Mateusz Gamrot

Mateusz Gamrot
Ilustracja
Gamrot podczas oficjalnego ważenia przed galą KSW 30 (2015)
Pseudonim

Gamer

Data i miejsce urodzenia

11 grudnia 1990
Bielsko-Biała

Obywatelstwo

Polska

Wzrost

178 cm

Masa ciała

70 kg

Styl walki

zapasy[1]

Trenowany przez

Andrzej Kościelski (dawniej)
Bartosz Jezierski (dawniej)[2][3]
Arkadiusz Kordus (obecnie)[4]
Mike Brown (obecnie)[5]

Debiut

2012

Federacja

UFC

Kategoria wagowa

lekka (2012-obecnie) piórkowa (2018)

Klub

Ankos MMA (przed 2017)
Czerwony Smok (2017–2026)[6]
American Top Team (2018-obecnie)[7]

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

32

Zwycięstwa

26

Przez nokauty

8

Przez poddania

6

Przez decyzje

12

Porażki

5

Remisy

0

Nieodbyte

1

  1. ↑ Bilans walk aktualny na 9 sierpnia 2026.
Strona internetowa

Mateusz Gamrot (ur. 11 grudnia 1990 w Bielsku-Białej[8]) – polski zapaśnik i zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA)[9]. Dwukrotny mistrz Europy w amatorskim MMA (2012 i 2013). W latach 2016–2020 międzynarodowy mistrz KSW w wadze lekkiej i w latach 2018–2020 międzynarodowy mistrz KSW w wadze piórkowej. Od 2020 związany z największą organizacją MMA na świecie UFC[10], w której zajmuje 9. miejsce w oficjalnym rankingu wagi lekkiej[11]. Posiadacz czarnego pasa w brazylijskim jiu-jitsu.

Życiorys

Urodził się w Bielsku-Białej, ale dorastał w Kudowie-Zdroju, a w okresie gimnazjalnym przeniósł się z rodziną do Milicza[12]. Jako 20-latek przeprowadził się na stałe do Poznania. W sierpniu 2021 poślubił Agatę, z którą ma dwójkę dzieci[13].

Przeszłość sportowa

W 2002 rozpoczął treningi sportów walki. Zaczął od ćwiczenia zapasów w stylu wolnym. W tym okresie odniósł wiele sukcesów w Polsce i na arenie międzynarodowej. Stoczył ponad 300 pojedynków na macie, walcząc m.in. na mistrzostwach Europy i świata. Od 2011 trenuje mieszane sztuki walki (grappling, muay thai, brazylijskie jiu-jitsu, zapasy, boks). Doświadczenie treningowe zdobywał pod okiem trenera Andrzeja Kościelskiego, mistrza świata w zapasach[14].

W 2013 i 2014 zdobył złoty medal na Mistrzostwach Polski w brazylijskim jiu-jitsu w kat. purpurowych pasów (Luboń). W 2014 zwyciężył w Mistrzostwach Europy ADCC w kat. do 77 kg[15]. 18 lutego 2017 podczas gali Poznań Fight Night zremisował grapplerski pojedynek z Borysem Mańkowskim[16]. W lipcu 2021 został nominowany do czarnego pasa w brazylijskim jiu-jitsu[17].

Kariera MMA

Wczesna kariera

W 2012 zdobył złoty medal na Mistrzostwach Europy w amatorskim MMA (Bruksela) a w następnym roku obronił tytuł mistrzowski ponownie zdobywając złoto w kategorii 70 kg (Budapeszt)[18].

W zawodowym MMA zadebiutował 4 lutego 2012 na gali XFS – Night of Champions, wygrywając przed czasem z Arbim Szamajewem[19]. Do końca roku stoczył dla tej federacji jeszcze dwa zwycięskie pojedynki po czym związał się z KSW.

Początki w KSW i walka dla Cage Warriors

8 czerwca 2013 na wydarzeniu KSW 23: Królewskie Rozdanie stoczył pierwszą walkę w KSW, pokonując Mateusza Zawadzkiego przez TKO[20]. 28 września na KSW 24: Starcie Gigantów zastąpił w karcie walk kontuzjowanego Macieja Jewtuszkę i zmierzył się z byłym zawodnikiem UFC Andre Winnerem[21][22], którego pokonał jednogłośną decyzją sędziów[23].

Na gali KSW 27: Cage Time, które odbyło się 17 maja 2014 w Ergo Arenie, zmierzył się z Jeffersonem George’em[24], z którym zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziów (2 x 30-27, 30-26)[25].

13 września 2014 stoczył swój pierwszy zagraniczny pojedynek dla brytyjskiej organizacji Cage Warriors[26]. Podczas Cage Warriors 72 w Newport pokonał Tima Newmana przez poddanie w pierwszej rundzie[27].

Dalsze walki w KSW

Gamrot podczas ceremonii ważenia przed walką z Rodrigo Cavalheiro na gali KSW 30 (2015)

Do polskiej organizacji powrócił 6 grudnia 2014[28]. Na gali KSW 29: Reload pokonał Łukasza Chlewickiego przez jednogłośną decyzję sędziów[29].

21 lutego 2015 na gali KSW 30: Genesis stoczył walkę z Rodrigo Cavalheiro Correia[30], którego pokonał przez TKO na sześć sekund przed końcowym gongiem[31]. Po walce został nagrodzony pierwszym bonusem w kategorii nokaut wieczoru[32]. Następnie na gali KSW 32: Road to Wembley pokonał Marifa Pirajewa przez TKO w drugiej rundzie, odnosząc 10. zwycięstwo z rzędu na początku swojej kariery[33].

27 maja 2016 na gali KSW 35: Khalidov vs. Karaoglu stoczył pojedynek o pas mistrza KSW w wadze lekkiej z Mansourem Barnaouim, byłym mistrzem brytyjskiej BAMMA i rosyjskiej M-1 Global[34], którego pokonał po trzyrundowym pojedynku[35]. Pojedynek nagrodzono bonusem za najlepszą walkę wieczoru[36]. Do pierwszej obrony tytułu przystąpił 1 października 2016 na gali KSW 36: Trzy Korony, mierząc się z Renato Gomesem Gabrielem[37], którego pokonał przez poddanie drugiej rundzie[38].

27 maja 2017 zmierzył się z byłym zawodnikiem UFC Normanem Parke na gali KSW 39: Colosseum[39] i wygrał tę walkę przez jednogłośną decyzję[40]. Do rewanżu doszło 2 października 2017 na KSW 40: Dublin[41], ale walka została przerwana w czwartej rundzie z powodu przypadkowych faulów w oczy, które uniemożliwiły Parke’owi kontynuowanie walki. Parke po walce popchnął Borysa Mańkowskiego, który był w narożniku Gamrota, a asystujący Gamrotowi Marcin Bilman w odpowiedzi uderzył Parke’a. Gamrot w rezultacie został ukarany zabraniem mu 30% gaży, a Bilman otrzymał dwuletni zakaz wstępu na gale KSW[42].

3 marca 2018 na gali KSW 42: Khalidov vs. Narkun pokonał Grzegorza Szulakowskiego przez poddanie (americane) w czwartej rundzie, dzięki czemu obronił tytuł mistrza KSW w wadze lekkiej[43][44]. 1 grudnia 2018 na gali KSW 46: Narkun vs. Khalidov 2[45] zdobył mistrzostwo organizacji w kategorii piórkowej, wygrywając z Kleberem Koike Erbstem[46].

17 maja 2019 ogłosił, że zwakował swoje dwa pasy i nie przedłużył kontraktu z federacją KSW[47].

6 marca 2020 federacja KSW poinformowała o powrocie Gamrota do organizacji[48]. Podwójny mistrz KSW miał wrócić podczas gali KSW 53: Reborn w Łodzi w pojedynku z Edimilsonem Souzą, ale gala została odwołana w związku z pandemią COVID-19[49]. 11 lipca 2020 w walce wieczoru podczas gali KSW 53 stoczył trzeci pojedynek z Normanem Parke[50], którego pokonał w trzeciej rundzie przez TKO (przerwanie przez lekarza)[51].

29 sierpnia 2020 na gali KSW 54: Gamrot vs. Ziółkowski stoczył swój ostatni w kontrakcie z KSW pojedynek z Marianem Ziółkowskim, który zastąpił kontuzjowanego Szamila Musajewa[52], i po pięciorundowym pojedynku wygrał jednogłośną decyzją sędziów[53].

UFC

Od 17 września 2020 jest zawodnikiem Ultimate Fighting Championship (UFC)[10]. Podczas debiutu dla tej organizacji 17 października 2020 na gali UFC Fight Night: Ortega vs. The Korean Zombie przegrał swój pierwszy pojedynek z Guramem Kutateladze przez niejednogłośną decyzję sędziów[54]. Pojedynek nagrodzono bonusem za walkę wieczoru[55].

10 kwietnia 2021 na UFC on ABC: Vettori vs. Holland zawalczył ze Scottem Holtzmanem[56], którego znokautował w drugiej rundzie ciosami w parterze, notując tym samym pierwsze zwycięstwo w UFC[57]. Zwycięstwo przyniosło mu bonus za występ wieczoru[58]. 17 lipca 2021 w trzeciej walce dla UFC zwyciężył pojedynek, poddając w pierwszej rundzie kimurą wieloletniego weterana organizacji Jeremy’ego Stephens’a[59]. Kimura w wykonaniu Gamrota była najszybszym poddaniem tego typu w historii UFC[60] i została nagrodzona bonusem za występ wieczoru[61]. Podczas gali UFC Fight Night: Lewis vs. Daukaus, która odbyła się 18 grudnia 2021, zmierzył się z Carlosem Diego Ferreirą[62], którego pokonał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie[63].

26 czerwca 2022 podczas walki wieczoru gali UFC Fight Night: Tsarukyan vs. Gamrot stoczył walkę z Armanem Carukjanem[64], którego po pięciu rundach pokonał jednogłośną decyzją sędziów[65]. Obaj po walce otrzymali bonus za najlepszą walkę wieczoru[66]. Po tym zwycięstwie trafił na ósme miejsce wśród pretendentów w rankingu kategorii lekkiej, wyprzedzając m.in. Conora McGregora[67].

22 października 2022 na gali UFC 280 stoczył walkę z Beneilem Dariushem[68], z którym przegrał po trzech rundach przez jednogłośną decyzję sędziów, którzy punktowali 2 x 30-27 i 29-28 w stosunku dla Dariusha[69]. Mimo przegranej przesunął się z dziewiątego na ósme miejsce w rankingu kategorii lekkiej[70].

Plakat starcia Fiziev-Gamrot.

4 marca 2023 na UFC 285 zmierzył się z Jalinem Turnerem, zastępując kontuzjowanego Dana Hookera[71]. Pokonał Turnera niejednogłośną decyzją sędziowską (29-28, 28-29, 30-27)[72].

23 września 2023 w Las Vegas na gali UFC Fight Night: Fiziev vs. Gamrot w walce wieczoru wygrał z Rafaelem Fizievem przez techniczny nokaut w drugiej rundzie[73].

9 marca 2024 podczas UFC 299 w Miami zmierzył się z byłym mistrzem kategorii lekkiej UFC, Rafaelem dos Anjosem[74], z którym zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziów[75]. Po tej wygranej awansował do Top 5 oficjalnego rankingu UFC w wadze lekkiej[76]. 17 sierpnia 2024 na UFC 305 w Perth zmierzył się z Danem Hookerem[77]. Choć był faworytem pojedynku[78], to przegrał niejednogłośnie na kartach punktowych; dwóch sędziów wypunktowało zwycięstwo dla Hookera, a jeden – dla Gamrota[79]. 9 z 16 przedstawicieli mediów wskazało na zwycięstwo Gamrota[80]. Obaj zawodnicy po walce otrzymali od organizacji bonus za walkę wieczoru[81]. Gamrot po tej porażce zanotował spadek w oficjalnym rankingu UFC, spadając o trzy pozycje[82].

Pod koniec kwietnia 2025 podpisał kontrakt na 11. walkę w UFC[83]. 31 maja 2025 podczas walki wieczoru gali UFC on ESPN: Gamrot vs. Klein w Las Vegas zawalczył z Ludovitem Kleinem[84], którego pokonał jednogłośnie na kartach punktowych[85].

11 października 2025 zmierzył się w walce wieczoru gali UFC Fight Night: Oliveira vs Gamrot w Rio de Janeiro z byłym mistrzem UFC w wadze lekkiej Charlesem Oliveirą[86], przyjmując pojedynek na niecałe trzy tygodnie przed wydarzeniem w zastępstwie za kontuzjowanego Rafaela Fizieva. Oliveira początkowo odrzucał propozycję ze względu na odmienny styl walki „Gamera”, ale ostatecznie zaakceptował pojedynek[87][86]. Gamrot po raz pierwszy w karierze przegrał przed czasem, przez poddanie w drugiej rundzie[88].

12 kwietnia 2026 podczas gali UFC 327 w Miami zawalczył z Estebanem Ribovicsem[89], którego poddał w drugiej rundzie duszeniem trójkątnym rękoma[90].

13 czerwca 2026 poinformował za pośrednictwem mediów społecznościowych o zakończeniu współpracy z klubem Czerwony Smok. Decyzja o rozwiązaniu współpracy została podjęta przez trenera, a sam zawodnik otrzymał wypowiedzenie po blisko dziesięciu latach reprezentowania poznańskiego klubu[91].

Podczas gali UFC Fight Night: Gamrot vs. Salkilld, zaplanowanej na 8 sierpnia 2026 w Las Vegas, zmierzył się z Australijczykiem Quillanem Salkilldem w walce wieczoru wydarzenia[92]. Przegrał pojedynek przez poddanie duszeniem zza pleców pod koniec pierwszej rundy, notując tym samym pierwszą porażkę walcząc na terenie Stanów Zjednoczonych[93].

Osiągnięcia i nagrody

Mieszane sztuki walki

Zawodowe

Amatorskie

  • 2011: Otwarte Mistrzostwa Polski w MMA – 1 miejsce w kat. -73 kg (Teresin)
  • 2012: Mistrzostwa Europy w MMA (FILA) – 1 miejsce w kat. -71 kg (Bruksela)
  • 2013: Mistrzostwa Europy w MMA (FILA) – 1 miejsce w kat. -70 kg (Budapeszt)

Zapasy[97][98][99]

  • 2008: II Puchar Polski seniorów – 3. miejsce w kat. 66 kg, st. wolny (Brzeg Dolny)
  • 2009: Międzynarodowe Mistrzostwa Polski juniorów – 2. miejsce w kat. 66 kg, st. wolny (Kraśnik)
  • 2009: Mistrzostwa Polski juniorów – 3. miejsce w kat. 66 kg, st. wolny (Krotoszyn)
  • 2010: Młodzieżowe Mistrzostwa Polski – 1. miejsce, st. wolny
  • 2010: Mistrzostwa Polski juniorów – 2. miejsce w kat. 74 kg, st. wolny (Brzeźnica)

Grappling

  • 2012: II Mistrzostwa Polski No-Gi – 1 miejsce w kat. 74 kg, niebieskie pasy (Luboń)
  • 2013: Mistrzostwa Europy w grapplingu FILA – 1 miejsce no-gi
  • 2013: Mistrzostwa Polski w grapplingu – 1 miejsce w kat. 77 kg (Poznań)
  • 2013: III Mistrzostwa Polski No-Gi – 1 miejsce w kat. purpurowych pasów (Luboń)
  • 2014: IV Mistrzostwa Polski No-Gi – 1 miejsce w kat. purpurowych pasów (Luboń)
  • 2014: Mistrzostwa Europy ADCC – 1 miejsce w kat. 77 kg (Sofia)
  • 2015: Mistrzostwa Wielkiej Brytanii NAGA – 1. miejsce w kat. 79,5 kg oraz 1. miejsce w kat. 79,5 kg no-gi (Londyn)[100]
  • 2015: Mistrzostwa Europy ADCC – 3. miejsce w kat. 76,9 kg (Turku)[101]
  • 2016: VI Mistrzostwa Polski No-Gi – 1. miejsce w kat 79,5 kg, purpurowe pasy (Luboń)[102]
  • 2016: XII Mistrzostwa Polski ADCC – 1. miejsce w kat. 76,9 kg[103]
  • 2018: Mistrzostwa Europy ADCC – 2. miejsce w kat. 77 kg[104]
  • 2019: Mistrzostwa Europy ADCC – 1. miejsce w kat. 77 kg (Sofia)[105]
  • 2021: Czarny pas w brazylijskim jiu-jitsu[106]

Lista zawodowych walk MMA

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 26-5 (1) Australia Quillan Salkilld (12-1) Poddanie (duszenie zza pleców) 1 4:25 UFC Fight Night: Gamrot vs. Salkilld 08.08.2026 Stany Zjednoczone Las Vegas Main Event
Wygrana 26-4 (1) Argentyna Esteban Ribovics (15-2) Poddanie (duszenie trójkątne rękoma) 2 4:19 UFC 327 11.04.2026 Stany Zjednoczone Miami
Przegrana 25-4 (1) Brazylia Charles Oliveira (35-11-1) Poddanie (naciskówka na szczękę) 2 2:48 UFC Fight Night: Oliveira vs Gamrot 11.10.2025 Brazylia Rio de Janeiro Main Event
Wygrana 25-3 (1) Słowacja Ľudovít Klein (23-4-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC on ESPN: Gamrot vs. Klein 31.05.2025 Stany Zjednoczone Las Vegas Main Event
Przegrana 24-3 (1) Nowa Zelandia Dan Hooker (23-12) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC 305 17.08.2024 Australia Perth Bonus za walkę wieczoru.
Wygrana 24-2 (1) Brazylia Rafael dos Anjos (32-15) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 299 09.03.2024 Stany Zjednoczone Miami
Wygrana 23-2 (1) Azerbejdżan Rafael Fiziev (12-2) TKO (kontuzja kolana) 2 2:58 UFC Fight Night: Fiziev vs. Gamrot 23.09.2023 Stany Zjednoczone Las Vegas Main Event
Wygrana 22-2 (1) Stany Zjednoczone Jalin Turner (13-5) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC 285 04.03.2023 Stany Zjednoczone Las Vegas
Przegrana 21-2 (1) Stany Zjednoczone Beneil Dariush (21-4-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 280 22.10.2022 Zjednoczone Emiraty Arabskie Abu Zabi
Wygrana 21-1 (1) Armenia Arman Carukjan (18-2) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC on ESPN: Tsarukyan vs. Gamrot 26.06.2022 Stany Zjednoczone Las Vegas Bonus za walkę wieczoru. Main Event
Wygrana 20-1 (1) Brazylia Carlos Diego Ferreira (17-4) TKO (poddanie się po kolanie na korpus) 2 3:26 UFC Fight Night: Lewis vs. Daukaus 18.12.2021 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 19-1 (1) Stany Zjednoczone Jeremy Stephens (28-18) Poddanie (kimura) 1 1:05 UFC on ESPN: Makhachev vs. Moisés 17.07.2021 Stany Zjednoczone Las Vegas Bonus za występ wieczoru. Najszybsze poddanie przez kimurę w historii UFC.
Wygrana 18-1 (1) Stany Zjednoczone Scott Holtzman (14-4) KO (prawy krzyżowy i ciosy pięściami w parterze) 2 1:22 UFC on ABC: Vettori vs. Holland 10.04.2021 Stany Zjednoczone Las Vegas Bonus za występ wieczoru.
Przegrana 17-1 (1) Gruzja Guram Kutateladze (11-2) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Ortega vs. The Korean Zombie 17.10.2020 Zjednoczone Emiraty Arabskie Abu Zabi Debiut w UFC. Bonus za walkę wieczoru.
Wygrana 17-0 (1) Polska Marian Ziółkowski (21-7-1. 1 NC) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 KSW 54: Gamrot vs. Ziółkowski 29.08.2020 Polska Warszawa Obronił pas międzynarodowego mistrza KSW w wadze lekkiej. Main Event
Wygrana 16-0 (1) Irlandia Północna Norman Parke (28-6-1. 1 NC) TKO (niezdolność do kontynuowania walki – przerwanie przez lekarza) 3 3:02 KSW 53: Reborn 11.07.2020 Polska Warszawa Północny Irlandczyk nie wykonał wagi i walka nie toczyła się o pas mistrzowski. Main Event
Wygrana 15-0 (1) Japonia Kleber Koike Erbst (24-4-1) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 KSW 46: Narkun vs. Khalidov 2 01.12.2018 Polska Gliwice Zdobył pas międzynarodowego mistrza KSW w wadze piórkowej. Co-Main Event
Wygrana 14-0 (1) Polska Grzegorz Szulakowski (9-1) Poddanie (americana) 4 4:15 KSW 42: Khalidov vs. Narkun 03.03.2018 Polska Łódź Obronił pas międzynarodowego mistrza KSW w wadze lekkiej.
Nieodbyta 13-0 (1) Irlandia Północna Norman Parke (23-6-1) No contest (przypadkowe faule w oczy) 2 4:15 KSW 40: Dublin 22.10.2017 Irlandia Dublin Północny Irlandczyk nie wykonał wagi i walka nie toczyła się o pas mistrzowski. Walka została przerwana po kolejnym faulu Gamrota (palce w oczy Parke’a), który został uznany przez sędziego za nieumyślny. Co-Main Event
Wygrana 13-0 Irlandia Północna Norman Parke (23-5-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 39: Colosseum 27.05.2017 Polska Warszawa Obronił pas mistrzowski KSW wadze lekkiej.
Wygrana 12-0 Brazylia Renato Gomes Gabriel (20-8) Poddanie (dźwignia skrętowa na nogę) 2 3:46 KSW 36: Trzy Korony 01.10.2016 Polska Zielona Góra Obronił pas mistrzowski KSW wadze lekkiej.
Wygrana 11-0 Francja Mansour Barnaoui (12-3) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 35: Khalidov vs. Karaoglu 27.05.2016 Polska Gdańsk/Sopot Zdobył pas mistrzowski KSW wadze lekkiej. Bonus za walkę wieczoru
Wygrana 10-0 Rosja Marif Pirajew (18-0-1) TKO (ciosy pięściami w parterze) 2 3:21 KSW 32: Road to Wembley 31.10.2015 Anglia Londyn
Wygrana 9-0 Brazylia Rodrigo Cavalheiro Correia (16-3) TKO (ciosy pięściami w parterze) 3 4:54 KSW 30: Genesis 21.02.2015 Polska Poznań Bonus za nokaut wieczoru.
Wygrana 8-0 Polska Łukasz Chlewicki (12-3-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 29: Reload 06.12.2014 Polska Kraków
Wygrana 7-0 Walia Tim Newman (13-4) Poddanie (dźwignia skrętowa na staw skokowy) 1 1:37 Cage Warriors Fighting Championship 72 13.09.2014 Walia Newport
Wygrana 6-0 Anglia Jefferson George (4-2) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 27: Cage Time 17.05.2014 Polska Gdańsk/Sopot
Wygrana 5-0 Anglia Andre Winner (16-7-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 24: Starcie Gigantów 28.09.2013 Polska Łódź
Wygrana 4-0 Polska Mateusz Zawadzki (9-1-1) TKO (przerwanie przez narożnik) 2 5:00 KSW 23: Królewskie Rozdanie 08.06.2013 Polska Gdańsk/Sopot Debiut w KSW.
Wygrana 3-0 Słowacja Tomas Deak (6-6) Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 XFS – Night of Champions 5 22.10.2012 Polska Poznań Co-Main Event
Wygrana 2-0 Polska Tomasz Matuszewski (1-1) Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 1:11 XFS – Night of Champions 4 21.04.2012 Polska Poznań Main Event
Wygrana 1-0 Polska Arbi Szamajew (1-0) TKO (przerwanie przez lekarza) 2 3:57 XFS – Night of Champions 3 04.02.2012 Polska Poznań Debiut w wadze lekkiej.

[9]

Przypisy

  1. ↑ Jacek Łosak, "Trzeba naparzać każdego dnia". Gamrot na zgrupowaniu kadry Polski w zapasach | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 5 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-06].
  2. ↑ Bartłomiej Griese, „Nie dałbym dolara za nią” - trener o stójce Gamrota na początku współpracy [online], InTheCage, 24 września 2023 [dostęp 2026-04-01].
  3. ↑ Martyna Celuch, Trener Jezierski potwierdza zakończenie współpracy Gamrotem. „Przelała się czara cierpliwości” [online], InTheCage, 13 czerwca 2026 [dostęp 2026-08-09].
  4. ↑ Jacek Łosak, „Czas kończyć ten odpoczynek” – „Gamer” ponownie na macie Czerwonego Smoka [online], MMA Rocks, 9 lipca 2022 [dostęp 2026-04-04].
  5. ↑ Jacek Łosak, "Jego motywacja i etyka pracy należą do najlepszych" - Trener Brown chwali Gamrota [online], MMA Rocks, 30 kwietnia 2022 [dostęp 2025-12-19].
  6. ↑ „Nie z mojej decyzji” – Mateusz Gamrot wykluczony z Czerwonego Smoka [online], Lowking.pl [dostęp 2026-06-13].
  7. ↑ Czungumangu Pisze, Mateusz Gamrot po pierwszym treningu w American Top Team [online], Lowking.pl, 11 stycznia 2021 [dostęp 2024-10-30] (pol.).
  8. ↑ O Mnie | Mateusz Gamrot [online] [dostęp 2021-04-11] (pol.).
  9. 1 2 Mateusz Gamrot ("Gamer") | MMA Fighter Page [online], Tapology [dostęp 2026-08-09] (ang.).
  10. 1 2 Mateusz Gamrot nowym nabytkiem UFC!! [online], MMA – BĄDŹ NA BIEŻĄCO, 17 września 2020 [dostęp 2020-09-17] (pol.).
  11. ↑ UFC Rankings, Division Rankings, P4P rankings, UFC Champions | UFC.com [online], UFC [dostęp 2026-08-16] (ang.).
  12. ↑ Historia i droga Mateusza Gamrota do UFC. Jak Polak spełnił swój amerykański sen. [online], StrefaMMA.pl – Portal sportów walki, 9 kwietnia 2021 [dostęp 2021-09-20] (pol.).
  13. ↑ Grupa Wirtualna Polska, Fani nie mogą oderwać wzroku od tego zdjęcia. Tak gwiazdor MMA ogłosił zaręczyny [online], o2.pl, 12 sierpnia 2021 [dostęp 2021-10-11] (pol.).
  14. ↑ O Mnie | Mateusz Gamrot [online] [dostęp 2020-06-10] (pol.).
  15. ↑ Mistrzostwa Europy ADCC – wyniki Polaków. grapplerinfo.pl, 2014-10-11. (pol.).
  16. ↑ Redakcja, Mańkowski z Gamrotem na remis! Bonus BGC zwycięski, ale rywal odwrócił się do niego plecami... [online], Polska Times, 19 lutego 2017 [dostęp 2021-10-07] (pol.).
  17. ↑ Borys Mańkowski i Mateusz Gamrot promowani na czarne pasy w brazylijskim jiu-jitsu – Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2021-07-31] (pol.).
  18. ↑ Radosław Patroniak: Mateusz Gamrot z Poznania obronił tytuł mistrza Europy w MMA na zawodach w Budapeszcie. gloswielkopolski.pl, 2013-03-29. (pol.).
  19. ↑ Sherdog.com, XFS - Night of Champions 3 [online], Sherdog [dostęp 2024-01-25] (ang.).
  20. ↑ Jakub Bijan, KSW 23 – wyniki oraz relacja z gali | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 8 czerwca 2013 [dostęp 2021-09-13] (pol.).
  21. ↑ Radosław Patroniak, Mateusz Gamrot zmierzy się z angielskim wojownikiem na KSW 24! [online], gloswielkopolski, 8 sierpnia 2013 [dostęp 2024-01-25] (pol.).
  22. ↑ Wirtualna Polska Media, KSW 24: Mateusz Gamrot vs Andre Winner zapowiedź (wideo) [online], sportowefakty.wp.pl, 28 września 2013 [dostęp 2024-01-25] (pol.).
  23. ↑ KSW24: Mateusz Gamrot wygrał po zaciętym boju [online], Onet Sport, 28 września 2013 [dostęp 2024-01-25] (pol.).
  24. ↑ Wirtualna Polska Media, KSW 27: Znamy rywala Mateusza Gamrota [online], sportowefakty.wp.pl, 26 marca 2014 [dostęp 2024-01-25] (pol.).
  25. ↑ Logan_, KSW 27: Cage Time – wyniki i relacja | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 17 maja 2014 [dostęp 2021-09-13] (pol.).
  26. ↑ Wojslaw Rysiewski Venom, Mateusz Gamrot vs. Tim Newman na Cage Warriors 72 | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 5 września 2014 [dostęp 2024-01-25] (pol.).
  27. ↑ Wirtualna Polska Media, Cage Warriors 72: Efektowne zwycięstwo Mateusza Gamrota i bolesna porażka Pauliny Bońkowskiej [online], sportowefakty.wp.pl, 14 września 2014 [dostęp 2022-06-27] (pol.).
  28. ↑ KSW 29: kto walczy? Karta walk KSW 29 w Krakowie już pełna. Sprawdź zawodników! [SPORT] [online], www.eskarock.pl [dostęp 2023-07-28].
  29. ↑ KSW 29 „Reload”: młodość wygrała z doświadczeniem, Gamrot pokonał Chlewickiego [online], Onet Sport, 6 grudnia 2014 [dostęp 2021-09-13] (pol.).
  30. ↑ Tomasz Nowosielski, Mateusz Gamrot na karcie KSW 30 w Poznaniu | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 20 stycznia 2015 [dostęp 2023-07-28] (pol.).
  31. ↑ Jakub Bijan, KSW 30: Genesis – wyniki, relacja oraz punktowanie redakcji | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 21 lutego 2015 [dostęp 2021-09-13] (pol.).
  32. 1 2 KSW 30: Bonusy dla kobiet, Gamera i Japończyka! - Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl, 24 lutego 2015 [dostęp 2024-01-25] (pol.).
  33. ↑ Jakub Bijan, Wyniki KSW 32 – wyniki i relacja z Wembley Arena | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 1 listopada 2015 [dostęp 2021-09-13] (pol.).
  34. ↑ Mateusz Gamrot vs. Mansour Barnaoui na KSW 35 [online], Lowking.pl [dostęp 2023-07-28] (pol.).
  35. 1 2 Maciej Szumowski, KSW 35: Marzenia się spełniają! Mateusz Gamrot mistrzem po trudnym pojedynku! [online], Sportowe Fakty WP, 27 maja 2016 [dostęp 2026-04-12] (pol.).
  36. 1 2 Krystian Młynarczuk, Poznaliśmy bonusy po KSW 35 - wyróżniono aż pięciu zawodników! [online], MMA PL, 30 maja 2016 [dostęp 2024-01-25] (pol.).
  37. ↑ Mateusz Gamrot vs. Renato Gomes Gabriel na KSW 36 [online], Lowking.pl [dostęp 2024-01-25] (pol.).
  38. ↑ KSW 36: Materla znokautował Palharesa! Gamrot i Narkun obronili pasy – Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2021-09-13] (pol.).
  39. ↑ Zapowiedź walki Gamrot vs Parke na KSW 39: Colosseum | Mateusz Gamrot [online], 13 maja 2017 [dostęp 2022-10-22] (pol.).
  40. ↑ KSW 39: Wyniki gali na Stadionie Narodowym – Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2021-09-13] (pol.).
  41. ↑ KSW 40: Gamrot kontra Parke po raz drugi, czyli wyczekiwany i zasłużony rewanż [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2022-10-22] (pol.).
  42. ↑ Skandal w walce Gamrota! Pojedynek uznany za nieodbyty [online], Przegląd Sportowy, 22 października 2017 [dostęp 2021-09-13] (pol.).
  43. ↑ KSW 42: niepokonany Mateusz Gamrot zmierzy się z Grzegorzem Szulakowskim - Sport - polskieradio24.pl [online], polskieradio24.pl [dostęp 2023-07-28] (pol.).
  44. ↑ KSW 42: Mateusz Gamrot nadal niepokonany i nadal mistrzowski, pokaz MMA w wykonaniu Polaka [online], Onet Sport, 3 marca 2018 [dostęp 2021-09-13] (pol.).
  45. ↑ Gamrot vs. Koike Erbst na KSW 46! | Mateusz Gamrot [online], 8 października 2018 [dostęp 2022-10-21] (pol.).
  46. 1 2 Łukasz Kłosiński: KSW 46: Mateusz Gamrot mistrzem dwóch kategorii wagowych KSW!. inthecage.pl, 2018-12-01. [dostęp 2018-12-04]. (pol.).
  47. ↑ Jakub Madej, Szokująca decyzja! Mateusz Gamrot zwakował pasy i nie przedłużył kontraktu z KSW! [online], MMA Rocks, 17 maja 2019 [dostęp 2019-05-19] (pol.).
  48. ↑ Mateusz Gamrot wraca do klatki na KSW 53 w Łodzi [online], MMA – BĄDŹ NA BIEŻĄCO, 6 marca 2020 [dostęp 2020-03-06] (pol.).
  49. ↑ KSW – Martial Arts Confrontation – Offical KSW Federation website [online], www.kswmma.com [dostęp 2020-04-29].
  50. ↑ Tomasz Dębek, KSW 53. Gamrot i Parke zamkną trylogię. Tomasz Drwal trenował jak „Rocky” [ZAPOWIEDŹ TRANSMISJA ONLINE KARTA WALK] [online], Sportowy24, 9 lipca 2020 [dostęp 2022-11-08] (pol.).
  51. ↑ Wirtualna Polska Media, MMA. KSW 53. Mateusz Gamrot – Norman Parke 3. „Stormin” porozbijany. Polak wygrywa przed czasem! – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 11 lipca 2020 [dostęp 2020-07-12] (pol.).
  52. ↑ Redakcja, Oficjalnie! Marian Ziółkowski vs Mateusz Gamrot o pas na KSW 54 [online], Polish Fighters, 25 sierpnia 2020 [dostęp 2022-10-21] (pol.).
  53. ↑ Wirtualna Polska Media, MMA. KSW 54. Mateusz Gamrot – Marian Ziółkowski. „Gamer” zatańczył po raz ostatni. Obronił pas – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 29 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-30] (pol.).
  54. ↑ Wirtualna Polska Media, MMA. UFC Abu Zabi. Mateusz Gamrot – Guram Kutateladze. Sensacja! Polak przegrał w debiucie – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 18 października 2020 [dostęp 2020-10-17] (pol.).
  55. 1 2 Wirtualna Polska Media, MMA. UFC Abu Zabi. Mateusz Gamrot - Guram Kutateladze. Polak nagrodzony 50 tys. dolarów [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2025-09-17].
  56. ↑ Scott Holtzman przeciwnikiem Mateusza Gamrota w drugiej walce w UFC! [online], ŁączyNasPasja - serwis sportowy, 3 marca 2021 [dostęp 2022-10-21] (pol.).
  57. ↑ UFC: Mateusz Gamrot brutalnie znokautował rywala (WIDEO) – Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2021-04-11] (pol.).
  58. 1 2 UFC: Gamrot z bonusem za efektowny nokaut. Ile zarobi Polak? [online], www.polsatsport.pl, 11 kwietnia 2021 [dostęp 2025-09-17].
  59. ↑ UFC: Gamrot – Stephens. Fenomenalny triumf Polaka! [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2022-06-27] (pol.).
  60. 1 2 Bartłomiej Zubkiewicz, Rekordowe poddanie w wykonaniu Mateusza Gamrota. Najszybsza kimura w historii UFC [online], MMA Rocks, 23 lipca 2021 [dostęp 2021-07-29] (pol.).
  61. 1 2 Mateusz Gamrot z trzecim bonusem od UFC. To już 150 tysięcy dolarów [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2025-09-17].
  62. ↑ Bartłomiej Zubkiewicz, Mateusz Gamrot poznał nazwisko kolejnego rywala! Wystąpi na ostatniej gali UFC w 2021 roku | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 10 listopada 2021 [dostęp 2021-12-19] (pol.).
  63. ↑ (VIDEO) Dewastujące kolano! Mateusz Gamrot pokonał Diego Ferreirę! – Lowking.pl [online] [dostęp 2021-12-19] (pol.).
  64. ↑ Arkadiusz Hnida, Nieoficjalnie: Mateusz Gamrot zmierzy się z Armanem Tsarukyanem pod koniec czerwca! [online], MMA PL, 5 maja 2022 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  65. ↑ UFC on ESPN 38: Mateusz Gamrot wygrywa bliską walkę z Tsarkuyanem. Niesamowicie ważne zwycięstwo Polaka! [online], MMA PL, 26 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-26] (pol.).
  66. 1 2 Telewizja Polska S.A, Piąta walka i czwarty bonus Gamrota. "Przyszły mistrz" [online], sport.tvp.pl, 26 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-27] (pol.).
  67. ↑ Mateusz Gamrot wysoko w nowym rankingu wagi lekkiej UFC! Polak wyprzedził... McGregora! [online], MMA PL, 28 czerwca 2022 [dostęp 2022-11-08] (pol.).
  68. ↑ Telewizja Polska S.A, Gamrot wraca do oktagonu! Hitowa walka z topowym rywalem [online], sport.tvp.pl, 21 lipca 2022 [dostęp 2022-08-18] (pol.).
  69. ↑ Krzysztof Kordys, UFC 280: Mateusz Gamrot pokonany przez Beneila Dariusha! Polak oddalił się od walki o pas | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 22 października 2022 [dostęp 2022-10-22] (pol.).
  70. ↑ Polsatsport.pl, Gamrot przegrał i... awansował w rankingu UFC [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2022-11-08] (pol.).
  71. ↑ Gamrot poznał rywala w UFC. Nagła zmiana planów. "Tak się dzieje, gdy gonisz za wielkością" [online], Sport.pl [dostęp 2023-02-15] (pol.).
  72. ↑ Krzysztof Kordys, Świetne zwycięstwo Mateusza Gamrota na UFC 285! Polak pokonał Jalina Turnera po bliskiej walce! | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 5 marca 2023 [dostęp 2023-03-05] (pol.).
  73. ↑ Mateusz Gamrot z szóstą wygraną w UFC! Pechowa kontuzja rywala, Polak coraz bliżej walki o pas [online], sport.se.pl [dostęp 2023-09-24].
  74. ↑ Oficjalnie! Mateusz Gamrot poznał rywala. To były mistrz [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2023-12-13] (pol.).
  75. ↑ Niełatwy bój! Mateusz Gamrot pokonał Rafaela dos Anjosa na UFC 299! [online], Lowking.pl [dostęp 2024-03-10] (pol.).
  76. 1 2 Historyczny awans w rankingu UFC! Mateusz Gamrot w Top 5 wagi lekkiej, Michael Chandler zdystansowany! [online], Lowking.pl, 12 marca 2024 [dostęp 2024-03-12] (pol.).
  77. ↑ Telewizja Polska S.A, Gamrot poznał rywala. Zawalczy na "wrogim" terenie [online], sport.tvp.pl, 13 lipca 2024 [dostęp 2024-07-15] (pol.).
  78. ↑ Jakub Madej, Mateusz Gamrot jednym z największych faworytów sobotniej gali UFC 305 [online], MMA Rocks, 15 sierpnia 2024 [dostęp 2024-08-18] (pol.).
  79. ↑ Bartosz Cieśla, UFC 305: Mateusz Gamrot przegrywa po zaciętej i emocjonującej walce z Danem Hookerem [online], MMA PL, 18 sierpnia 2024 [dostęp 2024-08-18] (pol.).
  80. ↑ Dan Hooker def. Mateusz Gamrot :: UFC 305 :: MMA Decisions [online], mmadecisions.com [dostęp 2024-11-13].
  81. 1 2 Mateusz Gamrot wyróżniony bonusem za wojnę z Danem Hookerem [online], Lowking.pl [dostęp 2024-08-18] (pol.).
  82. ↑ Adrian Gawłowski, Ranking UFC: Mateusz Gamrot wypada z TOP 5! Duży awans Hookera [online], InTheCage.pl, 20 sierpnia 2024 [dostęp 2024-08-23] (pol.).
  83. ↑ Jakub Hennig, Mateusz Gamrot niedługo stoczy 11. walkę w UFC! Podpisał już kontakt [online], MMA PL, 22 kwietnia 2025 [dostęp 2025-04-22].
  84. ↑ Grzegorz Nielubiak, OFICJALNIE: Mateusz Gamrot wraca do oktagonu UFC. Walka już 31 maja! [online], InTheCage, 24 kwietnia 2025 [dostęp 2025-04-24] (pol.).
  85. ↑ Krzysztof Kordys, Zwycięstwo Mateusza Gamrota! Polak pewnie pokonał Ludovita Kleina [online], MMA Rocks, 1 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-01] (pol.).
  86. 1 2 Bartosz Królikowski, Stało się! Polak dostał walkę życia w UFC! Mistrz podjął wyzwanie [online], Sport.pl, 24 września 2025 [dostęp 2025-09-25] (pol.).
  87. ↑ Martyna Celuch, Oliveira wyklucza Gamrota? Były mistrz wskazuje tylko dwóch sensownych rywali na UFC Rio [online], InTheCage, 21 września 2025 [dostęp 2025-09-25] (pol.).
  88. ↑ Gamrot vs Oliveira. Polak przegrał z faworytem gospodarzy na gali UFC WIDEO - Wiadomości Radio ZET [online], wiadomosci.radiozet.pl, 12 października 2025 [dostęp 2025-10-12].
  89. ↑ Jacek Łosak, Poznaliśmy przeciwnika i termin walki Mateusza Gamrota w organizacji UFC [online], Sportowe Fakty WP, 28 lutego 2026 [dostęp 2026-03-01] (pol.).
  90. ↑ Bartosz Cieśla, Mateusz Gamrot zdominował i poddał Argentyńczyka na UFC 327 [WIDEO] [online], MMA PL, 11 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-12] (pol.).
  91. ↑ Polski mistrz otrzymał wiadomość. Poważny cios. I to tuż przed wylotem do USA [online], sport.interia.pl, 13 czerwca 2026 [dostęp 2026-06-13] (pol.).
  92. ↑ Patryk Górski, Polak wyróżniony przez amerykańską organizację. Jest oficjalny komunikat [online], sport.interia.pl, 3 lipca 2026 [dostęp 2026-07-03] (pol.).
  93. ↑ Artur Mazur, Walka Gamrota na gali UFC w Las Vegas trwała niecałą rundę [online], SportoweFakty WP, 9 sierpnia 2026 [dostęp 2026-08-09] (pol.).
  94. ↑ Jakub Hryniewicz, Mateusz Gamrot poza TOP 5! Spore zmiany w rankingu po UFC 305 [online], StrefaMMA, 20 sierpnia 2024 [dostęp 2026-04-12] (pol.).
  95. ↑ Cloud, Heraklesy polskiego MMA 2021 rozdane! Sprawdźcie kto otrzymał statuetki | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 19 lutego 2022 [dostęp 2022-02-19] (pol.).
  96. ↑ Tomasz Chmura, Heraklesy polskiego MMA 2022 rozdane! Sprawdźcie kto otrzymał statuetki | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 25 marca 2023 [dostęp 2023-03-27] (pol.).
  97. ↑ Mistrzostwa Polski juniorów – Wyniki. zapasy.org.pl. [dostęp 2017-03-25]. (pol.).
  98. ↑ Bartłomiej Stachura: W drodze na szczyt. lowking.pl, 2012-09-12. [dostęp 2017-03-25]. (pol.).
  99. ↑ Podnoszenie ciężarów, sporty walki. ukstalent.pl. [dostęp 2017-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-25)]. (pol.).
  100. ↑ BJJ | JUDO | ZAPASY | SF | Wpis Mateusz Gamrot zdobywa dwa złote medale na Naga w Londynie – GrapplerINFO [online], www.grapplerinfo.pl [dostęp 2018-11-01] (pol.).
  101. ↑ BJJ | JUDO | ZAPASY | SF | Wpis Medale Polaków na Mistrzostwach Europy ADCC – GrapplerINFO [online], www.grapplerinfo.pl [dostęp 2018-11-01] (pol.).
  102. ↑ Mateusz Gamrot Mistrzem Polski! – Echosportu.pl – Sport w Poznaniu [online], echosportu.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).
  103. ↑ Mateusz Gamrot Mistrzem Polski ADCC w kategorii 76,9 kg PRO | MMAROCKS [online], www.mmarocks.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).
  104. ↑ BJJ | JUDO | ZAPASY | SF | Wpis Mateusz Gamrot na drugim miejscu po trialsach ADCC w Rumunii – GrapplerINFO [online], GrapplerINFO! Chwytasz?, 6 października 2018 [dostęp 2019-04-27] (pol.).
  105. ↑ Mateusz Gamrot mistrzem Europy ADCC – jedzie na Mundial ADCC [online], Lowking.pl [dostęp 2019-04-27] (pol.).
  106. ↑ Duży sukces! Gamrot i Mańkowski z czarnym pasem! [online], MMA PL, 28 lipca 2021 [dostęp 2021-07-29] (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.