Antolepty (gmina)

Antolepty
Антолептская волость
Antalieptės valsčius
gmina wiejska
1867–1950
Ilustracja
Państwo

 Rosja

Obwód

1867–1917: gb. kowieńska
1918–1940: Rep. Litewska
1941–1944: K.Rz. Wschód
1944–1950: Litewska SRR

Okręg

1867–1919: nowoaleksandrowski
1919–1950: jezioroski

Siedziba

Antolepty

Data powstania

1867

Data likwidacji

1950

Populacja (1877)
• liczba ludności


3627[1]

Szczegółowy podział administracyjny
Liczba gromad

8[1]

Liczba miejscowości

70[1]

Położenie na mapie
Położenie na mapie
55°39′40″N 25°52′00″E/55,661111 25,866667

Antolepty (ros. Антолептская волость, lit. Antalieptės valsčius) – dawna gmina wiejska na Kowieńszczyźnie, istniejąca w latach 1867–1950. Siedzibą władz gminy było miasteczko Antolepty, obecnie na Litwie.

Historia

Gmina zbiorowa Antolepty powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Była częścią powiatu nowoaleksandrowskiego, należącego do guberni kowieńskiej[2]. W 1877 roku obejmowała 70 miejscowości w 8 gromadach, zamieszkanych przez 3627 ludzi[1].

Po I wojnie światowej jednostka weszła w skład Republiki Litewskiej, zachowując przynależność administracyjną do powiatu nowoaleksandrowskiego, któremu – po znacznych zmianach terytorialnych – władze litewskie przywróciły jego pierwotną nazwę: jezioroski[3].

Podczas II wojny światowej gmina należała do Komisariatu Rzeszy Wschód (powiat jezioroski). Po wojnie obszar gminy wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego i Litewskiej SRR (nadal powiat jezioroski). Gminę zniesiono 20 czerwca 1950 wskutek reformy administracyjnej na Litwie, a jej obszar włączono do nowo utworzonego rejonu dusiackiego[4].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Волости и важнѣйшiя селенiя Европейской Россiи. Выпускъ V. – Изданiе Центральнаго Статистическаго Комитета, Санктпетербургъ, 1886.
  2. ↑ Н.П. ИнфоРост, ГПИБ | Карты [online], elib.shpl.ru [dostęp 2025-12-12].
  3. ↑ Lietuvos apgyventos vietos: pirmojo visuotinojo Lietuvos gyventojų 1923 m. surašymo duomenys. Kaunas, Centralinis Statistikos Biuras, 1925.
  4. ↑ Tarybų Lietuvos enciklopedija. – Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, 1985.