Brit Awards 2026
| Data | |||
|---|---|---|---|
| Miejsce |
Co-op Live, Manchester, Anglia, Wielka Brytania | ||
| Wstęp |
Charley Marlowe, Tyler West | ||
| Prowadzenie | |||
| Czas trwania |
167 minut (2 godziny i 47 minut; 20:15—23:02 średniego czasu grynickiego) | ||
| Stacja telewizyjna |
ITV, ITVX (Wielka Brytania) | ||
| Nawigacja | |||
| |||
Czterdziesta szósta ceremonia rozdania BRIT Awards, prestiżowych nagród wręczanych przez Brytyjski Przemysł Fonograficzny odbyła w sobotę 28 lutego 2026 r.[1] Wydarzenie miało miejsce po raz pierwszy na arenie Co-op Live w Manchesterze i zostało ono poprowadzone po raz szósty brytyjskiego komika i prezentera telewizyjnego Jacka Whitehalla[2].
Największą ilość statuetek zaprojektowanych przez Matthew Williamsona[3], bo aż cztery dostała brytyjska piosenkarka Olivia Dean[4], m.in. w sponsorowanej przez firmę Mastercard kategorii 'Brytyjski album roku' za swoją drugą studyjną płytę The Art of Loving[5].
Zwycięzcy i nominacje
W 2026 roku nagrody zostały przyznane artystom w czternastu kategoriach[6], z czego o zwycięzcach czterech specjalnych oznajmiono z wyprzedzeniem.
| Brytyjski album roku (prezentowane przez Jeffa Goldbluma) |
Utwór roku (prezentowane przez Robbiego Williamsa) |
|---|---|
|
|
| Brytyjski artysta roku (prezentowane przez Mayę Jamę i James'a Blunta) |
Najlepsza brytyjska grupa (prezentowane przez Shauna Rydera i Beza) |
|
|
| Najlepszy artysta popowy (prezentowane przez Matthew Williamsona) |
Najlepszy artysta R&B (prezentowane przez Clarę Amfo) |
| |
| Najlepszy artysta dance (prezentowane przez DJ Paulette) |
Najlepszy artysta alternatywny/rockowy (prezentowane przez Jacka Saundersa) |
|
|
| Najlepszy artysta hip-hopowy/grime/rapowy | Najlepszy brytyjski przełomowy artysta (prezentowane przez Myles'a Smitha) |
|
|
| Międzynarodowy artysta roku (prezentowane przez Tems i Jade Thirlwall) |
Międzynarodowa grupa roku (prezentowane przez Cat Burns) |
| |
| Najlepsza piosenka międzynarodowa (prezentowane przez Luke'a Littlera i Angryginge'a) |
Wybór krytyków |
|
|
| Tekściarz roku (prezentowane przez Bobby'ego Gillespiego) |
Producent roku |
| Wyjątkowy wkład w muzykę (prezentowane przez Skeptę) |
Nagroda Lifetime Achievement (prezentowane przez Dolly Parton) |
| Liczba | Artysta |
|---|---|
| 4 | Olivia Dean |
| 2 | Sam Fender |
| Liczba | Artysta |
|---|---|
| 5 | Olivia Dean |
| Lola Young | |
| 4 | Sam Fender |
| 3 | Lily Allen |
| Wolf Alice | |
| Dave | |
| Fred Again | |
| Jim Legxacy | |
| 2 | Jade Thirlwall |
| Calvin Harris i Clementine Douglas | |
| PinkPantheress | |
| Sabrina Carpenter | |
| Chappell Roan | |
| Little Simz | |
| Raye | |
| Skepta | |
| PlaqueBoyMax | |
| Wet Leg | |
| Skye Newman | |
| Bruno Mars | |
| Huntr/x | |
| Sombr | |
| Lady Gaga | |
| Taylor Swift |
Występy
| Wykonawca(y) | Utwór | Zmiany na UK Singles Chart (notowanie z 6 marca 2026) |
Zmiany na UK Albums Chart (notowanie z 6 marca 2026) |
|---|---|---|---|
| Harry Styles | "Aperture" | 10 (+6) | Harry's House – 72 (+26) Fine Line – 80 (+6) |
| Huntr/x (Ejae, Rei Ami i Audrey Nuna) |
"Golden"[a] | 24 (-4) | N/A |
| Olivia Dean | "Man I Need" | 8 (-1) | The Art of Loving – 2 (=) Messy – 50 (+24) |
| Raye | "Where Is My Husband!" "Nightingale Lane" |
13 (=) 20 (debiut) |
My 21st Century Blues – 52 (+9) |
| Rosalía Björk The Heritage Orchestra |
"Berghain"[b] | N/A | Lux – 37 (ponowne wejście) |
| Alex Warren James Blunt |
"Ordinary" | 16 (+3) | You'll Be Alright, Kid – 7 (+4) |
| Mark Ronson Ghostface Killah Dua Lipa |
"Ooh Wee" "Back to Black"[c] "Valerie" "Uptown Funk" "Dance the Night" "Electricity" |
N/A | N/A |
| Wolf Alice | "The Sofa" | N/A | N/A |
| Sombr | "Undressed" "Back to Friends" |
N/A 42 (+7) |
I Barely Know Her – 17 (+10) |
| Robbie Williams Adam Wakeman Robert Trujillo Tommy Clufetos Zakk Wylde |
"No More Tears" (oddanie hołdu Ozzy'emu Osbourne'owi) |
N/A | N/A |
Uwagi
- ↑ Utwór został wykonany na specjalnej scenie zainstalowanej przed wejściem na arenę Co-op Live.
- ↑ Wokal również pojawiającego się gościnnie w utworze Yves Tumora został puszczony z taśmy ze względu na jego nieobecność podczas ceremonii. Występ jest zakończony sekcją taneczną, a w tle puszczony jest remiks utworu autorstwa Conrada Taylora, którego wersja studyjna została opublikowana we wszystkich mediach strumieniowych 6 marca 2026 r.
- ↑ Oryginalnie w wykonaniu Amy Winehouse. Utwór został puszczony z taśmy.
Przypisy
- ↑ Everything you need to know about the 2026 Brit Awards [online], 19 grudnia 2025 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
- ↑ Jack Whitehall confirmed to return as the host for the BRIT Awards 2026 [online], 9 grudnia 2025 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
- ↑ 2026 BRIT Award Revealed [online], 21 stycznia 2026 [dostęp 2026-03-01] (ang.).
- ↑ Olivia Dean crowned new UK queen of pop as Brit Awards hit the north [online], 1 marca 2026 [dostęp 2026-03-01] (ang.).
- ↑ The Art Of Loving by Olivia Dean Wins Mastercard Album of The Year [online], 1 marca 2026 [dostęp 2026-03-01] (ang.).
- ↑ BRIT Awards 2026 Nominees [online], 21 stycznia 2026 [dostęp 2026-02-28] (ang.).