Masuyit
![]() okaz z DRK | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb(UO2)3O3(OH)2·3H2O[1] |
|---|---|
| Łupliwość |
doskonała, dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
pseudoheksagonalny, tabliczkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna[1] |
| Gęstość |
5,08 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czerwonopomarańczowa, pomarańczowa, brązowawa[1] |
| Współczynnik załamania |
1,785–1,917 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,130–0,132[1] pleochroizm: widoczny; X = jasnożółty; Y = Z = ciemnożółty[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.GB.35[1] |
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1]. Wykształca kryształy o pokroju pseudoheksagonalnym i tabliczkowym[2][3][1]. Występuje w skupieniach rozetowych[3]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego[2] i radioaktywnym[3][1].
Występowanie
Występuje jako minerał wtórny powstały w strefie utleniania złóż zawierających uran[3]. Towarzyszą mu głównie uraninit, rutherfordyn, becquerelit, fourmarierit, wölsendorfit, kasolit, uranofan, richetit, skłodowskit, studtit oraz curit[3][1].
Miejsce występowania
Występuje w Argentynie, Australii (Terytorium Północne), Brazylii, Kanadzie (Saskatchewan), Czechach, DRK (Lualaba, Haut-Katanga), Egipcie, Finlandii, we Francji, Niemczech (Saksonia), Indiach, we Włoszech, Norwegii, Rosji, Szwajcarii (Valais) i Zambii[3][1]. W Polsce spotykany w Lubinie[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Masuyite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-12-14] (ang.).
- 1 2 BORNET Rémi, Masuyite - Encyclopedia [online], Le Comptoir Geologique - Minerals, Fossils and Gemstones for sale [dostęp 2025-12-14] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/masuyite.pdf
