Ryszard Gromek

Ryszard Gromek
Data i miejsce urodzenia

19 maja 1946
Bydgoszcz

Data i miejsce śmierci

27 września 1984
Warszawa

Instrumenty

perkusja, instrumenty perkusyjne

Gatunki

jazz, big beat, rock, pop, muzyka rozrywkowa

Zawód

muzyk

Wydawnictwo

Polskie Nagrania „Muza”, Pronit

Powiązania

Bogdan Ciesielski, Andrzej Przybielski, Jacek Bednarek, Włodzimierz Szymański, Zygmunt Wichary, Katarzyna Sobczyk, Karin Stanek, Toni Keczer, Maciej Kossowski, Zbigniew Bizoń, Ryszard Poznakowski, Tadeusz Mróz, Henryk Zomerski, Klaudiusz Maga, Henryk Fabian, Bohdan Kendelewicz, Marianna Wróblewska, Jana Tarnowska, Jerzy Milian, Wojciech Gąssowski, Tomasz Dziubiński, Dariusz Kozakiewicz, Andrzej Mikołajczak, Marian Siejka, Bohdan Gorbaczyński, Tadeusz Kłoczewiak, Maryla Rodowicz, Halina Frąckowiak, Tadeusz Woźniak i inni

Zespoły
Traditional Jazz Group
Zespół Jazzowy Zygmunta Wicharego
Czerwono-Czarni
Kwartet Warszawski
Bizony
Wiatraki
Test
Orkiestra Teatru Syrena
Omni

Ryszard Gromek (ur. 19 maja 1946 w Bydgoszczy – zm. 27 września 1984 w Warszawie)[1][2][3] – polski perkusista jazzowy, big beatowy, rockowy i popowy, muzyk sesyjny[4].

Życiorys

Debiutował we wczesnych latach 60. XX wieku, grając w pierwszym bydgoskim big-bandzie jazzowym Traditional Jazz Group, który wraz z nim tworzyli: Andrzej Przybielski (trąbka), Zdzisław Szczuraszek (klarnet, saksofon), Bogdan Ciesielski (puzon), Witold Kaniecki (banjo), Janusz Dubiecki (klarnet) i Jacek Bednarek (kontrabas)[2][5][6]. Zespół występował popołudniami w klubie Salamandra, który mieścił się w kamienicy przy ul. Piotra Skargi, gdzie właśnie rodził się w Bydgoszczy nurt jazzowy[2]. Później podczas przeglądu muzycznego w klubie Kosmos (dawna Salamandra)[2], muzycy formacji uzyskali tytuł najlepszej bydgoskiej grupy jazzowej i rozpoczęli trasy koncertowe po województwie bydgoskim, a poza tym zdarzyło im się wystąpić w Warszawie[5]. Big-band Taditional Jazz Group zdobył także wyróżnienie na festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu, a także zarejestrował kilka utworów w Polskim Radiu[5]. Pod egidą Estrady Bydgoskiej i z dokoptowanym do składu saksofonistą Włodzimierzem Szymańskim, zespół objechał z koncertami całą Polskę północną[5]. Po opuszczeniu bydgoskiej formacji w latach 1963–1964 grał w Zespole Jazzowym Zygmunta Wicharego[7]. W drugiej połowie lat 60. XX wieku porzucił jazz na rzecz grania w popularnych grupach big beatowych, popowych i rockowych, tj.: Czerwono-Czarni (1965/1966–styczeń 1969), Kwartet Warszawski (1969), Bizony (lato 1969 – styczeń 1970), Grupa wokalno-muzyczna Ryszarda Poznakowskiego, która w 1970 przekształciła się w Wiatraki (1969–1970) i Test (1971–1973)[8][9]. W marcu 1966 roku pojechał z Czerwono-Czarnymi na tournée do Kanady i Stanów Zjednoczonych, łącznie z występem w Carnegie Hall, który miał miejsce 10 kwietnia 1966 r.[8]. 13 kwietnia 1967 roku wraz z zespołem wystąpił, jako support zespołu The Rolling Stones w Sali Kongresowej w Warszawie[8][10], a w roku 1968 wziął udział w scenicznej realizacji Mszy beatowej „Pan przyjacielem moim”, autorstwa Katarzyny Gärtner i Kazimierza Grześkowiaka (premiera miała miejsce 14 stycznia 1968 roku w Podkowie Leśnej), która w październiku tegoż roku została nagrana na płytę długogrającą pod tym samym tytułem, tj. Msza beatowa „Pan przyjacielem moim”[8]. Ponadto z Bizonami (w kraju, m.in. udane występy z Marianną Wróblewską na VII KFPP Opole '69 i XII Jazz Jamboree '69), Wiatrakami (występy także w NRD, poza tym w kraju, m.in. wyróżnienie (Nagroda TVP) na VIII KFPP Opole '70 za piosenkę o walorach ludowych), Testem (występy również w NRD), kilka razy koncertował w ZSRRi Orkiestrzą Teatru Syrena[8][9]. Jego grę słychać także na płytach: Maryli Rodowicz (Wyznanie z 1972), Haliny Frąckowiak (Idę z 1974 – utwory Julio, nie bądź zła i Bawimy się w życie, zarejestrowane wcześniej w Polskim Radiu razem z muzykami grupy Test[11]), czy Tadeusza Woźniaka (Ocień ciszy z 1974 – album pierwotnie zatytułowany Tadeusz Woźniak na którym zagrał na kongach)[1]. W latach 80. występował też w zespole estradowym Omni, którego liderem i założycielem był Zdzisław „Pilek” Surowiec, a w którym grał także Bohdan Kendelewicz z którym wcześniej współpracował w Bizonach i Wiatrakach[8][12]. Zmarł 27 września 1984 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym (kwatera W-IV-14-3-10)[3].

Wybrana dyskografia[4]

Z zespołem Traditional Jazz Group[5]
  • Wczesne lata 60. XX wieku: Nagrania radiowe
Z zespołem Czerwono-Czarni
Z zespołem Bizony[1][8]
  • wrzesień 1969: Dempsey Knight – Annabella / I Don't Care Who Knows (SP, Polskie Nagrania „Muza” SP-290)
  • 2013: Bizony - Gwiazdy polskiego big beatu (CD, Polskie Nagrania „Muza” PNCD 1468)
Z zespołem Wiatraki
  • 1970: Wiatraki 1 (LP, Polskie Nagrania „Muza” SXL 0623 / XL 0623)
Z zespołem Test
  • 1971: Sam sobie żeglarzem / Do zobaczenia (SP, Polskie Nagrania „Muza” SP-417)
  • 1971: Antonina (EP, Pronit N-0679)
  • 2000: Złota kolekcja: Przygoda bez miłości (CD, Pomaton EMI 7243 5 25562 2 9 – kompilacja złożona z nagrań radiowych)
  • 2008: Z Archiwum Polskiego Radia, Vol. 9 – Test (CD, Polskie Radio PRCD 1060 – kompilacja złożona z nagrań radiowych)
  • 2015: Przygoda Bez Miłości – Radio Recordings 1971-1975 (LP, Kameleon Records KAMLP 09 – kompilacja złożona z nagrań radiowych)
  • 2021: Przygoda Bez Miłości – Radio Recordings 1971-1975 (CD, Kameleon Records KAMCD 101 – kompilacja złożona z nagrań radiowych)
Inne nagrania

Przypisy

  1. 1 2 3 Jacek Żyliński: Ryszard Gromek. kppg.waw.pl. [dostęp 2026-03-17]. (pol.).
  2. 1 2 3 4 Kad: Pamiętacie jeszcze te bydgoskie dyskoteki? [zobacz zdjęcia]. pomorska.pl, 2018-08-31. [dostęp 2026-03-17]. (pol.).
  3. 1 2 ZCK Warszawa: Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Warszawie. Wyszukiwarka grobów: Ryszard Gromek (1946–1984). cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2026-03-17]. (pol.).
  4. 1 2 Ryszard Gromek. discogs.com. [dostęp 2026-03-17]. (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 Pruss Zdzisław, Weber Alicja, Kuczma Rajmund: Bydgoski leksykon muzyczny. Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne. Bydgoszcz 2004, str. 140-141
  6. ↑ Coda: Bogdan Ciesielski. jazzforum.com.pl. [dostęp 2026-03-17]. (pol.).
  7. ↑ Zespół Jazzowy Zygmunta Wicharego. rateyourmusic.com. [dostęp 2026-03-17]. (ang.).
  8. 1 2 3 4 5 6 7 Jan Kawecki, Wojciech Zając: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock 'n' roll 1959-1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.
  9. 1 2 Wiatraki – Wiatraki 1 (GAD CD 389, 2026) info: okładka płyty
  10. ↑ Daniel Wyszogrodzki: Fakty i mity o warszawskim koncercie The Rolling Stones z 1967 roku. polskieradio.pl, 2013-04-13. [dostęp 2026-03-17]. (pol.).
  11. ↑ Halina Frąckowiak – Idę. Discogs (discogs.com). [dostęp 2015-09-30]. (ang.).
  12. ↑ Informacje od Pani Danuty Dunst-Surowiec (komentarze pod biogramem). 2013-04-14. [dostęp 2026-03-17]. (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.