Uranopilit

Uranopilit

okaz z DRK
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	(UO2)6(SO4)O2(OH)6·14H2O[1]
Łupliwość	doskonała[1]
Pokrój kryształu	igiełkowaty, listewkowy[1]
Przezroczystość	przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	trójskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna[1]
Gęstość	3,7–4,0 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	żółta w odcieniach, żółtozielonawa[1]
Połysk	jedwabisty, ziemisty[1]
Współczynnik załamania	1,621–1,634 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,011[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny; Y = Z = żółty[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.EA.05[1]

Uranopilit – rzadki minerał z gromady siarczanów^[1].

Krystalizuje w układzie trójskośnym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym i igiełkowym^[2][1]. Występuje w skupieniach kulistych i nerkowatych^[1]. Jest minerałem przeświecającym i radioaktywnym^[1]. Posiada doskonałą łupliwość i jedwabisty bądź ziemisty połysk^[1].

Występuje w hałdach i korytarzach kopalń uranu, gdzie krystalizuje się pod wpływem kwasu siarkowego, który powstaje z siarczków żelaza na uraninicie^[2]. Towarzyszą mu głównie fourmarierit, gips, johannit, soddyit, uraninit, zippeit, rutherfordyn, albit oraz fosfouranylit^[1].

Występuje w Argentynie, Australii (Terytorium Północne), Austrii (Karyntia), Kanadzie, Chinach, Czechach, DRK (Haut-Katanga), Egipcie, we Francji, Gabonie, Niemczech (Saksonia), na Węgrzech, we Włoszech, Japonii, Meksyku (Chihuahua), Rumunii, na Słowacji, Hiszpanii, Szwajcarii (Valais), Tadżykistanie, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Utah)^[2][1]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Karpacza, Kowar, Kłodzka i Radoniowa^[1].