Krzysztof Matyjaszewski

Krzysztof Matyjaszewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

8 kwietnia 1950
Konstantynów Łódzki

profesor
Specjalność: chemia polimerów
Alma Mater

Politechnika Łódzka

Doktorat

1976
CBMiM PAN

Habilitacja

1985
Politechnika Łódzka

Profesura

22 listopada 1999

Polska Akademia Nauk
Status

członek zagraniczny

Doktor honoris causa
Uniwersytet w Gandawie – 2002
Rosyjska Akademia Nauk – 2006
Politechnika Łódzka – 29 listopada 2007

Carnegie Mellon University

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP
Nagrody

Nagroda Wolfa

Krzysztof Matyjaszewski (ur. 8 kwietnia 1950 w Konstantynowie Łódzkim[1]) – polsko-amerykański chemik[2] specjalizujący się w chemii polimerów, twórca nowej metody kontrolowanej polimeryzacji rodnikowej z przeniesieniem atomu – ATRP.

Życiorys

W latach 1963–1967 uczył się w liceum ogólnokształcącym w Zelowie. Studia magisterskie rozpoczął na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej. W ich trakcie wyjechał na stypendium do Instytutu Petrochemicznego w Moskwie – tam też ukończył studia w 1973.

Po powrocie zatrudnił się w Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN (CBMiM PAN), gdzie w 1976 obronił pracę doktorską Makroestry, pary jonowe i wolne jony w polimeryzacji tetrahydrofuranu. Promotorem jego rozprawy doktorskiej był Stanisław Penczek. Po uzyskaniu stopnia doktora wyjechał w 1977 na roczny staż na University of Florida. Po powrocie ze stażu pracował jako adiunkt w CBMiM PAN w zespole prof. Stanisława Penczka. W 1985 uzyskał na Politechnice Łódzkiej stopień naukowy doktora habilitowanego[3].

W latach 1984–1985 odbył staż w CNRS i jednocześnie pełnił funkcję invited professor na jednym z paryskich uniwersytetów. W 1985 przeniósł się na Carnegie Mellon University w Pittsburghu, gdzie początkowo pracował jako zwykły członek zespołu naukowego, następnie adiunkt (assistant professor), profesor nadzwyczajny (associate professor), aby w roku 1998 uzyskać tam pełne stanowisko profesora.

W latach 1994–1998 pełnił funkcję dziekana Wydziału Chemicznego Carnegie Mellon University. W 1998 utworzył i został kierownikiem Center for Macromolecular Engineering – wydzielonego, samodzielnego instytutu działającego w ramach Carnegie Mellon University[4]. Na Carnegie Mellon University posiada swoją własną, niezależną grupę badawczą liczącą w różnych okresach od 15 do 20 osób[5]. Oprócz tego od 2001 jest twórcą i kierownikiem Controlled Radical Polymerisation Consortium. Jest to organizacja zajmująca się aktywnym gromadzeniem i wykorzystywaniem środków na badania w dziedzinie ATRP[6].

Od 2002 jest członkiem sekcji polimerowej komitetu nazewniczego IUPAC, kierownikiem zespołu zajmującego się ustalaniem terminologii w zakresie ATRP i innych form kontrolowanej polimeryzacji rodnikowej[7].

22 listopada 1999 uzyskał w Polsce tytuł naukowy profesora. Jest zagranicznym członkiem rzeczywistym PAN. Oprócz pracy na Carnegie Mellon University jest też zatrudniony na część etatu w Katedrze Fizyki Molekularnej Politechniki Łódzkiej[8], oraz na ¼ etatu profesorskiego w CBMiM PAN, gdzie co roku prowadzi kilkudniowe warsztaty naukowe o ATRP i innych aktualnych trendach w chemii polimerów[9].

W 2009 naukowiec został nagrodzony przez Amerykańską Agencję Ochrony Środowiska za opracowanie metody kontrolowanej polimeryzacji rodnikowej z przeniesieniem atomu (ATRP). Matyjaszewski otrzymał Presidential Green Chemistry Challenge Award w kategorii akademickiej[10].

Dokonania naukowe

W ramach swojej pracy doktorskiej, we współpracy ze Stanisławem Penczkiem prowadził szczegółowe badania nad kinetyką i mechanizmem jonowej polimeryzacji tetrahydrofuranu, których efektem było głębsze zrozumienie wpływu równowagi różnego rodzaju par jonowych na ten proces[11].

Po wyjeździe do USA zajmował się m.in. pracami nad nowymi sposobami syntezy polisilanów, polisilazanów oraz ich kopolimerów metodą kondensacji Wurtza i polimeryzacji z otwarciem pierścienia z użyciem inicjowania ultradźwiękami. Prace te doprowadziły do lepszego zrozumienia mechanizmu tych reakcji, a także do opracowania skutecznych metod otrzymywania aktywnych optycznie form tych polimerów, które potencjalnie mogą być wykorzystywane w nanotechnologii[12].

W 1995 opublikował wraz z Jin-Shan Wangiem artykuł w Journal of the American Chemical Society[13]. Została w nim opisana metoda kontrolowanej polimeryzacji rodnikowej z przeniesieniem atomu (Atom Transfer Radical Polymerization).

Istota tej metody polega na zastosowaniu katalizatora, zazwyczaj z grupy metali przejściowych, który zapewnia wytworzenie stanu równowagi pomiędzy zdolnym do propagacji polimerem aktywnym a polimerem nieaktywnym. Dzięki kontrolowanemu przebiegowi polimeryzacji łańcuchowej można uzyskiwać polimery o wysokiej masie cząsteczkowej i niskim wskaźniku polidyspersji. Względnie długi czas wzrostu umożliwia projektowanie kształtu makrocząsteczki polimeru.

Stosunkowo łagodne warunki prowadzenia procesu wywołały duże zainteresowanie wykorzystaniem metody ATRP w praktyce przemysłowej. Dzięki temu Krzysztof Matyjaszewski znalazł się w pierwszej dziesiątce najczęściej cytowanych chemików na świecie[14]. Na podstawie liczby cytowań w bazie danych Instytutu Filadelfijskiego Matyjaszewski typowany był w 2008 przez naukowy serwis Thomson Reuters jako poważny kandydat do Nagrody Nobla w dziedzinie chemii[15].

Wyróżnienia

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Matyjaszewski Krzysztof, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-08-24].
  2. ↑ MoDest2016 – Professor Krzysztof Matyjaszewski. ichp.pl. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-21)]. (ang.).
  3. ↑ Prof. dr hab. czł. PAN Krzysztof Matyjaszewski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-05-14].
  4. ↑ Center for Macromolecular Engeering. [dostęp 2011-02-23]. (ang.).
  5. ↑ The Matyjaszewski Polymer Group – Group Members. [dostęp 2011-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-18)]. (ang.).
  6. ↑ Present Status of the CRP Consortium. [dostęp 2011-02-23]. (ang.).
  7. ↑ Matyjaszewski, prof. Krzysztof. International Union of Pure and Applied Chemistry. [dostęp 2011-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-06)]. (ang.).
  8. ↑ Pracownicy – Katedra Fizyki Molekularnej PŁ [online] [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  9. ↑ CBMiM PAN: Sprawozdanie z działalności naukowo-badawczej w roku 2005. [dostęp 2011-02-23]. (pol.).
  10. ↑ Academic Award. W: EPA: The Presidential Green Chemistry Challenge Awards Program: Summary of 2009 Awards Entries and Recipents. s. 3. [dostęp 2011-02-23]. (ang.).
  11. ↑ Krzysztof Matyjaszewski: Makroestry, pary jonowe i wolne jony w polimeryzacji tetrahydrofuranu. 1979.Praca doktorska, CBMiM PAN.
  12. ↑ Michiya Fujiki at al. Optically Active Polysilanes. Ten Years of Progress and New Polymer Twist for Nanoscience and Nanotechnology. „Polymer Journal”. 35 (4), s. 297, 2003. DOI: 10.1295/polymj.35.297.
  13. ↑ Jin-Shan Wang, Krzysztof Matyjaszewski. Controlled/„living” radical polymerization. atom transfer radical polymerization in the presence of transition-metal complexes. „J. Am. Chem. Soc.”. 117 (20), s. 5614–5615, 1995. DOI: 10.1021/ja00125a035.
  14. ↑ Jerzy Bojanowicz. Fascynujące polimery. „Przegląd Techniczny. Gazeta Inżynierska”, 2004. [dostęp 2011-02-23]. (pol.).
  15. ↑ Jordan Lite: Who will win the Nobel Prize? Cast your vote. Scientific American, 2008-20-01. [dostęp 2011-02-23]. (ang.).
  16. ↑ Doktorzy honoris causa PŁ od 2006 r.. Politechnika Łódzka. [dostęp 2011-02-23]. (pol.).
  17. ↑ Award for a brilliant copper trick. Johannes Gutenberg-Universität Mainz, 2010-06-15. [dostęp 2011-02-23]. (ang.).
  18. ↑ The 2011 Wolf Prize in Chemistry. Wolf Foundation. [dostęp 2011-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-05-17)]. Cytat: For deep creative contributions to the chemical sciences in the field of synthesis, properties and an understanding of organic materials. (ang.).
  19. ↑ Laureaci z poprzednich edycji: Polish Market [online], www.polishmarket.com.pl [dostęp 2015-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-19].
  20. ↑ Laureaci Medali PTChem. ptchem.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-31)].
  21. ↑ Prof. Krzysztof Matyjaszewski doktorem honoris causa UAM. naukawpolsce.pap.pl, 2016-07-01. [dostęp 2016-07-01].
  22. ↑ M.P. z 2011 r. Nr 112, poz. 1134 (ISAP) – pkt 7.

Linki zewnętrzne