Dizocylpina
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
C16H15N | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
221,30 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS |
77086-21-6 | ||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||
Dizocylpina (łac. Dizolcipinum) – bardzo silny antagonista niewspółzawodniczący receptora NMDA, używany sporadycznie jako lek przeciwdrgawkowy.
Użycie rekreacyjne
Dizocylpina posiada także działanie psychoaktywne. W dawkach zaledwie 50–100 μg (czyli porównywalnych ze standardowymi dawkami dwuetylowego amidu kwasu lizergowego) powoduje odczucia charakterystyczne dla innych dysocjantów, lecz z bardzo dużą liczbą efektów ubocznych. Działanie dizocylpiny jest dużo dłuższe niż ketaminy, czy fencyklidyny, bardziej przytłaczające, trudniejsze do zapamiętania i mniej atrakcyjne.
Przypisy
- ↑ Dizocilpine, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2012-07-30] (ang.).
- ↑ Dizocylpina [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: M107.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
