Lorenz Koller

Lorenz Koller
	; Lorenz Koller w 2018 roku
Data i miejsce urodzenia	26 września 1994 ; Innsbruck
Klub	RV Swarovski Halltal
Wzrost	174 cm
Debiut w PŚ	16 listopada 2013, Lillehammer (6. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	16 listopada 2013, Lillehammer (6. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	21 lutego 2016, Winterberg (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ	24 listopada 2018, Igls
Dorobek medalowy
	Reprezentacja Austria
	Igrzyska olimpijskie
	Mistrzostwa świata
	Mistrzostwa Europy
	Mistrzostwa świata juniorów
	Puchar Świata
Kryształowa kula ;	2020/2021
2. miejsce ;	2018/2019

Lorenz Koller (ur. 26 września 1994 w Innsbrucku^[1]) – austriacki saneczkarz, dwukrotny medalista olimpijski z Pekinu, zdobywca Pucharu Świata, dwukrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów w Igls, medalista mistrzostw Europy i mistrzostw świata.

Kariera

W 2010 roku rozpoczął występy w Pucharze Świata juniorów, a także wziął udział w mistrzostwach świata juniorów w Innsbrucku, na których zajął 14. miejsce w konkurencji jedynek^[3]^[4]. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach Europy juniorów w Igls był ósmy w jedynkach^[4]. W 2012 roku pojawił się na igrzyskach olimpijskich młodzieży w Innsbrucku, gdzie zajął 6. miejsce w konkurencji dwójek, w której startował z Thomasem Steuem, będącym odtąd jego stałym partnerem w tej konkurencji na zawodach każdej rangi^[4]^[5]. W tym samym roku wystartował także w mistrzostwach Europy juniorów w Winterbergu, na których zdobył brązowy medal w sztafecie i zajął 16. miejsce w konkurencji jedynek oraz na mistrzostwach świata juniorów w Königssee, z których wrócił z 24. miejscem w jedynkach^[4].

W 2013 roku pojawił się na mistrzostwach Europy juniorów w Oberhofie, które przyniosły mu jedynkowe 16. miejsce^[4]. W tym samym roku, 16 listopada miał miejsce jego debiut i zarazem zdobycie pierwszych punktów w Pucharze Świata, kiedy to na rozgrywanych w Lillehammer zawodach sezonu 2013/2014 zajął 6. miejsce w konkurencji dwójek^[4]. Rok później, na mistrzostwach Europy juniorów w Siguldzie zdobył srebrny medal w dwójkach, zaś na mistrzostwach świata juniorów w Igls wywalczył złoty medal zarówno w konkurencji dwójek, jak i w konkurencji sztafetowej^[1]^[4]. W 2015 roku wziął udział w mistrzostwach świata w Siguldzie, na których zajął 16. miejsce w konkurencji dwójek, a także w mistrzostwach Europy w Soczi, z których wrócił z 15. miejscem w dwójkach^[4]. W 2016 roku pojawił się na mistrzostwach świata w Königssee, na których zajął 6. miejsce w konkurencji sprintu dwójek i nie ukończył konkurencji dwójek oraz na mistrzostwach Europy w Altenbergu, z których wrócił z dwójkowym 8. miejscem^[4]^[6]. W tym samym roku, 21 lutego zaliczył pierwsze podium w Pucharze Świata, kiedy to na rozgrywanych w Winterbergu zawodach sezonu 2013/2014 zajął 3. miejsce w konkurencji sztafetowej. Jego sztafeta, w której startował z Thomasem Steuem, Miriam Kastlunger i Wolfgangiem Kindlem przegrała tylko z ekipami z Kanady i Rosji^[7].

W 2017 roku wziął udział w mistrzostwach Europy w Königssee, na których zdobył srebrny medal w sztafecie i był czwarty w dwójkach, w mistrzostwach świata w Igls, na których zajął 4. miejsce w konkurencji sprintu dwójek i 10. w konkurencji dwójek, a także w mistrzostwach świata do lat 23 w Igls, które przyniosły mu dwójkowy złoty medal^[4]. W 2018 roku pojawił się na mistrzostwach Europy w Siguldzie, na których był dziesiąty w konkurencji dwójek oraz na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, z których wrócił z 4. miejscem w dwójkach^[4]^[8]. W tym samym roku, 24 listopada zaliczył pierwsze dwójkowe podium i zarazem odniósł pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata, pokonując na rozgrywanych w Igls zawodach sezonu 2018/2019 dwójkę niemiecką: Toni Eggert/Sascha Benecken i rosyjską: Władisław Jużakow/Jurij Prochorow^[9].

W 2019 roku pojawił się na mistrzostwach świata w Winterbergu, na których zdobył brązowy medal w konkurencji sprintu dwójek oraz dwójek, w obu plasując się za dwójkami niemieckimi: Toni Eggert/Sascha Benecken i Tobias Wendl/Tobias Arlt, a także srebrny medal w konkurencji sztafetowej, w której jego sztafeta współtworzona przez Thomasa Steua, Hannę Prock i Reinharda Eggera rozdzieliła na podium ekipy z Rosji i Niemiec^[10].

Po sezonie 2022/2023 zakończył sportową karierę^[11].

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Rok	Miejsce	Dwójki	Sztafeta
2018	Pjongczang	4.	–
2022	Pekin	3.	2.

Mistrzostwa świata

Rok	Miejsce	Dwójki	Dwójki-sprint	Sztafeta
2015	Sigulda	16.	nie rozgrywano	–
2016	Königssee	dnf	6.	–
2017	Igls	10.	4.	–
2019	Winterberg	3.	3.	2.
2020	Soczi	-	-	-
2021	Königssee	6.	4.	1.
2023	Oberhof	4.	7.	-

Mistrzostwa Europy

Rok	Miejsce	Dwójki	Sztafeta
2015	Soczi	15.	–
2016	Altenberg	8.	–
2017	Königssee	4.	2.
2018	Sigulda	10.	–
2019	Oberhof	4.	4.
2020	Lillehammer	2.	1.
2021	Sigulda	5.	dsq
2022	Sankt Moritz	6.	dsq
2023	Sigulda	7.	–

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce
2012/2013	39.
2013/2014	27.
2014/2015	13.
2015/2016	13.
2016/2017	8.
2017/2018	12.
2018/2019	2.
2019/2020	7.
2020/2021	1.
2021/2022	6.
2022/2023	7.

Zbiorcze zestawienie podium w zawodach Pucharu Świata

Stan na koniec sezonu 2022/2023 (koniec kariery)

Lokata	Dwójki	Dwójki - sprint	Sztafeta	Razem
1. miejsce	8	2	3	13
2. miejsce	5	2	5	12
3. miejsce	7	1	5	13
Razem	20	5	13	38

Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata - indywidualnie

Lp.	Data	Miejsce	Konkurencja	Lokata	Partner
1.	24.11.2018	Igls	dwójki	1	Thomas Steu
2.	25.11.2018	Igls	dwójki-sprint	1	Thomas Steu
3.	07.12.2018	Calgary	dwójki	3	Thomas Steu
4.	15.12.2018	Lake Placid	dwójki	3	Thomas Steu
5.	05.01.2019	Königssee	dwójki	3	Thomas Steu
6.	02.02.2019	Altenberg	dwójki	1	Thomas Steu
7.	23.11.2019	Igls	dwójki	3	Thomas Steu
8.	30.11.2019	Lake Placid	dwójki	3	Thomas Steu
9.	11.01.2020	Altenberg	dwójki	1	Thomas Steu
10.	18.01.2020	Lillehammer	dwójki	2	Thomas Steu
11.	28.11.2020	Igls	dwójki	1	Thomas Steu
12.	29.11.2020	Igls	dwójki-sprint	1	Thomas Steu
13.	05.12.2020	Altenberg	dwójki	1	Thomas Steu
14.	12.12.2020	Oberhof	dwójki	2	Thomas Steu
15.	20.12.2020	Winterberg	dwójki-sprint	2	Thomas Steu
16.	02.01.2021	Königssee	dwójki	3	Thomas Steu
17.	16.01.2021	Oberhof	dwójki	1	Thomas Steu
18.	23.01.2021	Igls	dwójki	3	Thomas Steu
19.	24.01.2021	Igls	dwójki-sprint	2	Thomas Steu
20.	20.11.2021	Yanqing	dwójki	2	Thomas Steu
21.	11.12.2021	Altenberg	dwójki	1	Thomas Steu
22.	18.12.2021	Igls	dwójki	1	Thomas Steu
23.	19.12.2021	Igls	dwójki-sprint	3	Thomas Steu
24.	01.01.2022	Winterberg	dwójki	2	Thomas Steu
25.	03.12.2022	Igls	dwójki	2	Thomas Steu

Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata – drużynowo

Lp.	Data	Miejsce	Konkurencja	Lokata
1.	21.02.2016	Winterberg	sztafeta	3
2.	06.01.2017	Königssee	sztafeta	3
3.	08.12.2018	Calgary	sztafeta	3
4.	06.01.2019	Königssee	sztafeta	2
5.	24.11.2019	Igls	sztafeta	2
6.	19.01.2020	Lillehammer	sztafeta	1
7.	29.11.2020	Igls	sztafeta	2
8.	13.12.2020	Oberhof	sztafeta	2
9.	03.01.2021	Königssee	sztafeta	1
10.	21.11.2021	Yanqing	sztafeta	1
11.	02.02.2022	Winterberg	sztafeta	2
12.	16.01.2022	Oberhof	sztafeta	3
13.	19.02.2023	Sankt Moritz	sztafeta	3

Przypisy

1 2 3 Lorenz Koller. [w:] Nationalteam Herren [on-line]. rodel-austria.at. [dostęp 2019-01-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-23)]. (niem.).
↑ Lorenz Koller. [w:] Luge [on-line]. eurosport.com. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).
↑ 1st and 2nd Junior World Cup in Sigulda: Official Results. fil-luge.org. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Luge - Lorenz Koller. [w:] Results of a sportsman / sportswoman [on-line]. the-sports.org. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).
↑ LUGE DOUBLES COMPETITION; FINAL RESULTS. fil-luge.org, 2012-01-16. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).
↑ 46th FIL World Championships: Koenigssee (GER) 29.01.- 31.01.2016. fil-luge.org, 2016-01-30. [dostęp 2019-01-30]. (ang.).
↑ Viessmann Luge World Cup 2015/2016 presented by BMW: Winterberg (GER) 21.02.2016. fil-luge.org. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).
↑ 2018 Winter Olympics Results - Luge. [w:] Olympic Sports [on-line]. espn.com. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).
↑ Erster Weltcup-Sieg für Steu/Koller in Igls. sport.orf.at, 2018-11-24. [dostęp 2019-01-29]. (niem.).
↑ Rodel-WM: Egger erobert Silber im Einsitzer. sport.orf.at, 2019-01-27. [dostęp 2019-01-29]. (niem.).
↑ Raport z torów lodowych. Kalendarze na nowy sezon, zakończenia karier i zmiany w austriackiej kadrze. sportsinwinter.pl. [dostęp 2024-01-14]. (pol.).

Linki zewnętrzne

Lorenz Koller na stronie FIL (ang.)

[lk-1] 1 2 3 Lorenz Koller. [w:] Nationalteam Herren [on-line]. rodel-austria.at. [dostęp 2019-01-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-23)]. (niem.).

[2] Lorenz Koller. [w:] Luge [on-line]. eurosport.com. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).

[3] 1st and 2nd Junior World Cup in Sigulda: Official Results. fil-luge.org. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).

[llk-4] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Luge - Lorenz Koller. [w:] Results of a sportsman / sportswoman [on-line]. the-sports.org. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).

[5] LUGE DOUBLES COMPETITION; FINAL RESULTS. fil-luge.org, 2012-01-16. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).

[6] 46th FIL World Championships: Koenigssee (GER) 29.01.- 31.01.2016. fil-luge.org, 2016-01-30. [dostęp 2019-01-30]. (ang.).

[7] Viessmann Luge World Cup 2015/2016 presented by BMW: Winterberg (GER) 21.02.2016. fil-luge.org. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).

[8] 2018 Winter Olympics Results - Luge. [w:] Olympic Sports [on-line]. espn.com. [dostęp 2019-01-29]. (ang.).

[9] Erster Weltcup-Sieg für Steu/Koller in Igls. sport.orf.at, 2018-11-24. [dostęp 2019-01-29]. (niem.).

[10] Rodel-WM: Egger erobert Silber im Einsitzer. sport.orf.at, 2019-01-27. [dostęp 2019-01-29]. (niem.).

[11] Raport z torów lodowych. Kalendarze na nowy sezon, zakończenia karier i zmiany w austriackiej kadrze. sportsinwinter.pl. [dostęp 2024-01-14]. (pol.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]