Angela Eagle

Wychowała się w rodzinie robotniczej^[3]. W 1976 została mistrzynią Wielkiej Brytanii w szachach do lat 18^[4]. W 1984 ukończyła z wyróżnieniem studia z zakresu filozofii, politologii i ekonomii (PPE) w St John’s College, na Uniwersytecie Oksfordzkim^[2]. Po studiach pracowała w dziale ekonomicznym Konfederacji Przemysłu Brytyjskiego (CBI), a następnie w związku zawodowym Konfederacja Pracowników Służby Zdrowia (COHSE), gdzie m.in. pełniła funkcję rzeczniczki prasowej^[4].

Wstąpiła do Partii Pracy w wieku 17 lat^[5]. W czasie studiów była przewodniczącą uniwersyteckiego koła Towarzystwa Fabiańskiego^[6].

W 1992 po raz pierwszy została wybrana do Izby Gmin. Zdobyła wówczas mandat w okręgu Wallasey, w hrabstwie Merseyside – jako pierwsza kandydatka Partii Pracy od czasu jego powstania, w 1918^[4]. W tym samym okręgu uzyskiwała reelekcje poselskie w kolejnych wyborach, w: 1997, 2001, 2005, 2010, 2015, 2017, 2019 i 2024^[7][8]. W latach 1996–1997 pełniła funkcję whipa opozycji w niższej izbie brytyjskiego parlamentu^[9]. W maju 1997, po objęciu stanowiska premiera przez Tony’ego Blaira, została podsekretarz parlamentarną w Ministerstwie Środowiska, Transportu i Regionów. Od lipca 1998 pełniła analogiczną funkcję w Ministerstwie Zabezpieczenia Społecznego. Od czerwca 2001, po powstaniu drugiego gabinetu Tony’ego Blaira, objęła stanowisko sekretarz parlamentarnej w Home Office^[7]. W maju 2002 zakończyła sprawowanie funkcji rządowych^[10]. Popierała udział wojsk brytyjskich w II wojnie w Zatoce Perskiej^[1].

Po przegranych przez Partię Pracy wyborach parlamentarnych w 2010, objęła stanowisko zastępczyni kanclerza skarbu (ang. Shadow Minister) w tymczasowym gabinecie cieni kierowanym przez Harriet Harman^[11]. W wyborach lidera Partii Pracy popierała kandydaturę Davida Milibanda^[12] (liderem został jego brat – Ed Miliband)^[13]. Weszła w skład kolejnego gabinetu cieni, utworzonego przez Eda Milibanda. Początkowo sprawowała w nim funkcję naczelnej sekretarz skarbu^[14], a następnie (od października 2011) przewodniczącą Izby Gmin^[15]. W 2015, po kolejnych wyborach parlamentarnych przegranych przez laburzystów, bezskutecznie ubiegła się o stanowisko wiceprzewodniczącej partii. W wewnątrzpartyjnym głosowaniu uzyskała 16,2% głosów, zajmując czwarte miejsce wśród pięciorga kandydatów (wybrany został wówczas Tom Watson)^[16]. W kolejnym gabinecie cieni, kierowanym przez Jeremy'ego Corbyna, pełniła funkcję pierwszej sekretarz stanu oraz minister biznesu, innowacji i zdolności^[17]. Przed referendum w 2016, była zaangażowana w kampanię na rzecz pozostania Zjednoczonego Królestwa w Unii Europejskiej^[18]. 26 czerwca 2016 (trzy dni po referendum) wraz z 19 innymi politykami zrezygnowała ze stanowiska w gabinecie cieni, protestując w ten sposób przeciwko sposobowi kierowania partią przez Corbyna^[9][19]. Po wyrażeniu Corbynowi wotum nieufności przez klub parlamentarny (28 czerwca)^[20], 11 lipca zapowiedziała zgłoszenie własnej kandydatury na stanowisko lidera Partii Pracy^[21]. Osiem dni później zrezygnowała z kandydowania i udzieliła poparcia Owenowi Smithowi^[22]. W kolejnych wyborach lidera partii (w 2020) wsparła kandydaturę Keira Starmera^[23].

Po wyborach parlamentarnych w 2024 i powstaniu gabinetu Starmera, objęła funkcję minister stanu w Home Ofiice (zastępczyni ministra spraw wewnętrzynch)^[24]. 6 września 2025, w wyniku rekonstrukcji gabinetu, została minister stanu w Ministerstwie Środowiska, Żywności i Spraw Wsi^[25]. 12 czerwca 2026 zastąpiła Dana Jarvisa (powołanego na urząd ministra obrony) na stanowisku minister stanu ds. bezpieczeństwa w Home Ofiice^[26]. 20 lipca tego samego roku, weszła w skład powstałego w tym dniu gabinetu Andy’ego Burnhama, obejmując w nim urząd minister środowiska, żywności i spraw wsi^[27].

Jest siostrą bliźniaczką Marii Eagle – prawniczki i polityczki Partii Pracy, posłanki do Izby Gmin od 1997, w latach 2024–2025 minister stanu ds. gotowości obronnej i przemysłu w Ministerstwie Obrony^[3].

W 1997 ujawniła się jako lesbijka^[28]. Od 1991 jest związana z działaczką związkową Marią Exall^[29], przewodniczącą Kongresu Związków Zawodowych w latach 2023–2024^[30], z którą w 2008 zawarła związek partnerski^[31].

Mieszka w Londynie^[1].

W 2021 została Damą Komandorem Orderu Imperium Bytyjskiego (DBE), co uprawnia ją do używania tytułu honorowego Dame^[5].