Kwas hipurowy
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C9H9NO3 | ||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Inne wzory |
C6H5−CO−NH−CH2−COOH | ||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa |
179,17 g/mol | ||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||||
Kwas hipurowy (N-benzoiloglicyna), C6H5−CO−NH−CH2−COOH – organiczny związek chemiczny, amid kwasu benzoesowego i glicyny. Występuje w moczu jako produkt metabolizmu związków aromatycznych zbudowanych z benzenu podstawionego jednowęglową grupą funkcyjną, np. toluenu (C6H5−CH3), benzoesanów (C6H5−COO−) lub benzaldehydu (C6H5−CHO)[3].
Zastosowanie w medycynie
Reakcja powstawania kwasu hipurowego jest reakcją detoksykacji w wątrobie i zachodzi z udziałem glicyny. Jedną z metod leczenie fenyloketonurii jest użycie w organizmie enzymu roślinnego PAL. PAL odrywa grupę aminową z fenyloalaniny, która jest następnie przekształcana w kwas cynamonowy, który z kolei łączy się z glicyną i tworzy kwas hipurowy.
Jego obecność w moczu jest często spotykana i nie ma znaczenia diagnostycznego i może być związana ze spożyciem benzoesanu sodu, obecnego w żywności jako konserwant. Benzoesan sodu podaje się też w trakcie leczenia hiperamonemii, w celu eliminacji nadmiaru amoniaku z organizmu w postaci kwasu hipurowego[4].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 3-44, 5-101, 5-159, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).
- ↑ Kwas hipurowy [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 112003 [dostęp 2016-03-15].
- ↑ Janusz Szajewski, Leksykon ostrych zatruć, Ryszard Feldman, Maria Glińska-Serwin, wyd. 1, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2000, s. 150 (benzaldehyd), s. 153 (benzoesan sodowy), s. 389 (toluen).
- ↑ Jolanta Sykut-Cegielska, Jak interpretować zwiększone stężenie kwasu hipurowego?, [w:] 5000 pytań z pediatrii [online], Medycyna Praktyczna [dostęp 2023-02-22].
