Madeleine Egle

Madeleine Egle
	; Madeleine Egle w 2018 roku
Data i miejsce urodzenia	21 sierpnia 1998 ; Hall in Tirol
Klub	SV Rinn
Wzrost	184 cm
Debiut w PŚ	26 listopada 2016, Winterberg (22. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	26 listopada 2016, Winterberg (22. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	3 stycznia 2021, Königssee (3. miejsce)
Dorobek medalowy
	Reprezentacja Austria
	Igrzyska olimpijskie
	Mistrzostwa świata
	Mistrzostwa Europy
	Igrzyska olimpijskie młodzieży
	Mistrzostwa świata juniorów
	Puchar Świata
2. miejsce ;	2021/2022
2. miejsce ;	2024/2025
3. miejsce ;	2023/2024
	Strona internetowa

Madeleine Egle (ur. 21 sierpnia 1998 w Hall in Tirol^[2]) – austriacka saneczkarka, dwukrotna brązowa medalistka mistrzostw świata juniorów, dwukrotna medalistka igrzysk olimpijskich oraz wielokrotna medalistka mistrzostw świata i mistrzostw Europy.

Kariera

Saneczkarstwo uprawia od 2007 roku^[3]. W 2013 roku rozpoczęła starty w Pucharze Świata juniorów^[4]. Rok później wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów w Igls, na których zajęła 25. miejsce w konkurencji jedynek^[4]. W 2015 roku wystartowała w mistrzostwach Austrii juniorów, na których zdobyła złoty medal w konkurencji jedynek, a także w mistrzostwach świata juniorów w Lillehammer, na których wywalczyła brązowy medal w sztafecie oraz zajęła 4. miejsce w jedynkach^[3]^[1]. Rok później pojawiła się na igrzyskach olimpijskich młodzieży w Lillehammer, na których zdobyła brązowy medal w konkurencji jedynek oraz na mistrzostwach świata w Königssee, które przyniosły jej 18. miejsce w konkurencji jedynek^[5]^[4].

W 2016 roku wystartowała w mistrzostwach Europy juniorów w Altenbergu, na których zajęła 4. miejsce w konkurencji jedynek oraz w mistrzostwach świata juniorów w Winterbergu, które przyniosły jej jedynkowe 11. miejsce, ponadto 26 listopada zadebiutowała i zarazem zdobyła pierwsze punkty w Pucharze Świata, kiedy to na rozgrywanych w Winterbergu zawodach sezonu 2016/2017 zajęła 22. miejsce w jedynkach^[4]. W następnym roku pojawiła się na mistrzostwach świata juniorów w Siguldzie, na których zdobyła brązowy medal w konkurencji sztafetowej i zajęła 6. miejsce w konkurencji jedynek, na mistrzostwach Europy w Königssee, z których wróciła z 12. miejscem w konkurencji jedynek, na mistrzostwach świata do lat 23 w Igls, na których była dwunasta w jedynkach, a także na mistrzostwach świata w Igls, z których wróciła z jedynkowym 26. miejscem^[6]^[4].

W 2018 roku wzięła udział w mistrzostwach Europy w Siguldzie, na których zajęła 5. miejsce w konkurencji sztafetowej i 14. w konkurencji jedynek oraz w igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, na których była dziewiąta w konkurencji jedynek, ponadto zdobyła brązowy medal w konkurencji sztafetowej, w której jej sztafeta współtworzona przez Davida Gleirschera, Petera Penza i Georga Fischlera przegrała tylko z ekipami z Niemiec i Kanady^[7]^[8]. Rok później pojawiła się na mistrzostwach świata w Winterbergu, na których zajęła 13. miejsce w konkurencji sprintu i 35. w konkurencji jedynek, a także na mistrzostwach Europy w Oberhofie, które przyniosły jej 4. miejsce w sztafecie i 10. w jedynkach^[9].

W związku z naruszeniem przepisów antydopingowych zawodniczka została zdyskwalifikowana na okres 20 miesięcy od 1 marca 2025 do 31 października 2026^[10].

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Rok	Miejsce	Jedynki	Sztafeta
2018	Pjongczang	9.	3.
2022	Pekin	4.	2.

Mistrzostwa świata

Rok	Miejsce	Jedynki	Jedynki-sprint	Jedynki mieszane	Sztafeta
2016	Königssee	18.	–	nie rozgrywano	–
2017	Igls	26.	30. (q)	nie rozgrywano	–
2019	Winterberg	35.	13.	nie rozgrywano	–
2020	Soczi	11.	15.	nie rozgrywano	5.
2021	Königssee	15.	9.	nie rozgrywano	1.
2023	Oberhof	4.	5.	nie rozgrywano	2.
2024	Altenberg	3.	9.	nie rozgrywano	-
2025	Whistler	7.	nie rozgrywano	3.	2.

Mistrzostwa Europy

Rok	Miejsce	Jedynki	Sztafeta
2017	Königssee	12.	–
2018	Sigulda	14.	5.
2019	Oberhof	10.	4.
2020	Lillehammer	5.	1.
2021	Sigulda	9.	dsq
2022	Sankt Moritz	2.	dsq
2023	Sigulda	12.	dnf
2024	Igls	1.	1.
2025	Winterberg	2.	1.

Mistrzostwa świata juniorów

Rok	Miejsce	Jedynki	Sztafeta
2014	Igls	25.	–
2015	Lillehammer	4.	3.
2016	Winterberg	11.	–
2017	Sigulda	6.	3.

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce
2016/2017	31.
2017/2018	22.
2018/2019	13.
2019/2020	13.
2020/2021	4.
2021/2022	2.
2022/2023	4.
2023/2024	3.
2024/2025	2.

Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata – indywidualnie

Stan na koniec sezonu 2023/2024

Lp.	Data	Miejsce	Konkurencja	Lokata
1.	03.01.2021	Königssee	jedynki	3
2.	17.01.2021	Oberhof	jedynki	2
3.	21.11.2021	Yanqing	jedynki	1
4.	11.12.2021	Altenberg	jedynki	1
5.	19.12.2021	Igls	jedynki	2
6.	19.12.2021	Igls	jedynki-sprint	1
7.	02.01.2022	Winterberg	jedynki	3
8.	09.01.2022	Sigulda	jedynki	1
9.	09.01.2022	Sigulda	jedynki-sprint	3
10.	16.01.2022	Oberhof	jedynki	1
11.	23.01.2022	Sankt Moritz	jedynki	2
12.	03.12.2022	Igls	jedynki	1
13.	04.12.2022	Igls	jedynki-sprint	1
14.	09.12.2022	Whistler	jedynki	1
15.	25.02.2023	Winterberg	jedynki	1
16.	09.12.2023	Lake Placid	jedynki	1
17.	06.01.2024	Winterberg	jedynki	1
18.	13.01.2024	Igls	jedynki	1
19.	10.02.2024	Oberhof	jedynki	2
20.	18.02.2024	Oberhof	jedynki	3

Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata – drużynowo

Stan na koniec sezonu 2023/2024

Lp.	Data	Miejsce	Konkurencja	Lokata
1.	19.01.2020	Lillehammer	sztafeta	1
2.	29.11.2020	Igls	sztafeta	2
3.	13.12.2020	Oberhof	sztafeta	2
4.	03.01.2021	Königssee	sztafeta	1
5.	21.11.2021	Yanqing	sztafeta	1
6.	02.02.2022	Winterberg	sztafeta	2
7.	16.01.2022	Oberhof	sztafeta	3
8.	10.12.2022	Whistler	sztafeta	3
9.	05.02.2023	Altenberg	sztafeta	1
10.	19.02.2023	Sankt Moritz	sztafeta	3
11.	26.02.2023	Winterberg	sztafeta	1
12.	16.12.2023	Whistler	sztafeta	2
13.	14.01.2024	Igls	sztafeta	1
14.	11.02.2024	Oberhof	sztafeta	3

Przypisy

1 2 3 Egle Madeleine. [w:] Junioren weiblich [on-line]. rodel-austria.at. [dostęp 2018-02-15]. (niem.).
↑ Madeleine Egle. [w:] Rodeln [on-line]. eurosport.de. [dostęp 2018-11-29]. (niem.).
1 2 Egle Madeleine: Athlete Information. [w:] Athletes [on-line]. wyog2016.sportresult.com. [dostęp 2018-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-16)]. (ang.).
1 2 3 4 5 Luge - Madeleine Egle. [w:] Results of a sportsman / sportswoman [on-line]. the-sports.org. [dostęp 2018-02-15]. (ang.).
↑ Medallists by Date. [w:] Medals [on-line]. wyog2016.sportresult.com. [dostęp 2018-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-16)]. (ang.).
↑ Bronze bei der Junioren-WM. [w:] Sport [on-line]. meinbezirk.at, 2017-02-05. [dostęp 2018-02-16]. (niem.).
↑ Women’s Singles. [w:] PyeongChang [on-line]. olympic.org. [dostęp 2019-01-07]. (ang.).
↑ 2018 Winter Olympics Results - Luge. [w:] Olympic Sports [on-line]. espn.com. [dostęp 2019-01-30]. (ang.).
↑ Rodel-WM: Egger erobert Silber im Einsitzer. sport.orf.at, 2019-01-27. [dostęp 2019-01-27]. (niem.).
↑ The ITA reports that luger Madeleine Egle accepted a 20-month sanction for three whereabouts failures [online], ita.sport [dostęp 2025-12-22] (ang.).

Linki zewnętrzne

Madeleine Egle na stronie FIL (ang.)

[em-1] 1 2 3 Egle Madeleine. [w:] Junioren weiblich [on-line]. rodel-austria.at. [dostęp 2018-02-15]. (niem.).

[2] Madeleine Egle. [w:] Rodeln [on-line]. eurosport.de. [dostęp 2018-11-29]. (niem.).

[egl-3] 1 2 Egle Madeleine: Athlete Information. [w:] Athletes [on-line]. wyog2016.sportresult.com. [dostęp 2018-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-16)]. (ang.).

[lme-4] 1 2 3 4 5 Luge - Madeleine Egle. [w:] Results of a sportsman / sportswoman [on-line]. the-sports.org. [dostęp 2018-02-15]. (ang.).

[5] Medallists by Date. [w:] Medals [on-line]. wyog2016.sportresult.com. [dostęp 2018-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-16)]. (ang.).

[6] Bronze bei der Junioren-WM. [w:] Sport [on-line]. meinbezirk.at, 2017-02-05. [dostęp 2018-02-16]. (niem.).

[7] Women’s Singles. [w:] PyeongChang [on-line]. olympic.org. [dostęp 2019-01-07]. (ang.).

[8] 2018 Winter Olympics Results - Luge. [w:] Olympic Sports [on-line]. espn.com. [dostęp 2019-01-30]. (ang.).

[9] Rodel-WM: Egger erobert Silber im Einsitzer. sport.orf.at, 2019-01-27. [dostęp 2019-01-27]. (niem.).

[10] The ITA reports that luger Madeleine Egle accepted a 20-month sanction for three whereabouts failures [online], ita.sport [dostęp 2025-12-22] (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]