Johannit

Johannit

okaz z Saksonii w Niemczech
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu(UO2)2(SO4)2(OH)2·8H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	2–2,5[1]
Łupliwość	wyraźna/dobra[1]
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, grubotabliczkowy, listewkowy[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	trójskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna[1]
Gęstość	3,32 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	zielona w odcieniach, żółtawozielona[1]
Rysa	jasnozielona[1]
Połysk	szklisty[1]
Współczynnik załamania	1,572–1,616 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,039–0,040[1] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[1] pleochroizm: silny; X = bezbarwny; Y = jasnożółty; Z = zielonawy do żółtego[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.EB.05[1]

Johannit – bardzo rzadki minerał z rodziny siarczanów^[1].

Krystalizuje w układzie trójskośnym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, grubotabliczkowym i listewkowym^[2][1][3]. Występuje w skupieniach włóknistych, druzowatych i sferulitycznych^[2][1][3]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego i radioaktywnym^[2][1][3]. Posiada jasnozieloną rysę i szklisty połysk^[1].

Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utleniania złóż uraninitu bogatych w siarczki^[2]. Także spotykany w strefach utleniania złóż uranu zasobnych w miedź^[3]. Towarzyszą mu zwykle zippeit, brochantyt, chalkantyt, gips, andersonit, uraninit, uranopilit, devilin i malachit^[2][1].

Występuje w Argentynie, Australii (Terytorium Północne), Kanadzie, Chinach, Czechach, we Francji, Gabonie, Niemczech (Saksonia, Bawaria), Grecji (Attyka), na Węgrzech, Słowenii, we Włoszech, Hiszpanii, Szwajcarii (Valais), Tadżykistanie, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kolorado, Utah)^[2][1][3].