Jon Batiste

Jon Batiste

Batiste (2023)
Imię i nazwisko	Jonathan Michael Batiste
Data i miejsce urodzenia	11 listopada 1986 Metairie, Luizjana, Stany Zjednoczone
Instrumenty	Wokal, fortepian, instrumenty klawiszowe, gitara, melodyka, instrumenty perkusyjne
Gatunki	americana, jazz, R&B, soul, rock, hip hop, pop, funk, blues, muzyka klasyczna, muzyka filmowa
Zawód	muzyk, autor tekstów, producent muzyczny, lider zespołu, osobowość telewizyjna, aktor
Aktywność	od 1998
Wydawnictwo	Naht Jona, Razor & Tie, Concord, Verve, M.O.D. Technologies, Blue Engine, Tiger Turn, Walt Disney
Zespoły
Stay Human (2015–2022)
Strona internetowa

Jonathan Michael Batiste (ur. 11 listopada 1986 w Metairie)^[1] – amerykański muzyk, kompozytor, producent muzyczny, lider zespołu, osobowość telewizyjna i aktor. Nagrywał i występował z takimi artystami jak Alicia Keys, Stevie Wonder, Prince, Willie Nelson, Doja Cat, Lenny Kravitz, ASAP Rocky, Ed Sheeran, Lana Del Rey, Roy Hargrove, Juvenile, Mavis Staples oraz Lauryn Hill. Batiste pojawiał się co wieczór ze swoim zespołem Stay Human jako lider i dyrektor muzyczny w programie The Late Show with Stephen Colbert w latach 2015–2022^[2][3][4].

Batiste pełni również funkcję dyrektora muzycznego czasopisma The Atlantic oraz dyrektora artystycznego National Jazz Museum w Harlemie^[5][6]. W 2020 roku był współtwórcą ścieżki dźwiękowej do filmu animowanego wytwórni Pixar Co w duszy gra, za którą otrzymał Oscara, Złoty Glob, nagrodę Grammy oraz nagrodę BAFTA (wszystkie wyróżnienia zdobył wspólnie z współkompozytorami Trentem Reznorem i Atticusem Rossem). Batiste zdobył łącznie osiem nagród Grammy z 25 nominacji, w tym wygraną w kategorii Album Roku za płytę We Are (2021)^[7].

W 2023 roku Batiste był głównym bohaterem filmu dokumentalnego Jon Batiste: Amerykańska symfonia, który rejestruje proces komponowania jego pierwszej symfonii^[8]. W 2024 roku wystąpił w komediodramacie biograficznym Saturday Night w reżyserii Jasona Reitmana, wcielając się w rolę muzyka Billy'ego Prestona, a także skomponował muzykę do tego filmu^[9].

Jon Batiste urodził się w Metairie w stanie Luizjana w katolickiej rodzinie^[10][11]. Dorastał w Kenner^[12]. Batiste jest członkiem muzycznej dynastii z Nowego Orleanu – rodziny Batiste – do której należą m.in. Lionel Batiste z Treme Brass Band, Milton Batiste z Olympia Brass Band oraz Russell Batiste Jr^[13][14]. W wieku ośmiu lat grał na instrumentach perkusyjnych i perkusji w rodzinnym zespole Batiste Brothers Band^[15]. Gdy miał 11 lat, za sugestią matki, przerzucił się na fortepian. Przez siedem lat w każdą sobotę brał lekcje gry na pianinie klasycznym u lokalnej nauczycielki, Shirley Herstein^[16]. Batiste rozwijał swoje umiejętności pianistyczne również poprzez transkrypcję utworów z gier wideo, takich jak Street Fighter Alpha, Final Fantasy VII czy Sonic the Hedgehog^[17].

Mając 17 lat, Batiste wydał swój debiutancki album Times in New Orleans^[18]. Uczęszczał do St. Augustine High School oraz New Orleans Center for Creative Arts (razem z muzykiem Trombone Shorty) w Nowym Orleanie, które ukończył w 2004 roku^[19][20]. Następnie studiował w prestiżowej Juilliard School, gdzie uzyskał tytuł licencjata (Bachelor of Music) w 2008 roku oraz magistra (Master of Music) w 2011 roku – oba na kierunku studiów jazzowych^[21][22]. Jego profesorem był tam William Daghlian^[23]. Podczas studiów na Juilliard wydał swój drugi album, Live in New York: At the Rubin Museum of Art^[24]. Do końca 2006 roku Batiste występował już jako główny artysta w RPA, Londynie, Lizbonie, Hiszpanii, Paryżu oraz w Stanach Zjednoczonych^[25].

Batiste otrzymał wiele prestiżowych wyróżnień, w tym miejsce na liście „30 Under 30” magazynu Forbes w kategorii muzyka w 2016 roku^[45], a w 2018 roku został mianowany Wielkim Marszałkiem Parady Endymion w Nowym Orleanie^[46][47].

Został również uhonorowany nagrodą American Jazz Museum Lifetime Achievement Award za całokształt twórczości, nagrodą humanitarną Harry Chapin ASCAP Humanitarian Award oraz Movado Future Legend Award^[48][49]. W maju 2017 roku Batiste otrzymał tytuł doktora honoris causa Salve Regina University za swoje osiągnięcia muzyczne i wkład w Międzynarodowy Dzień Jazzu w Newport w 2014 roku^[50]. W 2018 roku był nominowany do nagrody Grammy w kategorii Best American Roots Performance za utwór „Saint James Infirmary Blues”^[7]. Dwa lata później, w 2020 roku, zdobył dwie kolejne nominacje do Grammy, gdy jego album Chronology of a Dream: Live at the Village Vanguard został nominowany w kategorii Best Contemporary Instrumental Album, a płyta Meditations nagrana z Corym Wongiem rywalizowała o tytuł Best New Age Album^[7].

W tym samym roku Batiste, wspólnie z członkami zespołu Nine Inch Nails – Trentem Reznorem i Atticusem Rossem, skomponował muzykę do filmu animowanego wytwórni Disney i Pixar Co w duszy gra. Trio zdobyło za tę ścieżkę dźwiękową Złoty Glob, Critics' Choice Award, nagrodę BAFTA oraz Oscara za najlepszą muzykę filmową^[51]. Zdobywając Oscara, Batiste stał się dopiero drugim czarnoskórym kompozytorem w historii, który wygrał w tej kategorii, po sukcesie Herbiego Hancocka w 1987 roku^[52]. W 2021 roku Batiste otrzymał aż 11 nominacji, stając się najczęściej nominowanym artystą podczas 64. gali rozdania nagród Grammy^[53], a w 2022 roku triumfował, zdobywając statuetkę w najważniejszej kategorii, czyli Album Roku za płytę We Are^[54].

W 2022 roku tygodnik Time umieścił go na liście „100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie” w kategorii Ikony, a jego wizerunek ozdobił pamiątkowy plakat festiwalu New Orleans Jazz & Heritage Festival^[55]. W maju 2025 roku Batiste został uhonorowany tytułem doktora honoris causa w dziedzinie muzyki na Uniwersytecie Browna, gdzie wystąpił również podczas uniwersyteckiej ceremonii zakończenia roku^[56][57].

W maju 2026 roku Uniwersytet Columbia przyznał mu honorowy tytuł doktora muzyki doceniając jego dzieła muzyczne, które wymykają się wszelkim kategoryzacjom i w wyjątkowy sposób wyrażają zarówno radość, jak i ból ludzkiej egzystencji^[58].