Zippeit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
K3(UO2)4(SO4)2O3(OH)·3H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
listewkowy, płaski, romboedryczny, soczewkowaty[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Gęstość |
4,88 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółta w odcieniach, żółtopomarańczowa, czerwonawa, brązowawa[1] |
| Rysa |
biała, żółta[1] |
| Połysk |
jedwabisty, matowy, szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,55–1,765 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,110–0,215[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny; Y = jasnożółty do pomarańczowożółtego; Z = ciemnożółty do pomarańczowożółtego[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.EC.05[1] |
Zippeit – rzadki minerał z gromady siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym, płaskim, romboedrycznym lub soczewkowatym[2][1]. Występuje w skupieniach skorupowych, nerkowatych, sferoidalnych lub ziemistych[2][1]. Jest minerałem przeświecającym i radioaktywnym[1]. Posiada jedwabisty, szklisty bądź jedwabisty połysk oraz białą lub żółtą rysę[2][1].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utleniania złóż uranu[2]. Towarzyszą mu głównie gips, schröckingerit, limonit, uraninit, johannit, andersonit, piaskowiec, chalkantyt, chalkopiryt, uranopilit, karnotyt oraz boltwoodyt[2][1].
Miejsce występowania
Występuje w Argentynie, Australii (Terytorium Północne), Austrii, Brazylii, Kanadzie, Chinach, Czechach, DRK, Egipcie, we Francji, Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Saksonia), na Węgrzech, Japonii, Portugalii, Rumunii, na Słowacji, Słowenii, Hiszpanii, Szwecji, Szwajcarii (Valais), Tadżykistanie, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kolorado, Nowy Meksyk, Utah)[1][2]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Kowar i Wałbrzycha[1].