Komża

Kleryk w sutannie i komży rzymskiej

Komża (łac. superpelliceum, polskie określenie pochodzi z łac. comisia – koszula[1][2]) – szata liturgiczna używana przez ministranta. Jest to skrócona alba o szerokich rękawach. Komża ma kolor biały, co symbolizuje czystość serca i ducha[3].

Do XI w. komża była używana wyłącznie w chórach, podczas liturgii godzin jako strój chórowy. Dopiero od XIV w. może być stosowana we wszystkich czynnościach liturgicznych, dla których wyraźnie nie zastrzeżono użycia alby[1]. Przepisy liturgiczne nakazują zakładanie komży tylko na sutannę.[4]

Rodzaje komży

Rozróżnia się cztery rodzaje krojów komży ministranckiej[5]:

  • komża rzymska – komża z czworokątnym wycięciem pod szyją[5]
  • komża grecka – komża z kołowym wycięciem pod szyją[5]
  • komża francuska – komża dochodząca do szyi, wiązana[5]
  • komża angielska – komża dochodząca do szyi, plisowana[5]

Wariantami komży używanymi przez duchownych są rokieta, sarozium[6] oraz alba śląska[7].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Słownik liturgiczny. Co to jest komża? [online], przewodnik-katolicki.pl (pol.).
  2. ↑ komża, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2026-01-30].
  3. ↑ Ministrant i jego ubiór. [online], parafiacisowa-kedzierzyn.pl (pol.).
  4. ↑ Ceremoniał Liturgicznej Posługi Biskupów, Punkt 65, Kongregacja Kultu Bożego, 2010, s. 23, Cytat: Komżę zawsze należy nakładać na sutannę.
  5. 1 2 3 4 5 Co to komża ministrancka? [online], rio13.pl (pol.).
  6. ↑ 1911 Encyclopædia Britannica/Rochet - Wikisource, the free online library [online], en.wikisource.org [dostęp 2026-08-03] (ang.).
  7. ↑ Pragmatyka Służbowa Kościoła Ewangelicko–Augsburskiego w Rzeczpospolitej Polskiej, zatwierdzona na 4. Sesji Synodu X Kadencji, ze zmianami dokonanymi do 4. Sesji Synodu XIV Kadencji włącznie [online], [2019], § 194.

Bibliografia

  • E. Stencel, Przy ołtarzu Pana, Pelplin: wyd. Diecezjalne, 1993.