Bazzyt

Bazzyt

okaz ze Szwajcarii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Be3Sc2(Si6O18)[1]
Twardość w skali Mohsa	6,5–7[1]
Przełam	nierówny/nieregularny[1]
Łupliwość	słaba/niewyraźna[1]
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, beczkowaty, spłaszczony
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	heksagonalny[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1]
Gęstość	2,77–2,8 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	niebieska, ciemnoniebieska, niebieskozielona[1]
Rysa	biała[1]
Połysk	szklisty[1]
Współczynnik załamania	1,602–1,637 (jednoosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,015–0,020[1] pleochroizm: silny; O = bladozielonawożółty; E = błękitny[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.CJ.05[1]

Bazzyt – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów należący do rodziny berylu^[1].

Krystalizuje w układzie heksagonalnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym i beczkowatym, rzadko spłaszczonym^[2][3]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego i kruchym^[1]. Posiada szklisty połysk oraz białą rysę^[1].

Występuje w miarolitowych jamach w granitach, pegmatytach granitowych oraz w żyłach alpejskich^[1][2]. Towarzyszą mu głównie laumontyt, kalcyt, beryl, bawenit, fluoryt, bertrandyt, kwarc, adular, klinochlor, albit, chloryty, hematyt, muskowit, ortoklaz oraz aeschynit^[1][2].

Występuje w Austrii (Karyntia, Salzburg), Kanadzie (Kolumbia Brytyjska, Ontario), Chinach (Mongolia Wewnętrzna), Czechach, we Francji (Bretania, Owernia-Rodan-Alpy), Niemczech (Bawaria, Saksonia), we Włoszech (Lombardia, Piemont), Japonii, Kazachstanie, Mozambiku, Norwegii (Telemark), Rosji, Szwajcarii (Berno, Tessyn, Valais) i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Connecticut, New Hampshire)^[1][2].