Depressariidae
| Depressariidae | |
| (Meyrick, 1883)[1] | |
![]() Depressaria radiella | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Podtyp | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Rząd | |
| Nadrodzina |
Gelechioidea |
| Rodzina |
Depressariidae |
Depressariidae[2] – rodzina motyli z nadrodziny Gelechioidea, obejmuje 2300 opisanych gatunków, które występują na całym świecie; w Polsce odnotowano 66 gatunków.
Morfologia
U larw występują boczne wyrostki na segmentach odwłoka, które uniemożliwiają im poruszanie się na boki[1.1]. Cecha wyróżniająca rodzinę to budowa męskich genitaliów – gnatos ma postać jednego lub kilku kolczastych guzków[3], nie występuje jednak w takiej formie u wszystkich przedstawicieli tej rodziny[1.1]. Unkus jest szczątkowy[4]. U samic signum ma kształt gwiaździsty lub przypominaja czworokąt[4].
Głowa pokryta gładkimi łuskami, z boku głowy grupy łusek są odstające[4]. Występują przyoczka z wyjątkiem przedstawicieli rodzaju Luquetia[4]. Czułki są krótsze od przednich skrzydeł, u ich podstawy znajduje się kępka łusek[4]. Długie głaszczki wargowe, wywinięte ku górze, dobrze rozwinięta ssawka[4], jej nasada jest gęsto pokryta łuskami[5]. Przednie skrzydła są jajowate i wydłużone, nawet czterokrotnie dłuższe niż szersze, tylne skrzydła również jajowate[4].
Zachowanie
Gąsienice niektórych gatunków mogą powodować szkody w rolnictwie, żerują na selerowcach, m.in. na marchwi[6]. Durrantia arcanella z kolei żeruje na liściach olejowca gwinejskiego (palmy oleistej)[7]. Niektóre gatunki z rodzaju Agonopterix są minujące[8]. Imagines hibernują, pojawiają się wczesnym latem[9]. Zdarzają się przypadki występowania niektórych gatunków także zimą[10].
Występowanie
Występują na całym świecie, głównie w środowiskach leśnych państwa holarktycznego[9]. W krainie palearktycznej stwierdzono przeszło 350 gatunków z 8 rodzajów[9]. W Australii stwierdzono 72 gatunki z 24 rodzajów[3]. W Polsce 66 gatunków[11] (w 2004 roku odnotowano 63 gatunki[12]).
Systematyka
Rodzina należy do nadrodziny Gelechioidea[13], jednej z najbardziej licznych wśród motyli[1.2], a ta należy do grupy molowców[5]. Rodzina jest monofiletyczna[1.3], obejmuje 2300 gatunków[1.2] (według innego autora 550[9]) ujętych w 35 rodzajach[9].
Wybrane gatunki Depressariidae zostały stosunkowo wcześnie poznane: Agonopterix heracliana opisał Karol Linneusz w 1758 roku, a Agonopterix alstromeriana opisał Carl Alexander Clerck 1759 roku; do końca XVIII wieku opisano 21 gatunków, głównie opisali je Michael Denis i Ignaz Schiffermüller[5]. W XIX wieku opisano 88 nowych gatunków[5]. Pierwsze obszerne studia nad genitaliami Depressariidae przeprowadził Hans-Joachim Hannemann, poczynając od 1953 roku[5].
Takson był traktowany jako podrodzina płożkowatych, również Edward Meyrick uznawał go za przynależący do płożkowatych[3] i opisał go naukowo jako osobny takson[1.1]. Depressariinae bywają traktowane jako podrodzina Elachistidae[14]. Takson został o podniesiony do rangi rodziny w 1990 roku (Common oraz Nielsen & Common, 1991)[3].
Podrodziny
- Acriinae Kuznetsov & Stekolnikov, 1984
- Aeolanthinae Kuznetsov & Stekolnikov, 1984
- Cryptolechiinae Meyrick, 1883 (homonim: Orophiinae Lvovsky, 1974 nec Thomson, 1863)
- Depressariinae Meyrick, 1883 (parafiletyczna[1.4])
- Ethmiinae Busck, 1909
- Hypercalliinae Leraut, 1993
- Hypertrophinae Fletcher, 1929
- Peleopodinae Lvovsky, 1996
- Oditinae Hodges, 1974
- Stenomatinae Meyrick, 1906
- nieujęte w podrodziny zostały rodzaje: Carcina (bywała ujmowana w Peleopodinae[15]), Gonionota, Machimia, Himmacia sensu stricto, Psilocorsis oraz prawdopodobnie także kilka rodzajów płożkowatych[1.2]
Galeria
Depressaria radiella, larwa
Ethmia bipunctella, larwa
Adscita mannii mannii (Stenomatinae)
Ethmia nigroapicella, larwa w oprzędzie
Agonopterix carduncelli, głowa
Acria sp. (Acriinae)
Bibarrambla allenella (Depressariinae)
Carcina quercana
Cryptolechia rhodobapta (Depressariinae)
Ethmia bipunctella (Ethmiinae)
Himmacia trailii (Depressariinae)- Hypercallia citrinalis (Hypercalliinae)
Hypertropha chlaenota (Hypertrophinae)
Menesta melanella (Stenomatinae)
Odites issikii (Oditinae)
Orophia denisella (Cryptolechiinae)
Przypisy
- ↑ Maria Heikkilä, Marko Mutanen, Mari Kekkonen, Lauri Kaila, Morphology reinforces proposed molecular phylogenetic affinities: a revised classification for Gelechioidea (Lepidoptera), „Cladistics”, 30 (6), 2014, DOI: 10.1111/cla.12064, ISSN 1096-0031 (ang.).
- ↑ Depressariidae (1DEPRF)[Overview]| EPPO Global Database [online], gd.eppo.int [dostęp 2026-07-16] (ang.).
- 1 2 3 4 Australian Faunal Directory [online], biodiversity.org.au [dostęp 2026-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2025-03-26] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Key to genera (Depressariidae) [online], British Lepidoptera [dostęp 2026-07-16] (ang.).
- 1 2 3 4 5 Peter Buchner, Martin Corley, Depressariidae, Brill, 2024 (Microlepidoptera of Europe), DOI: 10.1163/9789004713116_003, ISBN 978-90-04-71311-6.
- ↑ AgroAtlas – Pests – Depressaria depressana (F.) – Purple Carrot-seed Moth [online], agroatlas.ru [dostęp 2026-07-16] [zarchiwizowane z adresu 2025-03-17].
- ↑ Tejeda-Rico i inni, Biology, Population Fluctuation, and Foliar Consumption Rate of Durrantia arcanella Busk, 1912 (Lepidoptera: Depressariidae), a Defoliator of Oil Palm in the Colombian Caribbean, „Insects”, 14 (12), 2023, DOI: 10.3390/in, ISSN 2075-4450 [dostęp 2026-07-16] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-06] (ang.).
- ↑ Depressariidae [online], Plant Parasites of Europe leafminers, galls and fungi (ang.).
- 1 2 3 4 5 Peter Buchner, Jan Šumpich, Depressariidae (Lepidoptera) of the Russian Altai Mountains: new species, new records and updated checklist, „Acta Entomologica Musei Nationalis Pragae”, 60 (1), 2020, s. 201, DOI: 10.37520/aemnp.2020.013 [dostęp 2026-07-10].
- ↑ Jacek Hikisz, Agnieszka Soszyńska-Maj, What Moths Fly in Winter? The Assemblage of Moths Active in a Temperate Deciduous Forest During the Cold Season in Central Poland, „J. Entomol. Res. Soc.”, 2015, s. 62, ISSN 1302-0250.
- ↑ Tomasz Blaik, Xavier Dobrzański, Marek Hołowiński, Witold Zajda, Badania nad Depressariidae (Lepidoptera) Polski. I. Nowe dane o rozmieszczeniu i bionomii. Uwagi o hodowli Semioscopis strigulana (Denis & Schiffermüller, 1775), 19 grudnia 2019, s. 2, DOI: 10.5281/ZENODO.3584945.
- ↑ Fauna Polski: charakterystyka i wykaz gatunków, Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2004, s. 390, ISBN 978-83-88147-04-3.
- ↑ Depressariidae [online], Depressariidae (ang.).
- ↑ Depressariinae, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2026-07-17] (ang.).
- ↑ Peleopodinae [online], ftp.funet.fi [dostęp 2026-07-16].
