Maciej Jewtuszko

Pierwszą profesjonalną walkę MMA stoczył w 2005 roku w Niemczech, gdy pokonał swego rywala przez poddanie. Następnie zwyciężył w 6 kolejnych walkach przed czasem, co zaowocowało podpisaniem w 2010 roku kontraktu z amerykańską organizacją World Extreme Cagefighting^[4]. W swoim debiucie w USA, 18 sierpnia 2010 roku (WEC 50) pokonał przez nokaut Anthony’ego Njokuani i otrzymał nagrodę pieniężną za „nokaut wieczoru”^[5][6].

Pod koniec 2010 roku WEC została wchłonięta przez UFC – największą organizację MMA na świecie, a Jewtuszko stał się jednym z jej zawodników. Tym samym został drugim polskim zawodnikiem UFC w historii po Tomaszu Drwalu (nie licząc Krzysztofa Soszyńskiego i Petera Sobotty, reprezentujących odpowiednio Kanadę i Niemcy)^[7].

Zadebiutował 27 lutego 2011 roku podczas gali UFC 127 w Sydney, przeciwko Curtowi Warburtonowi^[8]. Brytyjczyk zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziów (29-28, 29-28, 29-28), dzięki obaleniom i utrzymywaniu dominującej pozycji w parterze^[9]. Była to pierwsza porażka Jewtuszki w profesjonalnej karierze MMA. W jej wyniku nie otrzymał kolejnej szansy walki w UFC^[10].

We wrześniu 2011 roku podpisał kontrakt z największą polską organizacją MMA, Konfrontacja Sztuk Walki^[11]. 26 listopada 2011 podczas gali KSW 17: Zemsta, będąc faworytem, uległ Arturowi Sowińskiemu w 1. rundzie przez nokaut^[12].

25 lutego 2012 roku pokonał Brytyjczyka Deana Amasingera przez TKO w 1. rundzie na gali KSW 18: Unfinished Sympathy^[13]. Za to zwycięstwo otrzymał bonus finansowy za „nokaut wieczoru”^[14]. Jeszcze w tym samym roku – 1 grudnia stoczył rewanżowy pojedynek z Sowińskim na gali KSW 21: Ostateczne Wyjaśnienie^[13], którego pokonał po widowiskowej walce w 2. rundzie poprzez duszenie rękoma tzw. „brabo”. Stawką pojedynku było międzynarodowe mistrzostwo w wadze lekkiej^[15].

4 października 2014 na gali KSW 28: Fighters’ Den Jewtuszko pokonał Vaso Bakočevicia przez nokaut w pierwszej rundzie, za co otrzymał drugi bonus za nokaut wieczoru^[16][17].

W 2015 roku zwakował pas mistrzowski wagi lekkiej, zmieniając kategorię wagową na półśrednią (-77 kg)^[18]. W pierwszej walce w dywizji półśredniej przegrał z byłym mistrzem PLMMA – Kamilem Szymuszowskim jednogłośnie na punkty, który był zastępstwem za kontuzjowanego Roberta Radomskiego^[19].

Na gali KSW 34: New Order, która odbyła się 5 marca w Warszawie zmierzył się z doświadczonym Krzysztofem Kułakiem^[20]. Zwyciężył przez poddanie w 2 drugiej rundzie^[21].

22 października na KSW 40 w stolicy Irlandii skrzyżował rękawice z pretendentem do tytułu wagi półśredniej KSW, Davidem Zawadą^[22]. Po dynamicznej walce skupionej głównie w stójce przegrał jednogłośną decyzją sędziów^[23]. Pojedynek obu zawodników został nagrodzony przez organizację bonusem za najlepszą walkę wieczoru^[24].

W styczniu 2019 roku ogłoszono, że podpisał kontrakt z Fight Exclusive Night^[25]. W debiucie miał zmierzyć się z Normanem Parkiem, jednak do walki nie doszło^[26]. 15 czerwca 2019 zadebiutował w walce wieczoru gali FEN 25: Ostróda Fight Night, która odbyła się w Amfiteatrze w Ostródzie, gdzie doszło do jego rewanżu z również debiutującym w FEN Vaso Bakočeviciem^[27]. Zawodnik z Czarnogóry udanie zrewanżował się „Irokezowi”, pokonując go przez techniczny nokaut, kiedy ten nie wyszedł do kolejnej rundy z powodu kontuzji kolana^[28].

20 stycznia 2024 podczas trwającej gali XTB KSW 90 w Warszawie ogłoszono przyszłą, pożegnalną walkę Macieja Jewtuszki. Ostatnią walkę pod szyldem tej organizacji stoczył 16 marca 2024 na wydarzeniu XTB KSW 92: Wikłacz vs. Jojua w Gorzowie Wielkopolskim^[29]. Rywalem „Irokeza” był również kończący zawodową karierę Litwin, Marius Žaromskis^[30]. Zwyciężył po raz pierwszy przez jednogłośną decyzję sędziowską^[31].

W październiku 2025 roku ogłoszono, że Maciej Jewtuszko zostanie wprowadzony do Galerii sławy (ang. Hall of Fame) organizacji KSW. Oficjalne uhonorowanie „Irokeza” nastąpiło 11 listopada podczas gali XTB KSW 112 w rodzinnym Szczecinie Jewtuszki^[32].

• 2009: Zawodowy mistrz Polski WPMF w kat. -75 kg w formule muay thai^[33]

• World Extreme Cagefighting
  • Bonus za nokaut wieczoru (raz) vs. Anthony Njokuani (2010)^[6]
• Konfrontacja Sztuk Walki
  • 2012–2015: Międzynarodowy mistrz KSW w wadze lekkiej (-70 kg)^[15][18]
  • Bonus za nokaut wieczoru (dwa razy) vs. Dean Amasinger (2012)^[14], Vaso Bakočević (2014)^[17]
  • Bonus za walkę wieczoru (raz) vs. David Zawada (2017)^[24]
  • 2025: KSW Hall of Fame^[32]