Kazimierz Kmiecik
![]() Kazimierz Kmiecik (2011) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
19 września 1951 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
175 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klub |
Wisła Kraków (asystent trenera) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kazimierz Kmiecik (ur. 19 września 1951 w Węgrzcach Wielkich) – polski piłkarz i trener piłkarski, związany z Wisłą Kraków, najlepszy strzelec w jej historii (153 gole w 304 meczach), kilkukrotnie trener lub asystent trenera w krakowskim klubie. Od 2022 roku jest członkiem Klubu Wybitnego Reprezentanta[1].
Wychowanek klubu Węgrzcanka Węgrzce Wielkie. Ojciec Grzegorza.
Życiorys
Urodził się 19 września 1951 w Węgrzcach Wielkich[2]. Jego rodzicami byli Julia z domu Jarzyna i Władysław[3]. Jego pierwszą szkołą podstawową była szkoła w Strumianach, a następnie rodzice przenieśli go do szkoły w Węgrzcach Wielkich[4].
Kariera klubowa
Pierwszym klubem Kazimierza Kmiecika była Węgrzcanka Węgrzce Wielkie[5]. W wieku czternastu lat został piłkarzem młodzieżowej drużyny Cracovii[6]. Barwy tego klubu reprezentował w latach 1965–1967[7].
Wisła Kraków
W barwach Wisły Kraków zadebiutował w ostatnim meczu sezonu 1967/1968 przeciwko drużynie Szombierki Bytom, zastępując Tadeusza Polaka[8]. W kolejnym sezonie 1968/1969 rozegrał sześć spotkań. W pierwszej części sezonu wystąpił w spotkaniu przeciwko Polonii Bytom. Po odejściu Mieczysława Gracza i zastąpieniu go przez Gyulę Telekiego rozegrał 5 spotkań przeciwko drużynom: ROW Rybnik, Odra Opole, Ruch Chorzów, Legia Warszawa, GKS Katowice[9]. W sezonie 1969/1970 zdobył pierwszego gola dla Wisły Kraków[10]. Wiosną 1970 rozegrał w Wiśle Kraków trzynaście spotkań. Strzelił 5 goli w Pucharze Intertoto w dwumeczu przeciwko drużynie FC Winterthur[11]. Pierwszego oficjalnego gola dla Wisły Kraków zdobył w spotkaniu z Cracovią, podwyższając wynik na 2:0[12]. Ponadto strzelił gole w spotkaniach przeciwko Ruchowi Chorzów i Zagłębiu Wałbrzych[13]. W sezonie 1970/1971 rozegrał 14 z 26 spotkań. W wyjazdowych spotkaniach przeciwko Górnikowi Zabrze i Stali Mielec zdobył po jednej bramce[14]. Po zmianie trenera w sezonie 1971/1972 został podstawowym zawodnikiem Wisły Kraków. Rozegrał 23 na 26 spotkań w sezonie, niemal zawsze wybiegając w pierwszym składzie i pozostając na boisku do końca spotkania[15]. Pierwszą bramkę w sezonie zdobył w spotkaniu ósmej kolejki przeciwko Pogoni Szczecin[15]. W kolejnej kolejce sezonu nie strzelił rzutu karnego. W wygranym 3:0 spotkaniu przeciwko Polonii Bytom strzelił 2 bramki. W rundzie jesiennej strzelił jeszcze 2 gole w przegranym 2:3 spotkaniu z Górnikiem Zabrze[16]. W rundzie wiosennej strzelił po jednym golu w przegranych meczach z Zagłębiem Sosnowiec i Ruchem Chorzów[16]. W dwudziestej trzeciej kolejce sezonu 11 czerwca 1972 strzelił pierwszego gola przy sztucznym oświetleniu w meczu przeciwko Legii Warszawa[17]. Do końca sezonu zdobył jeszcze 3 gole w meczach przeciwko Górnikowi Zabrze i Odrze Opole[17].
W Pucharze Intertoto strzelał bramki w spotkaniach ze szwedzką drużyną Atvidabergts FF i szwajcarską BSC Young Boys[16]. Pomiędzy spotkaniami Pucharu Intertoto wystąpił w inauguracyjnym spotkaniu sezonu 1972/1973[18]. W ligowych rozgrywkach zdobył gole z Zagłębiem Wałbrzych i Pogonią Szczecin[19]. Rozegrał 25 z 26 spotkań ligowych oraz strzelił 15 bramek z czego 13 w spotkaniach ligowych[20]. W tym samym sezonie w listopadzie w spotkaniu przeciwko Polonii Bytom strzelił pierwszego w karierze hat-tricka[20]. W 1972 roku zajął 5. miejsce w plebiscycie gazety Tempo na najlepszego sportowca Ziemi Krakowskiej[21]. W rundzie wiosennej sezonu 1982/1983 powrócił do Wisły Kraków. Rozegrał w niej 8 spotkań[22]. 11 września 1982 Wystąpił w derbowym spotkaniu przeciwko drużynie Cracovii[22]. Ostatnie 350 spotkanie w barwach Wisły Kraków zagrał 21 listopada 1982 przeciwko drużynie GKS Katowice. Podczas tego spotkania zdobył też swoją ostatnią, 153 bramkę[23].
Kariera klubowa zagraniczna
Charleroi
Wiosną 1981 roku został zawodnikiem belgijskiej drużyny Royal Charleroi[24]. Po pierwszym sezonie spadł z drużyną do II ligi belgijskiej[25]. W drużynie występował na pozycji rozgrywającego, rozegrał 29 spotkań, zdobył 13 bramek[26]. Po sezonie 1982/1983 powrócił do Wisły Kraków[22].
Larisa
Pod koniec 1982 po zakończeniu umowy z belgijskim klubem otrzymał propozycję gry w zespole AE Larisa od Jacka Gmocha[27]. W zespole występował na pozycji rozgrywającego[28]. W rundzie rewanżowej zdobył 4 gole w 16 spotkaniach. Strzelił także gola w pierwszej rundzie Pucharu UEFA w domowym spotkaniu przeciwko drużynie Honved Budapeszt[29]. W sezonie 1983/1984 doszedł do finału pucharu Grecji i zajął 6 pozycję w rozgrywkach ligowych[30]. Po sezonie 1985 odszedł do zespołu Stuttgarter Kickers[31].
Stuttgarter Kickers
W pierwszej rundzie sezonu 1985/1986 zdobył 2 gole. W sezonie 1987 doszedł z drużyną do finału pucharu Niemiec. W półfinale, przeciwko drużynie Fortuna Düsseldorf, strzelił drugą bramkę dla swojego zespołu[32]. W ciągu 3 sezonów rozegrał 81 spotkań, strzelając 21 bramek[33].
Offenburger SV
W sezonie 1988/1989 został zawodnikiem Offenburger SV. Po zakończeniu sezonu doznał kontuzji i powrócił do Polski. W zespole rozegrał 32 spotkania, strzelając 8 goli[34].
Reprezentacja Polski
W wieku piętnastu lat został powołany do juniorskiej reprezentacji Polski na wyjazd do Holandii. Następnie został powołany do reprezentacji Polski juniorów na turniej w Cannes[35]. Pierwszy oficjalny mecz w reprezentacji juniorów rozegrał przeciwko drużynie Niemieckiej Republiki Demokratycznej. W wygranym 4:0 spotkaniu strzelił gola na 3:0[7]. W tym samym roku rozegrał jeszcze dwa mecze w reprezentacji juniorów. Wystąpił w przegranym 2:4 spotkaniu z Rumunią oraz w wygranym 3:2 rewanżowym spotkaniu z NRD[7]. 5 grudnia 1971 wystąpił w wygranym 3:0 meczu reprezentacji Polski U-23 przeciwko reprezentacji NRD, zdobywając 2 gole[36]. Dwa tygodnie później wystąpił w zremisowanym 2:2 spotkaniu z reprezentacją RFN w Ratyzbonie[37]. Podczas przygotowań zagrał w nieoficjalnym spotkaniu z drużyną Penarol[38]. W oficjalnym meczu pierwszej reprezentacji Polski zadebiutował 23 sierpnia 1972 w spotkaniu z reprezentacją Ghany, rozgrywając pierwszą połowę spotkania[39]. Wystąpił również w spotkaniu przeciwko reprezentacji Maroka, zdobywając gola w 2 minucie spotkania[40]. Za zdobycie złotego medalu olimpijskiego został uhonorowany Złotym Krzyżem Zasługi i Złotą Odznaką PZPN[41]. W 1973 rozegrał 6 spotkań w reprezentacji narodowej. Rozegrał spotkanie przeciwko RFN w reprezentacji U-23 w ramach eliminacji Mistrzostw Europy. W spotkaniu zagrał na pozycji lewego obrońcy[42]. 14 listopada wystąpił w reprezentacji U-23 w spotkaniu z Danią, zdobywając jedną z dwóch bramek. 3 marca wystąpił w przegranym 1:2 meczu kadry U-23 w Warszawie przeciwko drużynie USA[21]. W pojedynkach przeciwko Kanadzie, Meksykowi i Stanom Zjednoczonym występował w drugiej połowie meczów[43]. W ostatnim z tych spotkań strzelił dwa gole[44]. Był w kadrze na Meczu na Wembley, jednak nie wystąpił w tym spotkaniu[45]. Następnie wystąpił w dwóch spotkaniach z reprezentacją Haiti, pierwszym przegranym 1:2 i drugim wygranym 3:1[46]. W kolejnym spotkaniu rozegranym 15 maja przeciwko reprezentacji Grecji wszedł w 46 minucie. Po spotkaniu otrzymał powołanie na mistrzostwa świata w RFN[47]. Wystąpił w drugiej połowie meczu przeciwko Szwecji[48]. Zagrał także w drugiej połowie meczu na Wodzie[49].
W reprezentacji narodowej rozegrał w latach 1972–1980 34 mecze, strzelając w nich 8 goli. Jeden z najbardziej utytułowanych reprezentantów Polski w całej historii polskiego piłkarstwa. Uczestnik i zdobywca medali na Mistrzostwach Świata w 1974 oraz Igrzyskach Olimpijskich w 1972 i 1976 – trzech turniejach, na których polską drużynę prowadził Kazimierz Górski. Tym samym osiągnięciem co Kmiecik pochwalić mogą się również Lesław Ćmikiewicz, Kazimierz Deyna, Jerzy Gorgoń, Zygmunt Maszczyk i Antoni Szymanowski. Bardziej utytułowany jest jedynie Grzegorz Lato, który, oprócz wspomnianych trzech „krążków”, posiada również medal mundialu w 1982.
| lp. | Data | Miejsce | Przeciwnik | Rezultat | Rozgrywki | Grał | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 30 sierpnia 1972 | Ratyzbona | 4-0 | IO 1972 | do 45' | ||
| 2. | 8 września 1972 | Norymberga | 5-0 | IO 1972 | 90' | ||
| 3. | 16 maja 1973 | Wrocław | 2-0 | towarzyski | od 75' | ||
| 4. | 1 sierpnia 1973 | Toronto | 3-1 | towarzyski | od 46' | ||
| 5. | 3 sierpnia 1973 | Chicago | 1-0 | towarzyski | 90' | ||
| 6. | 8 sierpnia 1973 | Monterrey | 2-1 | towarzyski | od 46' | ||
| 7. | 10 sierpnia 1973 | San Francisco | 4-0 | towarzyski | do 77' | ||
| 8. | 21 października 1973 | Dublin | 0-1 | towarzyski | od 73' | ||
| 9. | 13 kwietnia 1974 | Port-au-Prince | 1-2 | towarzyski | 90' | ||
| 10. | 15 kwietnia 1974 | Port-au-Prince | 3-1 | towarzyski | 90' | ||
| 11. | 15 maja 1974 | Warszawa | 2-0 | towarzyski | od 46' | ||
| 12. | 26 czerwca 1974 | Stuttgart | 1-0 | MŚ 1974 | od 62' | ||
| 13. | 3 lipca 1974 | Frankfurt nad Menem | 0-1 | MŚ 1974 | od 80' | ||
| 14. | 26 marca 1975 | Poznań | 7-0 | towarzyski | do 45' | ||
| 15. | 8 października 1975 | Łódź | 4-2 | towarzyski | 90' | ||
| 16. | 26 października 1975 | Warszawa | 0-0 | elim. Euro 1976 | od 78' | ||
| 17. | 24 marca 1976 | Chorzów | 1-2 | towarzyski | 90' | ||
| 18. | 24 kwietnia 1976 | Lens | 0-2 | towarzyski | do 45' | ||
| 19. | 6 maja 1976 | Ateny | 0-1 | towarzyski | 90' | ||
| 20. | 11 maja 1976 | Bazylea | 1-2 | towarzyski | 90' | ||
| 21. | 26 maja 1976 | Poznań | 0-2 | towarzyski | 90' | ||
| 22. | 18 lipca 1976 | Montreal | 0-0 | IO 1976 | 90' | ||
| 23. | 22 lipca 1976 | Montreal | 3-2 | IO 1976 | do 64' | ||
| 24. | 31 lipca 1976 | Montreal | 1-3 | IO 1976 | 90' | ||
| 25. | 24 sierpnia 1977 | Wiedeń | 1-2 | towarzyski | od 46' | ||
| 26. | 7 września 1977 | Wołgograd | 1-4 | towarzyski | od 76' | ||
| 27. | 19 sierpnia 1979 | Słupsk | 5-0 | towarzyski | do 66' | ||
| 28. | 29 sierpnia 1979 | Warszawa | 3-0 | towarzyski | do 85' | ||
| 29. | 12 września 1979 | Lozanna | 2-0 | elim. Euro 1980 | do 84' | ||
| 30. | 28 maja 1980 | Poznań | 1-0 | towarzyski | 90' | ||
| 31. | 22 czerwca 1980 | Warszawa | 3-0 | towarzyski | do 61' | ||
| 32. | 29 czerwca 1980 | São Paulo | 1-1 | towarzyski | do 73' | ||
| 33. | 2 lipca 1980 | Santa Cruz de la Sierra | 1-0 | towarzyski | od 63' | ||
| 34. | 9 lipca 1980 | Bogota | 4-1 | towarzyski | od 46' do 54' |
Kariera trenerska
AE Larisa[50] Po powrocie do Polski został asystentem trenera Wisły Kraków[51]. W sezonie 1990/1991 był asystentem Adama Musiała[52]. W trakcie sezonu 1991/1992 został pierwszym trenerem Wisły Kraków. W pierwszym spotkaniu prowadzona przez niego Wisła Kraków przegrała 0-3 z drużyną Stali Mielec[53].
Trenował Wisłę Kraków, Larisę (Grecja), Dalin, Garbarnię Kraków[54]. W latach 1989–1997 pełnił na przemian rolę pierwszego trenera lub asystenta w pierwszej drużynie. W listopadzie 2016 został, wraz z Radosławem Sobolewskim, tymczasowym trenerem Wisły Kraków[55]. Od stycznia 2017 Kmiecik i Sobolewski zostali asystentami nowego trenera Wisły Kiko Ramíreza[56], a w grudniu tego samego roku ponownie zostali tymczasowymi trenerami[56]. Przez kolejne pół roku byli asystentami Joana Carrillo, a po jego odejściu z klubu w czerwcu 2018 ponownie objęli tymczasowo funkcje pierwszych trenerów[57]. 18 czerwca 2018 roku pierwszym trenerem został Maciej Stolarczyk, a Kmiecik, Sobolewski i Mariusz Jop zostali jego asystentami. Kmiecik był również tymczasowym trenerem Wisły po zwolnieniu Petera Hyballi 14 maja 2021 roku[58]. Od sezonu 2021/2022 był asystentem Adriána Guľi[58].
Sukcesy
- 1972 – złoty medalista Olimpiady w Monachium,
- 1974 – trzecie miejsce w Mistrzostwach Świata w Monachium,
- 1976
- srebrny medalista Olimpiady w Montrealu,
- król strzelców I ligi (20 goli),
- 1978
- mistrz Polski,
- król strzelców I ligi (15 goli),
- 1979
- finalista Pucharu Polski,
- król strzelców I ligi (17 goli),
- 1980 – król strzelców I ligi (24 gole),
- 1981 – wicemistrz Polski,
- 1985 – puchar Grecji.
Odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi (1972)[59]
- Złota Odznaka PZPN (1972)[60]
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Kazimierz Kmiecik w klubie Wybitnego Reprezentanta. pzpn.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-22)].
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 16.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 17.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 29.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 32.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 36.
- 1 2 3 Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 39.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 50.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 53.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 56.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 59.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 57–58.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 58.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 61.
- 1 2 Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 67.
- 1 2 3 Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 68.
- 1 2 Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 69.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 73.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 74.
- 1 2 Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 90.
- 1 2 Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 92.
- 1 2 3 Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 239.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 243.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 231.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 233.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 234.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 244.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 252.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 258–259.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 264.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 281.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 285.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 289.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 290.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 38.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 70.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 71.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 77.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 83–84.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 85.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 88.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 96.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 93.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 94.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 98–99.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 101.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 102–103.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 111.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 116.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 353.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 309.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 310.
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 334.
- ↑ Kazimierz Kmiecik – Profil trenera [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2025-10-30].
- ↑ Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 411.
- 1 2 Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 413.
- ↑ Joan Carrillo żegna się z Wisłą Kraków. wisla.krakow.pl. [dostęp 2018-06-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-16)].
- 1 2 Chudziński, Radziński 2025 ↓, s. 429.
- ↑ Odznaczenia dla olimpijczyków. „Nowiny”. Nr 264, s. 2, 23 września 1972.
- ↑ Sport. 10 września – Dniem Polskiego Piłkarza. „Nowiny”. Nr 263, s. 2, 21 września 1972.
Bibliografia
- Michał Chudziński, Przemysław Kukawski: Kmiecik Legenda mimo woli. Kraków: Wydawnictwo Niebieskie, 2025. ISBN 978-83-977429-2-5.
Linki zewnętrzne
- Kazimierz Kmiecik. olimpijski.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-04)]. – sylwetka w portalu Polskiego Komitetu Olimpijskiego
- Kazimierz Kmiecik w bazie 90minut.pl
