Kormoran wyspowy
| Leucocarbo ranfurlyi[1] | |||
| (Ogilvie-Grant, 1901) | |||
 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
kormoran wyspowy | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
 | |||
| Zasięg występowania | |||
 | |||
Kormoran wyspowy[5] (Leucocarbo ranfurlyi) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae). Endemit Nowej Zelandii, narażony na wyginięcie.
Występowanie
Jest endemitem. Występuje jedynie w Nowej Zelandii na wyspach Bounty[4].
Systematyka
Jest to gatunek monotypowy[6][7]. Dawniej bywał uznawany za podgatunek kormorana czarnoszyjego (Leucocarbo campbelli) lub kormorana szorstkodziobego (L. carunculatus)[2][3].
Charakterystyka
Morfologia
Osiąga 71 cm długości oraz masę około 2–2,9 kg[8]. Ma białe pióra na brzuchu i czarne na grzbiecie. Ma także białe akcenty na czarnych skrzydłach. Młode osobniki mają brązową skórę. Ma wąski dziób, zaokrąglony na końcu. Jest on jasnobrązowy lub w odcieniach różu. Ma pomarańczową obręcz wokół oczu[9].
Dieta
Jest drapieżnikiem. Żywi się małymi rybami, kalmarami, ślimakami oraz jeżowcami. Poluje nurkując do dna[8].
Rozmnażanie
Jego sezon lęgowy trwa od października do listopada. Gniazda zbudowane są z brunatnic, piór, kamieni i błota; mają szerokość około 35 cm i wysokość 15 cm. Samica składa zwykle 2 lub 3 jaja. Osiągają one 64 mm długości oraz 41 mm szerokości. Okres wysiadywania jaj zwykle wynosi około 30 dni[8].
Status zagrożenia
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN kormoran wyspowy od 1994 roku jest klasyfikowany jako gatunek narażony na wyginięcie (VU, Vulnerable). Szacuje się, że jego populacja liczy 874–975 dorosłych osobników, a jej trend jest prawdopodobnie stabilny[4].
Przypisy
- ↑ Leucocarbo ranfurlyi, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 5 D. Lepage, Bounty Shag Leucocarbo ranfurlyi, [w:] Avibase [online] [dostęp 2026-08-15] (ang.).
- 1 2 3 SULIFORMES Frigatebirds, gannets, darters, and cormorants, [w:] Checklist of the Birds of New Zealand [online], Ornithological Society of New Zealand [dostęp 2026-08-15] (ang.).
- 1 2 3 BirdLife International, Leucocarbo ranfurlyi, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018, wersja 2026-1 [dostęp 2026-08-15] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Phalacrocoracidae Reichenbach, 1849-50 - kormorany - Cormorants (wersja: 2024-10-03). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-08-15].
- ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-08-15] (ang.).
- ↑ AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
- 1 2 3 B. Michaux, Bounty Island shag, [w:] Miskelly, C.M. (red.) New Zealand Birds Online [online], 2013 [dostęp 2024-05-27] (ang.).
- ↑ Bounty Islands Shag, [w:] eBird [online], Cornell Lab of Ornithology [dostęp 2024-05-27] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i krótki film. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).