Michał Materla

Karierę w mieszanych sztukach walki Materla rozpoczynał w listopadzie 2003 roku, kiedy to na gali eliminacyjnej MMA Polska 2 pokonał przez gilotynę Tomasza Janiszewskiego^[5]. Po zwycięstwie na tej samej gali nad Andrzejem Kulikiem, popularny „Magic” zdobył podczas MMA Polska 3 mistrzostwo Polski w kategorii do 100 kg, pokonując Jarosława Stachera^[5]. Passa ośmiu kolejnych zwycięstw Materli została przerwana w listopadzie 2005 roku, gdy na Jungle Fight 5 pokonał go Evangelista Santos^[5]. Rok później Materla wygrał turniej KSW w wadze średniej, pokonując w finale Krzysztofa Kułaka^[6].

W marcu 2011 roku „Magic” wystąpił na gali KSW 15: Współcześni Gladiatorzy, gdzie pokonał Gregory’ego Babene’a^[7]. Po czterech kolejnych zwycięstwach Materla otrzymał walkę o pas mistrza federacji KSW w wadze średniej z Jayem Silvą^[8]. Tytuł ten zdobył zwyciężając poprzez decyzję sędziów, mimo iż w trakcie pojedynku nabawił się kontuzji^[9]. Po roku przerwy spowodowanym ową kontuzją, Materla bronił pasa w walce z Rodney'em Wallace'em, którego pokonał przez nokaut w 21 sekund^[10]. Wygrana ta przyniosła mu pierwszy bonus za nokaut wieczoru^[11].

Podczas kolejnej obrony Materla zwyciężył z Kendallem Grove'm poprzez jednogłośną decyzję sędziów^[12]. Polsko-amerykańskie starcie zostało nagrodzone bonusem finansowym w kategorii walka wieczoru^[13].

28 września na gali KSW 24: Starcie Gigantów doszło do rewanżowego starcia między Materlą a Silvą^[14]. Ten drugi podchodzący do walki po dwóch porażkach z rzędu pokonał Materlę w drugiej rundzie, gdzie po przepuszczeniu próby obalenia i serią ciosów przy linach znokautował Polaka^[15]. Materla pasa mistrzowskiego w tym pojedynku nie bronił.

23 maja 2015 podczas wydarzenia KSW 31: Materla vs. Drwal pokonał przez techniczny nokaut Tomasza Drwala na kilka sekund przed końcem pojedynku^[16][17]. Tytuł stracił w piątej obronie 28 listopada 2015 na rzecz Mameda Chalidowa^[18][19].

27 maja 2016 podczas KSW 35: Khalidov vs. Karaoglu stoczył pojedynek z Antonim Chmielewskim^[20]. Materla pokonał judokę w pierwszej rundzie przez TKO^[21].

1 października 2016 na kolejnej gali KSW (KSW 36: Trzy Korony) pokonał Brazylijczyka Rousimara Palharesa w drugiej rundzie przez nokaut^[22][23]. Po walce został nagrodzony bonusem za nokaut wieczoru^[24].

Kolejny raz do klatki wszedł po ponad roku ze względu na jego zatrzymanie w grudniu 2016. 22 października 2017 na gali KSW 40 w Dublinie stanął po raz kolejny w oktagonie. Jego rywalem był również reprezentant Brazylii Paulo Thiago^[25]. Materla zwyciężył w drugiej rundzie przez nokaut^[26]. Został nagrodzony kolejnym bonusem za najlepszy nokaut wieczoru^[27].

3 marca 2018 podczas KSW 42: Khalidov vs. Narkun podjął Scotta Askhama^[28]. Anglik w pierwszej rundzie znokautował Materlę kopnięciem na wątrobę^[29].

9 czerwca 2018 wystąpił podczas KSW 44: The Game. Jego rywalem był Martin Zawada^[30]. Walka odbyła się w limicie umownym do 90 kg. „Cipao” w drugiej rundzie pokonał rywala przez techniczny nokaut^[31].

Jeszcze w tym samym roku wziął udział w 4-osobowym turnieju wagi średniej. 6 października podczas KSW 45: The Return to Wembley stanął do walki z brązowym medalistą olimpijskim Damianem Janikowskim^[32]. Materla zwyciężył i tym samym zapewnił sobie udział w finale turnieju z jego pogromcą Scottem Askhamem (który w turnieju pokonał Marcina Wójcika). Finał turnieju, a zarazem rewanżowy pojedynek odbył się 18 maja 2019 na KSW 49: Soldić vs. Kaszubowski^[33]. Askham znokautował Materlę latającym kolanem, zostającym tym samym pierwszym zagranicznym mistrzem KSW w wadze średniej^[34]. Pojedynek obu zawodników nagrodzono bonusem za walkę wieczoru^[35].

20 czerwca 2020 Materla stoczył pojedynek poza KSW. Na gali EFM 3: No compromises szybko odprawił Austriaka Wilhelma Otta w pierwszej rundzie^[36]. Stawką był pas tejże organizacji w wadze średniej^[37].

10 października 2020 powrócił do klatki KSW podczas gali KSW 55: Askham vs. Khalidov 2, nokautując technicznie w drugiej rundzie Serbskiego „Jokera”, Aleksandara Ilicia^[38][39]. Trzy dni później został nagrodzony bonusem w kategorii walka wieczoru tamtej gali^[40].

14 listopada 2020 podczas KSW 56: Polska vs. Chorwacja stanął do walki przeciwko mistrzowi KSW w wadze półśredniej, Roberto Soldiciowi^[41]. Walka odbyła się w wadze średniej. Chorwat znokautował Polaka w pierwszej rundzie^[42].

5 czerwca 2021 miała się odbyć druga edycja EFM Show w Bułgarii, na której Materla miał bronić pasa mistrzowskiego tej organizacji, jednak gala została przeniesiona na 11 września^[43]. Przeciwnikiem popularnego „Cipao” w nowym terminie gali został były rywal z dawnych lat, Francuz Moise Rimbon^[44]. Materla po trzech rundach jednogłośnie zrewanżował się przeciwnikowi^[45].

W grudniu 2021 na Kanale Sportowym poinformował, że wraca do Konfrontacji Sztuk Walki^[46]. Do klatki polskiego giganta powrócił 15 stycznia 2022 na KSW 66: Ziółkowski vs. Mańkowski^[47]. Jego rywalem był Anglik Jason Radcliffe, którego Szczecinianin pokonał w pierwszej rundzie przez TKO^[48][49].

28 maja 2022 w walce wieczoru gali KSW 70: Pudzian vs. Materla rękawice skrzyżował z byłym najsilniejszym człowiekiem na świecie, Mariuszem Pudzianowskim^[50]. Walka zakończyła się już w pierwszej rundzie, po tym jak „Pudzian” wystrzelił ciosem podbródkowym, nokautując zawodnika ze Szczecina. Starcie odbyło się w wadze ciężkiej^[51].

Podczas pierwszej noworocznej gali XTB KSW 78: Materla vs. Grove 2, która rozegrała się 21 stycznia 2023 w Szczecinie, zmierzył się w głównej rewanżowej walce z Kendallem Grove'm^[52]. Materla wygrał przez techniczny nokaut w drugiej odsłonie rundowej, po tym jak obalił Hawajczyka i w pozycji parterowej rozbił go mocnymi łokciami^[53].

3 czerwca 2023 podczas gali XTB KSW 83: Colosseum 2, która odbyła się na Stadionie Narodowym w Warszawie, znokautował mocnym prawym overhandem Radosława Paczuskiego w jego płaszczyźnie walki, jaką była stójka^[54][55]. Dwa dni później federacja KSW nagrodziła Materlę oraz Paczuskiego dodatkowym bonusem pieniężnym za najlepszą walkę wieczoru gali^[56].

Następnie 16 grudnia 2023 podczas gali XTB KSW 89: Bartosiński vs. Parnasse w Arenie Gliwice zawalczył z Pawłem Pawlakiem o jego mistrzostwo KSW w wadze średniej^[57]. Po 25 minutowej batalii uległ rywalowi jednogłośnie (49-46, 50-45, 50-45) na kartach punktowych^[58].

Równe trzy miesiące później w tzw. Co-Main Evencie (drugiej walce wieczoru) gali XTB KSW 92: Wikłacz vs. Jojua w Gorzowie Wielkopolskim zmierzył się z byłym mistrzem FEN w wadze średniej, Piotrem Kuberskim^[59]. Na pięć sekund przed końcem pierwszej rundy został znokautowany przez rywala z Poznania^[60].

• MMA Polska
  • 2003–2004: Mistrz MMA Polska w (kat. -100 kg.)^[5]
• Herakles
  • 2011: Herakles w kategorii Zawodnik Roku^[71]
  • 2012: Herakles w kategorii Walka Roku^[72]
  • 2013: Herakles w kategorii Walka Roku Publiczności^[73]
  • 2014: Herakles w kategorii Walka Roku Publiczności^[74]
• Konfrontacja Sztuk Walki
  • 2006: Zwycięzca turnieju KSW 6 w wadze średniej^[75]
  • 2012–2015: Międzynarodowy mistrz KSW w wadze średniej (-84 kg)^[76][19]
  • 2019: Finalista turnieju KSW w kategorii średniej (-84 kg)^[34]
  • Bonus za walkę wieczoru (siedem razy) vs. Jay Silva (2012)^[77], Kendall Grove (2013)^[13], Jay Silva (2014)^[78], Tomasz Drwal (2015)^[79], Scott Askham (2019)^[35], Aleksandar Ilić (2020)^[40], Radosław Paczuski (2023)^[56]
  • Bonus za nokaut wieczoru (trzy razy) vs. Rodney Wallace (2012)^[11], Rousimar Palhares (2016)^[24], Paulo Thiago (2017)^[27]
• EFM Show
  • 2020: Mistrz EFM w wadze średniej (-84 kg)^[36]

• 2006: Mistrz Polski w brazylijskim jiu-jitsu (-91 kg)
• 2006: Wicemistrz Polski ADCC w wadze średniej (-87,9 kg).
• 2007: 1/8 finału mistrzostw świata ADCC w wadze średniej (-87,9 kg).
• 2007: Mistrz Polski w submission fightingu (-99 kg) oraz wicemistrz w klasie open
• 2008: Wicemistrz Europy ADCC w wadze średniej (-87,9 kg)
• Czarny pas w brazylijskie jiu-jitsu^[69]