Antymonoglukonian sodu
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C12H35Na3O26Sb2 | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
907,88 g/mol | ||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Antymonoglukonian sodu (łac. natrii stibogluconas) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, związek antymonu pięciowartościowego, lek stosowany w leczeniu leiszmaniozy.
Mechanizm działania
Mechanizm działania antymonoglukonianu sodu nie jest poznany[4]. Nie zostało również wyjaśnione czy antymonoglukonian sodu jest prolekiem, czy też aktywną postacią leku[4].
Zastosowanie
Antymonoglukonian sodu jest stosowany w leczeniu[3]:
- leiszmaniozy trzewnej (kala-azar, czarna febra, gorączka dum-dum)
- leiszmaniozy skórnej
- leiszmaniozy skórno-śluzówkowej
Antymonoglukonian sodu znajduje się na wzorcowej liście podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia (WHO Model Lists of Essential Medicines) (2015)[5].
Antymonoglukonian sodu nie jest dopuszczony do obrotu w Polsce (2018)[6].
Działania niepożądane
Antymonoglukonian sodu może powodować następujące działania niepożądane u 1–2% pacjentów: ból brzucha, nudności, wymioty oraz biegunka[7]. Antymonoglukonian sodu wydłuża odstęp QT oraz może powodować odwrócenie lub spłaszczenie załamków T[3][7]. Podczas dożylnego podawania leku może wystąpić przejściowy ból w przebiegu żyły i niekiedy zakrzepowe zapalenie tej żyły[7].
Przypisy
- ↑ Antymonoglukonian sodu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: S5319 [dostęp 2018-06-13].
- ↑ Sodium Stibogluconate SC-202815. Santa Cruz Biotechnology. [dostęp 2018-06-13]. (ang.).
- 1 2 3 4 Jan K. Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska: Leki współczesnej terapii. T. 1. Warszawa: Medical Tribune, 2010, s. 58–59. ISBN 978-83-60135-94-5.
- 1 2
F. Frézard, C. Demicheli, R.R. Ribeiro. Pentavalent antimonials: new perspectives for old drugs. „Molecules”. 14 (7), s. 2317–2336, 2009. DOI: 10.3390/molecules14072317. PMID: 19633606. - ↑ WHO Model List of Essential Medicines 19th List. Światowa Organizacja Zdrowia, 2015. s. 16. [dostęp 2018-06-13]. (ang.).
- ↑ Obwieszczenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 16 kwietnia 2018 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia, 2018-04-16. [dostęp 2018-06-13].
- 1 2 3 Pentostam Injection Summary of Product Characteristics. GlaxoSmithKline UK, 2007. [dostęp 2018-06-13]. (ang.).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.