Alfa Romeo 110AF

Alfa Romeo 110AF
Ilustracja
Alfa Romeo 110 AF w Gdyni, 1949
Dane ogólne
Producent

Alfa Romeo

Lata produkcji

1938–1944

Dane techniczne
Typy nadwozia

Wysokopodłogowy trolejbus klasy MAXI

Układ drzwi

2-2

Liczba drzwi

2

Moc silników

2×58,6 kW

Długość

12 000 mm

Alfa Romeo 110AF − seria trolejbusów, produkowanych w latach 1938–1944 przez włoską firmę Alfa Romeo z karoseriami SIAI Marchetti, Casaro, Macchi lub Piaggio i osprzętem elektrycznym Marelli, T.I.B.B., Ansaldo lub Compagnia Generale di Elettricità (CGE). Pojazdy te wyposażone był w podwozie trzyosiowe. Wszystkie odmiany miały długość 12 metrów i dwoje drzwi.

Łącznie wytworzono 22 egzemplarze tego trolejbusu w różnych odmianach.

W czasie II wojny światowej cztery takie trolejbusy z karoserią Macchi i silnikami Marelli znalazły się w taborze gdyńskiego przewoźnika, zrabowane przez okupacyjne władze niemieckie z Rzymu. Uruchomiono je jednak dopiero w 1947 roku[1]. Były to pojazdy dwusilnikowe, na trzyosiowym podwoziu − jeden silnik napędzał oś środkową, a drugi tylną, oba umieszczone były obok siebie przed osią środkową. Przód nadwozia mieścił oddzieloną przeszkloną ścianką kabinę kierowcy. Samo miejsce kierowcy było natomiast umieszczone bardzo nietypowo, bo na środku osi wzdłużnej pojazdu (w trolejbusach i autobusach włoskich miejsce kierowcy, z braku odpowiednich regulacji prawnych, umieszczano zazwyczaj po prawej stronie).

Przypisy

  1. ↑ Jacek Pudło, Trolejbusy w Polsce: Gdynia, Sopot, Lublin, Tychy, Dębica, Gorzów Wielkopolski, Legnica, Olsztyn, Piaseczno, Poznań, Słupsk, Wałbrzych, Warszawa, Wrocław, Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy Michał Koliński, 2011, s. 119, ISBN 978-83-7729-096-5 [dostęp 2025-07-11] (pol.).

Linki zewnętrzne