Lionel Scaloni
 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Lionel Sebastián Scaloni | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
16 maja 1978 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
182 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Lionel Sebastián Scaloni (ur. 16 maja 1978 w Rosario) – argentyński trener i piłkarz, który występował na pozycji obrońcy. Od 2018 selekcjoner reprezentacji Argentyny w piłce nożnej.
Oprócz argentyńskiego posiada również obywatelstwo włoskie.
Kariera klubowa
Scaloni jest wychowankiem Newell's Old Boys.
W 1998 roku przeniósł się z Estudantes La Plata do hiszpańskiego Deportivo La Coruña, gdzie spędził kolejne osiem sezonów, w trakcie których został mistrzem Hiszpanii oraz zdobył jeden Puchar Króla i Superpuchar. W 2006 roku został wypożyczony do angielskiego West Hamu, po którego zakończeniu odszedł do Racingu Santander. W kolejnym sezonie Argentyńczyk znów zmienił klub, odchodząc do włoskiego Lazio, gdzie grał przez kolejne pięć lat, z roczną przerwą na wypożyczenie do RCD Mallorca.
W styczniu 2013 roku został piłkarzem Atalanty, w której barwach zakończył karierę piłkarską w 2015 roku[1].
Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Argentyny zadebiutował w 2003 roku w spotkaniu przeciwko Libii[2].
Wcześniej grał dla młodzieżowych reprezentacji Argentyny, z którą zdobył złoty medal Mistrzostw Świata U20 w 1997 roku. Uczestnik mistrzostw świata 2006, na których rozegrał jedno spotkanie w 1/8 finału przeciwko Meksykowi (2:1).
Łącznie w reprezentacji siedem spotkań.
Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery został asystentem Jorge Sampaoliego, z którym pracował w Sevilli i reprezentacji Argentyny[3].
Po nieudanych dla Albicelestes mistrzostwach świata 2018 został wraz z Pablo Aimarem ogłoszony tymczasowym trenerem kadry[4]. W listopadzie 2018 roku został ogłoszony selekcjonerem[5].
W 2019 roku prowadził drużynę Argentyny na turnieju Copa America, gdzie zdobył brązowy medal.
W 2021 roku wygrał Copa America z reprezentacją Argentyny przełożonym z roku 2020 z powodu pandemii COVID-19. W 2022 roku wygrał Mistrzostwo Świata jednocześnie zostając trzecim selekcjonerem, który zdobył z Argentyną mistrzostwo świata – po Cesarze Luisie Menottim (MŚ 1978) i Carlosie Bilardo (MŚ 1986). Jest także pierwszym w historii selekcjonerem Argentyny, który zdobył Copa America i Mistrzostwo Świata[6]. W 2024 roku ponownie wygrał jako selekcjoner Copa América 2024 w Stanach Zjednoczonych, czym Argentyna powtórzyła dokonanie Hiszpanii z lat 2008–2012, kiedy La Roja została dwa razy z rzędu mistrzem kontynentu, a w międzyczasie triumfowała także w mundialu[7]. Na Mistrzostwach Świata 2026 rozgrywanych w Kanadzie, Meksyku i Stanach Zjednoczonych doprowadził reprezentację Argentyny do drugiego z rzędu finału mistrzostw świata, gdzie przegrali w finale 0:1 z Hiszpanią[8][9].
Sukcesy
Piłkarz
Deportivo La Coruña
- Mistrzostwo Hiszpanii: 1999/2000
- Puchar Króla: 2001/2002
- Superpuchar Hiszpanii: 2000, 2002
Reprezentacyjne
- Mistrzostwo Świata U-20: 1997
Trener
Reprezentacyjne
- Copa América (3. miejsce): 2019
- Copa América: 2021, 2024
- Superpuchar CONMEBOL–UEFA: 2022
- Mistrzostwo świata: 2022
- 2. miejsce na Mistrzostwach Świata 2026
Wyróżnienia
- Trener Roku FIFA: 2022[10]
- Najlepszy trener reprezentacyjny według IFFHS: 2022[11], 2023[12]
- Złota Ławka: 2023[13]
- Południowoamerykański Trener Roku: 2022[14]
Przypisy
- ↑ Official: Scaloni joins Atalanta - Football Italia [online] [dostęp 2021-06-29] (ang.).
- ↑ Lionel Scaloni, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–kadra) [dostęp 2021-06-29].
- ↑ Sampaoli brings in Lionel Scaloni as aide-de-camp at Sevilla [online], AS.com, 11 października 2016 [dostęp 2021-06-29] (ang.).
- ↑ Argentina name pair to oversee upcoming friendlies [online], ESPN.com, 3 sierpnia 2018 [dostęp 2021-06-29] (ang.).
- ↑ Cristian Gómez, Es oficial: Chiqui Tapia confirmó a Lionel Scaloni como técnico de la Selección [online], www.clarin.com, 29 listopada 2018 [dostęp 2021-06-29] (hiszp.).
- ↑ On się do tego nie nadaje! - Sport na sportdziennik.com - Wiadomości sportowe [online], sportdziennik.com [dostęp 2024-04-24] (pol.).
- ↑
- ↑
- ↑ Mundial 2026. Trener Argentyny Lionel Scaloni nie wytrzymał na konferencji prasowej po przegranym finale z Hiszpanią - Eurosport
- ↑ Telewizja Polska S.A, Nie było niespodzianki. Leo Messi piłkarzem roku FIFA! [online], sport.tvp.pl, 27 lutego 2023 [dostęp 2023-12-13] (pol.).
- ↑ PLEBISCYT NA TRENERA ROKU 2022. LIONEL SCALONI ZWYCIĘZCĄ. KTÓRE MIEJSCE ZAJĄŁ CZESŁAW MICHNIEWICZ? ILE ZDOBYŁ PUNKTÓW? [online], eurosport.tvn24.pl [dostęp 2023-12-13].
- ↑ Scaloni é eleito melhor técnico de seleções do mundo pela IFFHS; Sylvinho fica em 8º [online], O Globo, 30 grudnia 2023 [dostęp 2024-02-16] (port. braz.).
- ↑ Panchina d’Oro: Pioli shpallet trajneri më i mirë në Serie A [online], Telegrafi, 20 lutego 2023 [dostęp 2024-02-16] (alb.).
- ↑ South American Coach and Player of the Year [online], www.rsssf.org [dostęp 2023-12-13].
Bibliografia
- Lionel Scaloni w bazie National Football Teams (ang.)
- L. Scaloni, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-02].
- Lionel Scaloni, [w:] baza Transfermarkt (trenerzy) [dostęp 2021-07-01].
|
|
|
|
|
