Joachim Marx

Joachim Marx
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Joachim Jerzy Marx

Data i miejsce urodzenia

31 sierpnia 1944
Gliwice

Wzrost

180 cm

Pozycja

napastnik

Kariera juniorska
Lata Klub
Górnik Sośnica
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1959–1963 GKS Gliwice
1963–1969 Gwardia Warszawa 139 (78)
→ 1966 Wisła Kraków 1 (1)
1969–1975 Ruch Chorzów 162 (66)
1975–1979 RC Lens 110 (38)
1979–1982 US Nœux-les-Mines 96 (39)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1966–1975  Polska 23 (10)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1985–1988 RC Lens
1988–1990 La Roche VF
1991–1992 LB Châteauroux
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
złotoMonachium 1972Piłka nożna
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Joachim Jerzy Marx (ur. 31 sierpnia 1944 w Gliwicach) – polski piłkarz występujący na pozycji środkowego napastnika lub obrońcy oraz trener piłkarski. Reprezentant Polski, złoty medalista olimpijski 1972 z Monachium.

Życiorys

Urodził się 31 sierpnia 1944 w Gliwicach. Był synem Marii i Georga (Jerzego) Marxa[1]. Piłkarską karierę rozpoczynał w lokalnym klubie Sośnica Gliwice[2]. W 1959 za namową Jerzego Klejnota został zawodnikiem GKS Gliwice[3]. w którym grał w niższych ligach do 1963. W tym samym roku stał się pierwszoligowym zawodnikiem Gwardii Warszawa[4]. W debiutanckim występie w I lidze przeciwko drużynie Arkonii Szczecin zdobył bramkę na 2:2 w przedostatniej minucie meczu[5]. Pierwszy mecz przed własną publicznością zagrał przeciwko drużynie Wisły Kraków[5]. W trzecim spotkaniu debiutanckiego sezonu zagrał pierwsze derbowe spotkanie przeciwko Legii Warszawa. W spotkaniu strzelił gola na 2:1[6]. W tym czasie pracował jako mechanik samochodowy razem z Janem Gawrońskim[7]. Pod koniec września 1963 w meczu przeciwko Pogoni Szczecin zdobywa 2 bramki w 3 minuty. W całym sezonie 1963 zdobył 16 goli, zajmując 3 miejsce klasyfikacji strzelców przegrywajac z Lucjanem Brychczym Jerzym Wilimem i Józefem Gałeczką[8].

Jako złoty już medalista IO oraz zawodnik reprezentujący Gwardię Warszawa posiada również epizod w barwach Wisły Kraków, gdzie 8 maja 1966 r. – w ramach obchodów 60-lecia klubu – gościnnie wystąpił w meczu przeciwko MTK Budapeszt, wygranym przez Białą Gwiazdę 2:0 (0:0), a swój występ uświetnił bramką otwierającą wynik spotkania[9].

Najlepsze lata klubowej kariery przeżywał jednak na Śląsku, w Ruchu Chorzów, w którym grał w latach 1969–1975, rozgrywając 162 mecze w ekstraklasie i zdobywając 66 bramek. W 1974 i 1975 wywalczył tytuły mistrza Polski z Ruchem, zaś w 1974 Puchar Polski, w którym „Niebiescy” po dwóch golach Marksa pokonali jego były klub Gwardię Warszawa.

Po zakończeniu kariery w Polsce, wyemigrował do Francji, gdzie występował w klubie RC Lens w latach 1975–1979. W swoim debiucie zdobył przeciwko drużynie z Lyonu zdobył hat tricka[10]. Do końca roku strzelił bramkę w każdym z domowych meczów[11]. W pierwszym sezonie zdobył 15 bramek i 1 w Pucharze Francji[12]. Został najlepszym strzelcem zespołu Lens[13]. 9 stycznia 1976 jako pierwszy polski piłkarz wyjechał do Francji razem z rodziną[14]. Z klubem z Le ns zdobył wicemistrzostwo Ligue 1 w 1977 r. W 131 spotkaniach zdobył 43 gole[15]. Karierę zakończył w 1982 w prowincjonalnym klubie US Nœux-les-Mines[16].

Po zakończeniu kariery zawodniczej założył szkółkę piłkarską w Liévin. Obecnie prowadzi szkołę piłkarską reprezentacji Francji w Lens.

Kariera reprezentacyjna

Reprezentacyjną karierę Joachim Marx rozpoczął w 1966, debiutując w meczu z Izraelem (0:0)[17]. Zagrał od 46 minuty za Jerzego Sadka[18]. Następnie w 1969 roku wystąpił w 3 spotkaniach reprezentacji przeciwko Bułgarii i Holandii w eliminacjach mistrzostw świata oraz w spotkaniu towarzyskim przeciwko Norwegii[18]. W 1970 roku zagrał w towarzyskim spotkaniu przeciwko reprezentacji Iraku (2-0). W kolejnym wygranym 5-0 meczu przeciwko reprezentacji Danii zdobył klasycznego hat-tricka[19]. Całe spotkania rozegrał także przeciwko drużynom NRD (0-5), Irlandii (2-0) i Albanii (3-0) W reprezentacji rozegrał 23 mecze, w których strzelił 10 goli. Do dorobku tego wpisują się również 4 występy w reprezentacji olimpijskiej i 2. zdobyte w niej bramki. Najlepszy mecz rozegrał w 1970 z Danią w Warszawie, w którym zdobył trzy bramki. W 1972 roku wystąpił w dwóch spotkaniach z Bułgarią. W pierwszym przegranym 1:3 meczu w Starej Zagorze w 23 minucie zastąpił Andrzeja Jarosika[19]. W rewanżowym wygranym 3-0 meczu w Warszawie strzelił gola na 3-0[20]. Olimpiadzie w Monachium nie był podstawowym zawodnikiem, wystąpił jedynie w meczach z Danią (1:1) i Ghaną (4:0). W każdym ze spotkań wystąpił jedynie w jednej połowie meczu[20]. Choroba uniemożliwiła mu występ na Mistrzostwach Świata 1974. 9 Października wystąpił od 74 minuty w meczu eliminacji mistrzostw Europy przeciwko Finlandii zastępując Andrzeja Szarmacha. W 1975 wrócił do kadry. 28 maja zagrał drugą połowę w wyjazdowym spotkaniu przeciwko NRD strzelając gola w 83 minucie[20]. 8 października 1975 na mecz z Węgrami (2 bramki)[20]. Reprezentacyjną karierę zakończył w tym samym roku meczem z Włochami (0:0)[21].

Lp.DataMiejscePrzeciwnikRezultatRozgrywkiGrałUwagi
1.3 grudnia 1966Jaffa Izrael0-0towarzyskiod 46'
2.15 czerwca 1969Sofia Bułgaria1-4el. MŚ 1970od 77'
3.27 sierpnia 1969Łódź Norwegia6-1towarzyski90'Gol Gol
4.7 września 1969Chorzów Holandia2-1el. MŚ 197090'
5.22 lipca 1970Szczecin Irak2-0towarzyskido 45'
6.2 września 1970Warszawa Dania5-0towarzyskiod 46'Gol Gol Gol
7.6 września 1970Rostock NRD0-5towarzyski90'
8.23 września 1970Dublin Irlandia2-0towarzyski90'
9.14 października 1970Chorzów Albania3-0el. ME 197290'
10.17 listopada 1971Hamburg RFN0-0el. ME 197290'Żółta kartka
11.5 grudnia 1971Izmir Turcja0-1el. ME 197290'
12.16 kwietnia 1972Stara Zagora Bułgaria1-3el. IO 1972od 23'
13.7 maja 1972Warszawa Bułgaria3-0el. IO 1972od 83'Gol
14.10 maja 1972Poznań Szwajcaria0-0towarzyskido 61'
15.30 sierpnia 1972Ratyzbona Ghana4-0IO 1972od 46'
16.3 września 1972Ratyzbona Dania1-1IO 1972do 45'
17.9 października 1974Warszawa Finlandia3-0el. ME 1976od 74'
18.28 maja 1975Halle NRD2-1towarzyskiod 46'Gol
19.24 czerwca 1975Seattle Stany Zjednoczone4-0towarzyski90'
20.6 lipca 1975Montreal Kanada8-1towarzyski90'Gol
21.9 lipca 1975Toronto Kanada4-1towarzyskido 45'
22.8 października 1975Łódź Węgry4-2towarzyski90'Gol Gol
23.26 października 1975Warszawa Włochy0-0el. ME 1976od 59'

Sukcesy

Klubowe

Ruch Chorzów

Reprezentacyjne

Odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Czado 2023 ↓, s. 9.
  2. ↑ Czado 2023 ↓, s. 28.
  3. ↑ Czado 2023 ↓, s. 36.
  4. ↑ Czado 2023 ↓, s. 55.
  5. 1 2 Czado 2023 ↓, s. 59.
  6. ↑ Czado 2023 ↓, s. 60.
  7. ↑ Czado 2023 ↓, s. 61.
  8. ↑ Czado 2023 ↓, s. 63.
  9. ↑ 1966.05.08 Wisła Kraków – MTK Budapeszt 2:0 – Historia Wisły [online], historiawisly.pl [dostęp 2019-03-11].
  10. ↑ Czado 2023 ↓, s. 341,343.
  11. ↑ Czado 2023 ↓, s. 345.
  12. ↑ Czado 2023 ↓, s. 351.
  13. ↑ Czado 2023 ↓, s. 347.
  14. ↑ Czado 2023 ↓, s. 348.
  15. ↑ Czado 2023 ↓, s. 339.
  16. ↑ Czado 2023 ↓, s. 368.
  17. ↑ Czado 2023 ↓, s. 253.
  18. 1 2 Czado 2023 ↓, s. 407.
  19. 1 2 Czado 2023 ↓, s. 408.
  20. 1 2 3 4 Czado 2023 ↓, s. 409.
  21. ↑ Czado 2023 ↓, s. 323.
  22. ↑ Joachim Marx – Polski Komitet Olimpijski [online] [dostęp 2023-01-31] (pol.).
  23. ↑ Odznaczenia dla olimpijczyków. „Nowiny”. Nr 264, s. 2, 23 września 1972.
  24. ↑ Sport. 10 września – Dniem Polskiego Piłkarza. „Nowiny”. Nr 263, s. 2, 21 września 1972.

Bibliografia

  • Andrzej Gowarzewski, Piotr Bratkowski, i inni: Polonia, Warszawianka, Gwardia: prawdziwa historia trzech klubów. Katowice: Wydaw. GiA, 2003, seria: Encyklopedia Piłkarska FUJI. Kolekcja Klubów; T. 7. ISBN 83-88232-06-1. OCLC 749233312. (pol.).
  • Paweł Czado: Asiu Joachim Marx Biografia. Kraków: SQN, 2023. ISBN 978-83-83302-80-5.
  • Strona PKOl
  • Stefan Grzegorczyk, Jerzy Lechowski, Mieczysław Szymkowiak: Piłka nożna 1919-1979: ludzie, drużyny, mecze. Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1981, seria: Rocznik polskiego piłkarstwa ; T. 1. ISBN 83-203-0216-1. OCLC 316493176. (pol.).