qershor 2022, Martínez mbajti portën e paprekur ndërsa Argjentina fitoi 3–0 kundër Kampionëve në fuqi të Evropës Italisë në Wembley Stadium në Finalissima 2022.[66] Martínez u përfshi në skuadrën e Argjentinës për Kupa e Botës FIFA 2022 në Katar, dhe luajti në secilën nga ndeshjet e ekipit të tij.[67] Ai priti dy penallti nga Virgil van Dijk dhe Steven Berghuis në një gjuajtje penalltish kundër Holandës në çerekfinale, duke ndihmuar ekipin e tij të kalonte në gjysmëfinale.[68][69] Në finale, Martínez priti një goditje nga një 1 me 1 me Randal Kolo Muani në minutën e fundit të kohës shtesë për ta çuar ndeshjen në gjuajtje penalltish.[70] Ai më pas priti penalltinë nga Kingsley Coman në gjuajtjen e penalltive, duke ndihmuar Argjentinën të fitonte turneun me një fitore 4–2 me penallti pasi loja kishte përfunduar në një barazim 3–3 pas kohës shtesë.[71] Ai fitoi çmimin Doreza e Artë për performancat e tij në turne.[72] Martínez fitoi gjithashtu çmimin Portieri më i Mirë për Meshkuj i FIFA 2022.[73]

Më 15 qershor 2024, ai u përzgjodh në skuadrën prej 26 lojtarësh për Copa América 2024.[74] Në ndeshjen çerekfinale kundër Ekuadorit, ai priti dy penallti pas një barazimi 1–1, duke siguruar kualifikimin e vendit të tij në gjysmëfinale.[75] Më 14 korrik 2024, Martínez luajti të gjithë ndeshjen ndërsa Argjentina mundi Kolumbinë 1–0 pas kohës shtesë në Finalja e Copa América 2024.[76] Martínez u shpall gjithashtu fitues i Dorezës së Artë për herë të dytë.[77]

Më 28 shtator 2024, Martínez u ndalua nga FIFA të merrte pjesë në dy ndeshje për "shkelje të parimeve të lojës së ndershme" në dy incidente të ndara. E para ishte mbajtja e një kopjeje të trofeut Copa América në ijë pasi Argjentina fitoi në një ndeshje kualifikuese të Kupës së Botës kundër Kilit më 5 shtator, ndërsa e dyta kishte të bënte me sulmin e tij ndaj një kamere televizive pasi Argjentina humbi 2–1 kundër Kolumbisë në një tjetër kualifikuese më 10 shtator.[78]

Profili i lojtarit

Ndonjëherë konsiderohet si një nga portierët më të mirë në botë,[2][3][4] Martínez është i njohur për shpërndarjen dhe aftësinë e tij për të pritur gjuajtjet.[79] Ai është vënë re gjithashtu për stilin e tij të pasionuar dhe guximin në portë,[80] si dhe teknikën dhe mentalitetin e tij kur ndal penalltitë.[81][1]

Megjithatë, shumë kanë shprehur mendimin se talenti i Martínez është i ekzagjeruar. Në vitin 2025, Phil McNulty, kryeredaktori i futbollit i BBC Sport, deklaroi: "Disa tifozë të Aston Villa mund ta konsiderojnë këtë si sakrilegj, por në fakt unë mendoj se Emi Martínez është i mbivlerësuar. Ai sigurisht që nuk është 'numri një i botës', siç na thuhet shpesh. Larg kësaj, në fakt."[82] Në prag të shpalljes së fituesit të Trofeut Yashin 2024, faqja gazetareske e futbollit 3 Added Minutes vuri në dukje se golat e parandaluar të Martínez në raport me golat e pritur renditeshin në mënyrë të pafavorshme krahasuar me kandidatët e tjerë Yann Sommer, Unai Simón, Gianluigi Donnarumma, Giorgi Mamardashvili dhe Gregor Kobel.[83] Pasi Martínez fitoi çmimin, gazetari i Goal, James Westwood, shprehu mendimin se "Ai sigurisht e ka shijuar mbajtjen e atij titulli, por a e meriton vërtet atë? Përgjigja është jo, veçanërisht jo përpara operatorëve vërtet të klasit botëror si Thibaut Courtois, Alisson Becker, Jan Oblak dhe Gianluigi Donnarumma. Martinez është një portier i mirë që ka bërë jashtëzakonisht mirë për të arritur kaq shumë pasi priti tetë vjet për shansin e tij për të shkëlqyer në Arsenal, por ai nuk është një i madh. Kur Martinez përfundimisht të varë dorezat e tij, ai do të mbahet mend më shumë për aftësitë e tij antagoniste sesa për ato me duar apo këmbë.”[84] Gjatë sezonit 2023–24, Martínez u bë portieri me më shumë autogola në emër të tij (3) në historinë e Premier League.[85]

Kritikat ndaj Martínez u intensifikuan në sezonin 2024–25, ku ai pranoi gjithsej 45 gola.[86] Vetëm katër portierë të Premier League pranuan më shumë gjatë sezonit; përveç kësaj, nga 43 portierët që luajtën çdo numër minutash në elitë që nga gushti, ai u rendit i 36-ti për sa i përket ndryshimit midis golave të pritur që ai u përball dhe atyre që pranoi.[86] Kritikët perceptuan gjithashtu një rritje në numrin e gabimeve të mëdha të bëra nga Martínez.[86]

Performancat e penalltive

Martínez është bërë i njohur për specializimin në pritjen e penalltive.

Martínez ka fituar një famë të veçantë për performancat e tij në gjuajtjet e penalltive; në katër gjuajtjet e penalltive të Martínez me Argjentinën deri në korrik 2024, kundërshtarët kanë shënuar vetëm 12 herë nga 24 tentativat, një normë konvertimi prej 50 për qind, me Martínez që priti nëntë penallti, ndërsa tre të tjera nuk e gjetën portën.[81][87][88] Në fund të vitit 2022, Martínez priti shtatë nga 35 penalltitë me të cilat është përballur gjatë ndeshjeve gjatë karrierës së tij, si dhe tre të tjera të humbura – duke rezultuar në një normë suksesi prej 71 për qind për kundërshtarët. Duke kombinuar 59 penalltitë me të cilat Martínez u përball në kohë të rregullt dhe në gjuajtjet e penalltive konkurruese gjatë asaj periudhe, Martínez priti 13 dhe pa pesë të humbura krejtësisht – një normë konvertimi prej 69.5 për qind.[89]

Megjithatë, roli i Martínez shkoi përtej thjesht pritjes së penalltive, por edhe përdorimit të taktikave psikologjike dhe masave të sjelljes së papërshtatshme për të shpërqendruar dhe frikësuar gjuajtësit kundërshtarë të penalltive.[90] Ish-portieri Matt Pyzdrowski, duke shkruar për The Athletic, do të elaboronte stilin e Martínez: "në situatat e penalltive, Martínez ka një nga qasjet më agresive dhe përçarëse që do të shihni ndonjëherë. Qëllimi i tij përfundimtar është të bëjë sa më shumë presion mbi gjuajtësin dhe të krijojë një moment hezitimi ose dyshimi gjatë vrapimit të tyre. Dhe siç e kemi parë herë pas here në vitet e fundit, funksionon."[1] Felipe Cardenas i The Athletic theksoi "metodat e tij teatrale të frikësimit" në vitin 2024.[91]

Qasja e Martínez ndaj penalltive ka tërhequr kritika për mungesë të sjelljes sportive.[92] Portieri francez Hugo Lloris, i cili mori pjesë në të njëjtën gjuajtje penalltish me Martínez dhe Argjentinën në finalen e Kupës së Botës FIFA 2022, por në anën humbëse, do të deklaronte më vonë "ka disa gjëra që unë nuk mund t'i bëj. Të bëj budallain në portë, të shkund kundërshtarët e mi, të kaloj atë vijë... Unë jam një njeri shumë racional dhe i ndershëm për të shkuar në atë rrugë."[93] Bordi Ndërkombëtar i Shoqatës së Futbollit pritej në vitin 2023 që përfundimisht të ndryshonte rregullat e tij për të dekurajuar portierët si Martínez që të përdorin taktika të ngjashme në të ardhmen. Kur u pyet për ndryshimet e mundshme të rregullave, Martínez u përgjigj "Unë tashmë i prita penalltitë që duhej të prisja."[94]

Shembuj të shquar

  • Në gjysmëfinalen e Copa América 2021 kundër Kolumbisë, Martínez i nënshtroi disa nga gjuajtësit e penalltive kolumbianë një breshëri bisedash të pista. Tre nga lojtarët kolumbianë—Davinson Sánchez, Yerry Mina dhe Edwin Cardona—patën penalltitë e tyre të pritura, gjë që i lejoi Argjentinës të kalonte në finale.[95]
  • Gjatë një ndeshjeje të Premier League 2021 midis Aston Villa dhe Manchester United në Old Trafford, United fitoi një penallti në kohën shtesë, me Bruno Fernandes lojtarin që do ta gjuante. Ndërsa filluan përgatitjet për penalltinë, Martínez e pyeti hapur Fernandesin pse shoku i tij i skuadrës në United, Cristiano Ronaldo, nuk po e gjuante. Fernandes e humbi penalltinë duke e gjuajtur mbi traversë, duke siguruar rezultatin 1–0 dhe duke siguruar një fitore për Aston Villa në Old Trafford.[90]
  • Martínez përdori një sërë taktikash të sjelljes së papërshtatshme gjatë çerekfinales së Kupës së Botës FIFA 2022 kundër Holandës. Ai bëri sikur ia dha topin Steven Berghuis para se ta hidhte atë për ta detyruar Berghuisin ta merrte dhe ta vendoste vetë topin, e gjuajti topin në anë ndërsa shikonte me inat Teun Koopmeiners para radhës së tij, dhe gjithashtu e gjuajti topin në rrethin e mesit ndërsa Wout Weghorst iu afrua zonës së 18 metrave. Dy lojtarë të Holandës—Berghuis dhe Virgil van Dijk—patën penalltitë e tyre të pritura nga Martínez, duke bërë që Argjentina të kalonte në gjysmëfinale.[94][1]
  • Në finalen e Kupës së Botës FIFA 2022 kundër Francës, Martínez përdori përsëri të njëjtat taktika. Para se të dy Kylian Mbappé dhe Kingsley Coman të vendosnin topin për gjuajtjet e tyre, Martínez u grind me arbitrin për të kontrolluar nëse secila ishte padyshim në vendin e duhur, në mënyrë që të prishte përgatitjet e tyre. Mbappé shënoi, megjithëse Coman pati penalltinë e tij të pritur nga Martínez. Para gjuajtjes së Aurélien Tchouaméni, Martínez kapi topin dhe më pas e hodhi në anë, duke detyruar Tchouaméni të merrte topin dhe duke shtuar më shumë kohë dhe presion për të gjuajtur penalltinë e tij, të cilën ai e humbi jashtë portës. Martínez më pas bërtiti "Të kam parë" dhe bëri gjeste drejt Randal Kolo Muani disa herë ndërsa ky i fundit përgatitej për gjuajtjen e tij, gjë që bëri që arbitri t'i jepte karton të verdhë Martínez. Kolo Muani konvertoi penalltinë e tij, por Argjentina do të fitonte gjuajtjen e penalltive dhe përfundimisht Kupën e Botës.[96]

Në ndeshjen e kthimit të çerekfinales së UEFA Ligës së Konferencës 2023–24 në Nord, Francë, midis Aston Villa dhe skuadrës së Ligue 1, Lille, tifozët e Lille dëshmuan se nuk i kishin harruar shfaqjet e Martínez në Kupën e Botës kundër ekipit të tyre kombëtar, duke e fishkëllyer dhe tallur shumë gjatë gjithë lojës. Kur ndeshja kulmoi në një gjuajtje penalltish, Martínez u ndëshkua me karton të verdhë për gjestet drejtuar tifozëve kundërshtarë për të heshtur pasi priti një goditje nga Nabil Bentaleb. Megjithëse ishte ndëshkuar më herët në lojë, Martínez nuk u përjashtua për një karton të dytë të verdhë, pasi kartoni i verdhë në lojë nuk kaloi në gjuajtjen e penalltive. Villa më pas fitoi 4–3 me penallti, me Martínez që priti goditjen e fundit të lojës kundër Benjamin André.[97]

Jeta personale

Martínez iu dhanë emrat "Damián Emiliano" në certifikatën e tij të lindjes, gjë që shkaktoi konfuzion kur ai nënshkroi për Arsenal dhe të gjithë në klub e thërrisnin Damián. "Emri im në të vërtetë do të ishte Emiliano Damian në ID-në time argjentinase," shpjegoi Martínez më vonë. "Por kur nëna ime shkoi për ta bërë në zyrën postare, nuk e di ku e bëri, ajo priste me orë e orë në radhë dhe kur e bënë ata e vendosën Damián Emiliano të parin. Për ta bërë përsëri ajo do të duhej të priste dy, tre orë kështu që ajo tha 'është në rregull, bëjeni ashtu, gjithsesi do ta thërrasim Emi'. Ishte pak konfuze, por tani të gjithë më thërrasin Emi. Damián ishte emri i mesëm i gjyshit tim. Nëna ime [fillimisht] donte vetëm dy emra – Emiliano Martínez – por për shkak se gjyshi im ndërroi jetë para se të lindja, ajo donte të vendoste Damián ndërmjet dy emrave për të pasur emrin e gjyshit tim, asgjë tjetër."[98]

Ai ka pseudonimin "Dibu" (shkurtim i 'Dibujo', spanjisht për 'Vizatim'), sipas një personazhi të animuar në telenovelën argjentinase Mi familia es un dibujo. Martínez iu dha pseudonimi si një lojtar i ri nga ish-portieri dhe trajneri i portierëve Miguel Ángel Santoro në Independiente, në një kohë kur seriali ishte shumë i popullarizuar.[99][100]

Martínez është i martuar me Amanda "Mandinha" (lindur Gama) që nga viti 2017. Çifti kanë një djalë, Santi, dhe një vajzë, Ava.[101][102]

Më 22 dhjetor 2022, pasi fitoi Kupën e Botës FIFA 2022 me ekipin kombëtar, Martínez iu bë një pritje në resortin Las Toscas, në qytetin e tij të lindjes, Mar del Plata. Sipas shtypit lokal, kishte një pjesëmarrje prej më shumë se 150,000 njerëzve, si vendas ashtu edhe turistë.[103]

Statistikat e karrierës

Klubi

Përditësuar më ndeshja e luajtur më 19 tetor 2025
Paraqitjet dhe golat sipas klubit, sezonit dhe kompeticionit
Klubi Sezoni Liga Kupa kombëtare[a] Kupa e ligës[b] Evropa Tjetër Gjithsej
DivizioniParaqitjetGolatParaqitjetGolatParaqitjetGolatParaqitjetGolatParaqitjetGolatParaqitjetGolat
Arsenal 2011–12[104] Premier League 00000000—00
2012–13[105] Premier League 00002000—20
2013–14[106] Premier League 00—0000—00
2014–15[107] Premier League 4000002[c]00060
2015–16[108] Premier League 00———0000
2016–17[109] Premier League 20003000—50
2018–19[110] Premier League 0000001[d]0—10
2019–20[111] Premier League 9060206[d]0—230
2020–21[112] Premier League 00———1[e]010
Gjithsej 15060709010380
Oxford United (huazim) 2011–12[104] League Two 10————10
Sheffield Wednesday (huazim) 2013–14[106] Championship 11040———150
Rotherham United (huazim) 2014–15[107] Championship 80————80
Wolverhampton Wanderers (huazim) 2015–16[113] Championship 1300020——150
Getafe (huazim) 2017–18[114] La Liga 5020———70
Reading (huazim) 2018–19[110] Championship 180————180
Aston Villa 2020–21[112] Premier League 3800000——380
2021–22[115] Premier League 3601000——370
2022–23[116] Premier League 3600010——370
2023–24[117] Premier League 340300010[f]0—470
2024–25[118] Premier League 370400012[c]0—530
2025–26[119] Premier League 60000000—60
Gjithsej 18708010220—2180
Gjithsej karriera 2580200100310103200
  1. ↑ Përfshin FA Cup, Copa del Rey
  2. ↑ Përfshin Kupën e Ligës së Futbollit/EFL
  3. 1 2 Paraqitjet në UEFA Liga e Kampionëve
  4. 1 2 Paraqitje(t) në UEFA Liga e Evropës
  5. ↑ Paraqitje në FA Community Shield
  6. ↑ Paraqitjet në UEFA Liga e Konferencës

Kombëtarja

Përditësuar më ndeshja e luajtur më 14 tetor 2025[120][121]
Paraqitjet dhe golat sipas ekipit kombëtar dhe vitit
Ekipi kombëtarVitiParaqitjetGolat
Argjentina 2021140
2022120
2023100
2024130
202580
Gjithsej570

Referime

  1. 1 2 3 4 Pyzdrowski, Matt (12 dhjetor 2022). "Why Argentina's Emi Martinez is so good at saving penalties". theathletic.com (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 10 mars 2023. Marrë më 24 shkurt 2023.
  2. 1 2 "Martinez recognised as world's best goalkeeper". BBC Sport (në anglishte britanike). 31 tetor 2023. Marrë më 8 korrik 2024.
  3. 1 2 "Martinez named World's No 1 goalkeeper at 2023 Ballon d'Or" (në anglisht). Premier League. 30 tetor 2023. Marrë më 8 korrik 2024.
  4. 1 2 "2024 FC 100: Neuer among best goalkeepers in men's soccer" (në anglisht). ESPN. 4 qershor 2024. Marrë më 8 korrik 2024.
  5. ↑ Altimas, Callum; Ritchie, Calum (18 korrik 2023). "The world's 20 best goalkeepers have been ranked". GiveMeSport (në anglisht). Marrë më 11 korrik 2024.
  6. ↑ "Emiliano Martínez seizes chance at Arsenal to make sacrifices worthwhile". The Guardian (në anglisht). 30 korrik 2020. Arkivuar nga origjinali më 29 shtator 2020. Marrë më 1 gusht 2020.
  7. ↑ McNicholas, James. "Emiliano Martinez: Who Is Arsenal's Champions League Debutant Goalkeeper?". Bleacher Report (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 10 mars 2023. Marrë më 10 mars 2023.
  8. ↑ "Oxford United sign Arsenal keeper Damian Martinez on loan". BBC Sport (në anglisht). 4 maj 2012. Arkivuar nga origjinali më 15 gusht 2019. Marrë më 13 gusht 2019.
  9. ↑ "Martinez joins Oxford on emergency loan" (në anglisht). Arsenal FC. 4 maj 2012. Arkivuar nga origjinali më 7 maj 2012. Marrë më 7 maj 2012.
  10. ↑ "Port Vale 3 Oxford Utd 0". BBC Sport (në anglisht). 5 maj 2012. Arkivuar nga origjinali më 7 dhjetor 2013. Marrë më 7 maj 2012.
  11. ↑ "Loan Watch: Wellington scores for Alcoyano" (në anglisht). Arsenal FC. Arkivuar nga origjinali më 10 maj 2012. Marrë më 7 maj 2012.
  12. ↑ "Arsenal 6–1 Coventry". BBC Sport (në anglisht). 26 shtator 2012. Arkivuar nga origjinali më 13 janar 2016. Marrë më 16 janar 2013.
  13. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martínez në sezonin 2012/2013". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 16 janar 2013.
  14. ↑ "Arsenal talent joins Owls" (në anglisht). Sheffield Wednesday F.C. Arkivuar nga origjinali më 18 tetor 2013. Marrë më 15 tetor 2013.
  15. ↑ "Martinez extends loan deal with Owls | News Archive" (në anglisht). Arsenal F.C. 14 nëntor 2013. Arkivuar nga origjinali më 28 janar 2021. Marrë më 27 mars 2015.
  16. ↑ Sanghera, Mandeep (10 gusht 2014). "Arsenal 3–0 Man City". BBC Sport (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 10 gusht 2014. Marrë më 10 gusht 2014.
  17. ↑ "RSC Anderlecht 1–2 Arsenal". BBC Sport (në anglisht). 22 tetor 2014. Arkivuar nga origjinali më 31 dhjetor 2019. Marrë më 8 prill 2020.
  18. ↑ "Wilshere & Szczesny forced out of Manchester United clash as injury strikes Arsenal". Goal (website) (në anglisht). 22 nëntor 2014. Arkivuar nga origjinali më 28 prill 2019. Marrë më 27 mars 2015.
  19. ↑ Chowdhury, Saj. "Arsenal 2–0 Borussia Dortmund". BBC Sport (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 27 nëntor 2015. Marrë më 27 mars 2015.
  20. ↑ "UEFA.com's team of the week – UEFA Champions League" (në anglisht). UEFA. 27 nëntor 2014. Arkivuar nga origjinali më 17 prill 2019. Marrë më 27 mars 2015.
  21. ↑ Reddy, Luke (29 nëntor 2014). "West Bromwich Albion 0–1 Arsenal". BBC Sport (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 27 nëntor 2015. Marrë më 27 mars 2015.
  22. ↑ McNulty, Phil. "Arsenal 1–0 Southampton". BBC Sport (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 dhjetor 2015. Marrë më 27 mars 2015.
  23. ↑ "Emiliano Martinez and Lawrie Wilson join Rotherham on loan". BBC Sport (në anglisht). 20 mars 2015. Arkivuar nga origjinali më 22 mars 2015. Marrë më 27 mars 2015.
  24. ↑ "Rotherham 2–3 Sheff Wed". BBC Sport (në anglisht). 21 mars 2015. Arkivuar nga origjinali më 23 mars 2015. Marrë më 27 mars 2015.
  25. ↑ Robinson, Sam (11 gusht 2015). "Arsenal goalkeeper Emiliano Martínez joins Wolves on season-long loan". The Guardian (në anglisht).
  26. ↑ Cryer, Andy (2 gusht 2015). "Arsenal 1–0 Chelsea". BBC Sport (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 13 janar 2016. Marrë më 2 gusht 2015.
  27. ↑ "Martinez Deal Completed" (në anglisht). Wolverhampton Wanderers F.C. 11 gusht 2015. Arkivuar nga origjinali më 1 tetor 2015. Marrë më 11 gusht 2015.
  28. ↑ "Emiliano Martinez: Wolves goalkeeper out until January". BBC Sport (në anglisht). 8 dhjetor 2015. Arkivuar nga origjinali më 16 maj 2021. Marrë më 8 dhjetor 2015.
  29. ↑ "Arsenal 3–0 West Ham United". BBC Sport (në anglisht). 5 prill 2017. Arkivuar nga origjinali më 5 prill 2017. Marrë më 8 prill 2020.
  30. ↑ "Emiliano Martínez cedido al Getafe" [Emiliano Martínez loaned to Getafe] (në spanjisht). Getafe CF. 2 gusht 2017. Arkivuar nga origjinali më 7 gusht 2020. Marrë më 2 gusht 2017.
  31. ↑ "Emi Martinez joins Reading on loan" (në anglisht). Arsenal F.C. 23 janar 2019. Arkivuar nga origjinali më 6 qershor 2021. Marrë më 8 prill 2020.
  32. ↑ "Brighton 2–1 Arsenal: Maupay stuns Gunners with late winner". BBC Sport (në anglisht). 20 qershor 2020. Arkivuar nga origjinali më 21 mars 2021. Marrë më 29 korrik 2020.
  33. ↑ Meade, Sam (14 korrik 2020). "Mikel Arteta hails Emiliano Martinez with warning to Bernd Leno over No.1 spot". Daily Mirror (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 16 korrik 2020. Marrë më 29 korrik 2020.
  34. ↑ Jacob, Gary. "From Argentina to Wembley via six loan spells – how Emiliano Martínez took his chance as Arsenal No 1". The Times (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 3 tetor 2020. Marrë më 29 korrik 2020.
  35. ↑ "'Martinez is better than Kepa, Chelsea could get him' – Wright fears goalkeeper raid on Arsenal". Goal (website) (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 29 korrik 2020. Marrë më 31 korrik 2020.
  36. ↑ "Arsenal goalkeeper Emiliano Martinez breaks down in tears after FA Cup final". Talksport (në anglisht). 1 gusht 2020. Arkivuar nga origjinali më 2 gusht 2020. Marrë më 1 gusht 2020.
  37. ↑ Wilson, Amie (29 gusht 2020). "Arsenal fans make Ainsley Maitland-Niles transfer plea after Community Shield win vs Liverpool". Football London (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 13 shtator 2020. Marrë më 29 gusht 2020.
  38. ↑ "Martinez: I'll leave Arsenal if I don't get more games". Goal (website) (në anglisht). 10 gusht 2020. Arkivuar nga origjinali më 9 korrik 2021. Marrë më 21 shtator 2020.
  39. ↑ "Emiliano Martínez not in Arsenal squad and Brighton join race to sign him". The Guardian (në anglisht). 11 shtator 2020. Arkivuar nga origjinali më 20 shtator 2020. Marrë më 21 shtator 2020.
  40. ↑ Dutton, Tom (16 shtator 2020). "Arsenal confirm £20m Emiliano Martinez transfer as goalkeeper joins Aston Villa". Evening Standard (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 2 janar 2024. Marrë më 22 shtator 2020.
  41. ↑ Taylor, Ryan (16 shtator 2020). "Arsenal receive £20m cash injection towards Thomas Partey and Houssem Aouar transfers". Daily Express (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 23 shtator 2020. Marrë më 22 shtator 2020.
  42. ↑ Smith, Emma (16 shtator 2020). "Martinez completes £20m transfer to Aston Villa from Arsenal". Goal (website) (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 18 shtator 2020. Marrë më 16 shtator 2020.
  43. ↑ Fordham, John (21 shtator 2020). "Emiliano Martinez has dream debut after leaving Arsenal saving penalty in Aston Villa's win against Sheffield United". Talksport (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 28 maj 2023. Marrë më 21 shtator 2020.
  44. ↑ Hafez, Shamoon (21 shtator 2020). "Aston Villa vs. Sheffield United". BBC Sport (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 22 shtator 2020. Marrë më 21 shtator 2020.
  45. ↑ Preece, Ashley (13 maj 2021). "Aston Villa 0 Everton 0 recap and ratings from Villa Park". Birmingham Live (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 23 maj 2021. Marrë më 23 maj 2021.
  46. ↑ "Martinez voted Supporters' Player of the Season 🏆" (në anglisht). Aston Villa F.C. 23 maj 2021. Arkivuar nga origjinali më 23 maj 2021. Marrë më 23 maj 2021.
  47. ↑ "Martinez signs contract extension at Aston Villa" (në anglisht). Aston Villa F.C. 21 janar 2022. Arkivuar nga origjinali më 21 janar 2022. Marrë më 21 janar 2022.
  48. ↑ "John McGinn named Aston Villa Captain" (në anglisht). Aston Villa F.C. 27 korrik 2022. Arkivuar nga origjinali më 27 korrik 2022. Marrë më 27 korrik 2022.
  49. ↑ "Steven Gerrard: We need to push as hard as we can" (në anglisht). Aston Villa F.C. 29 korrik 2022. Arkivuar nga origjinali më 29 korrik 2022. Marrë më 29 korrik 2022.
  50. ↑ Bayliss, Jake (1 prill 2023). "Aston Villa 'absolutely flying' as European dream alive after Chelsea victory". BirminghamLive (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 1 prill 2023. Marrë më 1 prill 2023.
  51. ↑ "Emi Martinez: Why Aston Villa goalkeeper was not sent off despite being booked twice against Lille" (në anglisht). Sky Sports. 19 prill 2024.
  52. ↑ Brophy, Joe (16 gusht 2024). "Why Martinez no longer wears No1 for Aston Villa after 'superstitious' change". talkSPORT (në anglisht). Marrë më 21 gusht 2024.
  53. ↑ "Emi Martínez signs new long-term contract". Aston Villa Football Club (në anglisht). 21 gusht 2024. Marrë më 21 gusht 2024.
  54. ↑ "Martinez wins Premier League Save of the Month award" (në anglisht). Premier League. 10 janar 2025. Marrë më 27 janar 2025.
  55. ↑ "Save of the season? Emi Martinez makes unbelievable behind-the-back, goal line save". Fox Sports (në anglisht). 14 dhjetor 2024. Marrë më 27 janar 2025.
  56. ↑ Sherlock, Harry (25 maj 2025). "Emi Martinez, what are you doing?! Aston Villa goalkeeper shown red card in potential final appearance for Unai Emery's side after CRAZY challenge on Man Utd's Rasmus Hojlund | Goal.com". Goal (website) (në anglisht). Marrë më 25 maj 2025.
  57. ↑ "Martinez called up to full Argentina squad | News Archive" (në anglisht). Arsenal F.C. 2 qershor 2011. Arkivuar nga origjinali më 24 shtator 2015. Marrë më 27 mars 2015.
  58. ↑ "Internationals: Martinez named in Argentina squad" (në anglisht). Arsenal F.C. 8 tetor 2019. Arkivuar nga origjinali më 20 tetor 2023. Marrë më 8 prill 2020.
  59. ↑ "Internationals: Pepe scores for Ivory Coast" (në anglisht). Arsenal F.C. 14 tetor 2019. Arkivuar nga origjinali më 20 tetor 2023. Marrë më 8 prill 2020.
  60. ↑ "Messi scores as Argentina held by Chile". BBC Sport (në anglisht). 4 qershor 2021. Arkivuar nga origjinali më 20 tetor 2023. Marrë më 4 qershor 2021.
  61. ↑ Nemer, Roy (14 qershor 2021). "Lionel Messi, Emiliano Martinez comment on Argentina's Copa America opener". Mundo Albiceleste (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 20 tetor 2023. Marrë më 15 qershor 2021.
  62. ↑ "Argentina vs Chile, Copa America 2021 LIVE: Final score, goals and reactions". Marca (në anglisht). Spain. 14 qershor 2021. Arkivuar nga origjinali më 20 tetor 2023. Marrë më 11 korrik 2021.
  63. ↑ "Emi Martinez the Copa America hero for Argentina with THREE penalty saves in semi-final win over Colombia". Evening Standard (në anglisht). 7 korrik 2021. Arkivuar nga origjinali më 21 tetor 2023. Marrë më 7 korrik 2021.
  64. ↑ Graham, Bryan Armen (11 korrik 2021). "Argentina 1–0 Brazil: Copa América final – live!". The Guardian (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 7 nëntor 2022. Marrë më 11 korrik 2021.
  65. ↑ Muralidharan, Ashwin (11 korrik 2021). "'Lionel Messi and Neymar best players' – All awards at the 2021 Copa America". Goal (website) (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 11 korrik 2021. Marrë më 11 korrik 2021.
  66. ↑ "Italy 0–3 Argentina: South American champions cruise to Finalissima glory" (në anglisht). UEFA. 1 qershor 2022. Arkivuar nga origjinali më 18 shkurt 2023. Marrë më 19 dhjetor 2022.
  67. ↑ Lea, Greg; Mazur, Martin; Mackenzie, Alasdair; Pope, Conor; Hancock, Tom (30 nëntor 2022). "Argentina World Cup 2022 squad: Lionel Scaloni announces final 26-man team". FourFourTwo (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 18 dhjetor 2022. Marrë më 3 dhjetor 2022.
  68. ↑ "World Cup: Argentina reach semi-finals after dramatic penalty-shootout win". BBC Sport (në anglisht). 7 dhjetor 2022. Arkivuar nga origjinali më 8 dhjetor 2022. Marrë më 9 dhjetor 2022.
  69. ↑ "A moment in football history that delivered the emotions that make life worth living". The 42 (në anglisht). 17 dhjetor 2022. Arkivuar nga origjinali më 21 dhjetor 2022. Marrë më 19 dhjetor 2022.
  70. ↑ Jacob Steinberg (19 dhjetor 2022). "From Martínez to Mbappé: a World Cup 2022 team of the tournament". The Guardian (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 8 shtator 2023. Marrë më 20 dhjetor 2022.
  71. ↑ Gabim citimi: Etiketë <ref> e pavlefshme; asnjë tekst nuk u dha për refs e quajtura ":1"
  72. ↑ Gabim citimi: Etiketë <ref> e pavlefshme; asnjë tekst nuk u dha për refs e quajtura ":2"
  73. ↑ Reidy, Paul (27 shkurt 2023). "The Best FIFA Football Awards: as it happened, ceremony, categories and winners". Diario AS (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 21 tetor 2023. Marrë më 4 prill 2023.
  74. ↑ "Nómina de futbolistas convocados por Lionel Scaloni para disputar la Copa América 2024 en Estados Unidos" [List of footballers called by Lionel Scaloni to compete in the 2024 Copa América in the United States] (në spanjisht). Argentine Football Association. 15 qershor 2024.
  75. ↑ Nemer, Roy (4 korrik 2024). "Emiliano Martínez saves two penalty kicks for Argentina vs. Ecuador in Copa America" (në anglisht). Mundo Albiceleste.
  76. ↑ Dure, Beau (15 korrik 2024). "Argentina 1–0 Colombia (aet): Copa América 2024 final – as it happened". The Guardian (në anglisht). ISSN 0261-3077. Marrë më 15 korrik 2024.
  77. ↑ Nemer, Roy (14 korrik 2024). "Emiliano Martínez wins 2024 Copa America Golden Glove". Mundo Albiceleste (në anglisht). Marrë më 15 korrik 2024.
  78. ↑ "FIFA ban Argentina goalkeeper Martinez for 'offensive behaviour'" (në anglisht). France 24. 28 shtator 2024. Marrë më 28 shtator 2024.
  79. ↑ Chandler, Michael J. (16 shtator 2020). "Aston Villa sign Martinez from Arsenal for reported £20M" (në anglisht). thescore.com. Marrë më 9 korrik 2024.
  80. ↑ "World Cup villain or a passionate Villan? Argentina's Martinez backs up bravado with his play" (në anglisht). ESPN. 28 dhjetor 2022. Marrë më 9 korrik 2024.
  81. 1 2 "How many penalties has Emi Martinez saved for Argentina national team? Goalkeeper performs heroics again vs. Ecuador at Copa America" (në anglisht). Sporting News. 5 korrik 2024. Marrë më 9 korrik 2024.
  82. ↑ McNulty, Phil (19 gusht 2025). "'I actually think Martínez is overrated'". BBC Sport (në anglisht). Marrë më 1 shtator 2025 – nëpërmjet Yahoo.
  83. ↑ Gregory, Matthew (26 tetor 2024). "The Yashin Trophy is much better than the Ballon d'Or - and Aston Villa's Martínez is only part of the reason". 3 Added Minutes (në anglisht). Marrë më 1 shtator 2025.
  84. ↑ Westwood, James (29 mars 2025). "Emi Martinez is not the world's best goalkeeper - but Argentina & Aston Villa No.1 will go down as football's ultimate wind-up merchant". Goal (në anglisht). Marrë më 1 shtator 2025.
  85. ↑ Burton, Chris (14 maj 2024). "Emi Martinez makes embarrassing piece of Premier League history as Argentina goalkeeper's bizarre own goal costs Aston Villa dearly in pulsating draw with Liverpool". Goal (në anglisht). Marrë më 1 shtator 2025.
  86. 1 2 3 Gregory, Matthew (23 prill 2025). "Is Emiliano Martínez still the best goalkeeper in the world?". 3 Added Minutes (në anglisht). Marrë më 1 shtator 2025.
  87. ↑ Tharme, Liam; Pyzdrowski, Matt (18 dhjetor 2022). "Emiliano Martinez's starring role for Argentina: The spread saves, the penalties, the mind games". theathletic.com (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 23 shkurt 2023. Marrë më 24 shkurt 2023.
  88. ↑ "Emi Martinez sends Argentina into Copa America semi-finals after Lionel Messi penalty miss". BBC Sport (në anglisht). 5 korrik 2024. Marrë më 9 korrik 2024.
  89. ↑ White, Tom (19 dhjetor 2022). "Emiliano Martinez: How good is Argentina goalkeeper at saving penalties?". The Independent (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 31 dhjetor 2022. Marrë më 20 dhjetor 2023.
  90. 1 2 Wallace, Sam (19 dhjetor 2022). "Emiliano Martinez's shoot-out shenanigans take gamesmanship to a new level". The Telegraph (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 12 janar 2023. Marrë më 20 dhjetor 2023.
  91. ↑ Cardenas, Felipe (3 korrik 2024). "Emiliano Martinez: Hated by opponents, loved by Argentina, endlessly entertaining". The New York Times (në anglisht). Marrë më 9 korrik 2024.
  92. ↑ Leeks, Jacob (21 dhjetor 2022). "Wright slams Martinez "s***housery" and claims "he crossed the line" vs France". Daily Mirror (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 28 gusht 2023. Marrë më 28 dhjetor 2022.
  93. ↑ Winehouse, Amital (10 janar 2023). "Lloris on Martinez's World Cup final antics: 'I can't make a fool of myself in goal'". theathletic.com (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 18 janar 2023. Marrë më 24 shkurt 2023.
  94. 1 2 Mukhopadhyay, Sounak (23 shkurt 2023). "What Emi Martinez said when he was told penalty rules would change after his mind-games in WC final". Mint (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 26 shtator 2023. Marrë më 19 dhjetor 2023.
  95. ↑ Glendenning, Barry (19 dhjetor 2022). "Emiliano Martínez: shootouts, controversy and World Cup success". The Guardian (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 19 qershor 2023. Marrë më 20 dhjetor 2023.
  96. ↑ Mukhopadhyay, Sounak (21 dhjetor 2022). "Psychologist explains how Argentina's Emi Martinez played mind games during penalty shoot-out against France". Mint (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 27 dhjetor 2022. Marrë më 27 dhjetor 2023.
  97. ↑ Johnston, Neil (18 prill 2024). "Lille 2–1 Aston Villa (3–3 agg, 3–4 on pens): Emiliano Martinez stars in penalty shootout win". BBC Sport (në anglisht). Marrë më 18 qershor 2024.
  98. ↑ "Arsenal goalkeeper Emiliano Martinez explains Damien name confusion". OneFootball (në anglisht). 31 korrik 2020. Arkivuar nga origjinali më 26 mars 2023. Marrë më 26 mars 2023.
  99. ↑ ""Dibu", la serie que inspiró el apodo de Emiliano Martínez" ["Dibu", the series that inspired the nickname of Emiliano Martínez]. Pasen y Vean (në spanjisht). 7 korrik 2021. Arkivuar nga origjinali më 20 nëntor 2021. Marrë më 28 janar 2022.
  100. ↑ "Peta: "El apodo 'Dibu' se lo puso Pepé Santoro porque se parecía al protagonista de 'Mi familia es un dibujo'". AM 530 – Somos Radio (në spanjisht). 15 dhjetor 2022. Arkivuar nga origjinali më 15 dhjetor 2022. Marrë më 21 dhjetor 2022.
  101. ↑ "Quién es Mandinha, la mujer de Dibu Martínez, el nuevo héroe de la Selección". Clarín (në spanjisht). 7 korrik 2021. Arkivuar nga origjinali më 7 korrik 2021. Marrë më 14 shkurt 2022.
  102. ↑ Gatti, Lucas (15 korrik 2021). "La historia de amor de Emiliano Martínez y su esposa Mandinha: cómo se conocieron y los famosos que fueron al casamiento". Infobae (në spanjisht). Arkivuar nga origjinali më 15 korrik 2021. Marrë më 14 shkurt 2022.
  103. ↑ "Multitudinario homenaje al Dibu Martínez en Mar del Plata: "Ahora quiero ganar la cuarta"". Olé (në spanjisht). 22 dhjetor 2022. Arkivuar nga origjinali më 23 dhjetor 2022. Marrë më 23 dhjetor 2022.
  104. 1 2 "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2011/2012". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  105. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2012/2013". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  106. 1 2 "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2013/2014". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  107. 1 2 "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2014/2015". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  108. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2015/2016". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  109. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Damian Emiliano Martinez (merge) në sezonin 2016/2017". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  110. 1 2 "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2018/2019". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  111. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2019/2020". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  112. 1 2 "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2020/2021". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  113. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Damian Emiliano Martinez (merge) në sezonin 2015/2016". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  114. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2017/2018". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  115. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2021/2022". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 8 prill 2023.
  116. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2022/2023". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 11 shkurt 2024.
  117. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2023/2024". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 27 prill 2024.
  118. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2024/2025". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 17 gusht 2024.
  119. ↑ "Ndeshjet e luajtura nga Emiliano Martinez në sezonin 2025/2026". Soccerbase. Centurycomm. Marrë më 23 gusht 2025.
  120. ↑ Emiliano Martínez tek National-Football-Teams.com
  121. ↑ "Emiliano Martínez: Internationals". WorldFootball.net (në anglisht). HEIM:SPIEL. 3 janar 2023. Arkivuar nga origjinali më 8 prill 2023. Marrë më 30 mars 2024.