Komża

Komża (łac. superpelliceum, polskie określenie pochodzi z łac. comisia – koszula[1][2]) – szata liturgiczna używana przez ministranta. Jest to skrócona alba o szerokich rękawach. Komża ma kolor biały, co symbolizuje czystość serca i ducha[3].
Do XI w. komża była używana wyłącznie w chórach, podczas liturgii godzin jako strój chórowy. Dopiero od XIV w. może być stosowana we wszystkich czynnościach liturgicznych, dla których wyraźnie nie zastrzeżono użycia alby[1]. Przepisy liturgiczne nakazują zakładanie komży tylko na sutannę.[4]
Rodzaje komży
Rozróżnia się cztery rodzaje krojów komży ministranckiej[5]:
- komża rzymska – komża z czworokątnym wycięciem pod szyją[5]
- komża grecka – komża z kołowym wycięciem pod szyją[5]
- komża francuska – komża dochodząca do szyi, wiązana[5]
- komża angielska – komża dochodząca do szyi, plisowana[5]
Wariantami komży używanymi przez duchownych są rokieta, sarozium[6] oraz alba śląska[7].
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 Słownik liturgiczny. Co to jest komża? [online], przewodnik-katolicki.pl (pol.).
- ↑ komża, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2026-01-30].
- ↑ Ministrant i jego ubiór. [online], parafiacisowa-kedzierzyn.pl (pol.).
- ↑ Ceremoniał Liturgicznej Posługi Biskupów, Punkt 65, Kongregacja Kultu Bożego, 2010, s. 23, Cytat: Komżę zawsze należy nakładać na sutannę.
- 1 2 3 4 5 Co to komża ministrancka? [online], rio13.pl (pol.).
- ↑ 1911 Encyclopædia Britannica/Rochet - Wikisource, the free online library [online], en.wikisource.org [dostęp 2026-08-03] (ang.).
- ↑ Pragmatyka Służbowa Kościoła Ewangelicko–Augsburskiego w Rzeczpospolitej Polskiej, zatwierdzona na 4. Sesji Synodu X Kadencji, ze zmianami dokonanymi do 4. Sesji Synodu XIV Kadencji włącznie [online], [2019], § 194.
Bibliografia
- E. Stencel, Przy ołtarzu Pana, Pelplin: wyd. Diecezjalne, 1993.
