ة

Tāʾ marbūṭa
ة
Ilustracja
Informacje podstawowe
Postać izolowana

ة‬

Postać początkowa

ة‬‬

Postać środkowa

ـة‬‬

Postać końcowa

‍ـة‬

Podstawowe pismo

arabski

Podstawowy alfabet

arabski, perski

Pochodzenie
Oparty na grafemie

Tāʾ

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Tāʾ marbūṭa (ة, arab. ‏تاء مربوطة‎ dosł. związane t) – dodatkowa litera alfabetu arabskiego, która jest używana w języku arabskim i perskim.

Litera Tāʾ marbūṭa zawsze znajduje się na końcu wyrazu i jest najczęściej używana do wskazania rodzaju żeńskiego[1]. Na przykład طالبة‬ (ṭāliba "studentka") to żeńska forma słowa طالب‬ (ṭālib "student"). Jednakże istnieją również słowa w formie męskiej, które kończą się na literę Tāʾ marbūṭa, np. خَليفة‬ (ḵalīfa "Kalif"). W takich wypadkach litera ta przedstawia [æ], tj. samogłoskę prawie otwartą przednią niezaokrągloną[1].

Litera ة zwykle nie ma dźwięku [∅], czasami przedstawia [t], tj. spółgłoskę zwartą dziąsłową bezdźwięczną[1].

Postacie litery

Postać: izolowana końcowa środkowa początkowa
Wygląd:
ة‬ ـة‬ ـة‬ ة‬

Kodowanie

Litera ة, w formie Unicode, została wprowadzona w czerwcu 1993 roku pod nazwą "U+0629", wraz z wprowadzeniem Unicode 1.1.[2].

Znakة
Nazwa w UnikodzieArabic Letter Teh Marbuta
Kodowaniedziesiątkowoszesnastkowo
Unicode1577U+0629
UTF-8216 169d8 a9
Odwołania znakowe SGMLةة

Przypisy

  1. 1 2 3 Richard Ishida: Arabic character notes. r12a.github.io. [dostęp 2026-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-16)]. (ang.).
  2. ↑ Unicode-Zeichen „ة“ (U+0629). compart.com. [dostęp 2026-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-10-07)]. (niem.).

Linki zewnętrzne