Nothing Safe: Best of the Box
![]() | ||||
| Wykonawca kompilacji | ||||
| Alice in Chains | ||||
| Wydany |
29 czerwca 1999 | |||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany |
1989–1998 | |||
| Gatunek |
metal alternatywny • heavy metal • grunge • hard rock • rock alternatywny[1] | |||
| Długość |
62:13 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent |
Peter Fletcher | |||
| Album po albumie | ||||
| ||||
| Single z albumu Nothing Safe: Best of the Box | ||||
| ||||
Nothing Safe: Best of the Box – pierwszy album kompilacyjny amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, opublikowany 29 czerwca 1999 nakładem wytwórni fonograficznej Columbia.
Pierwotna wersja z 1999 zawierała zestaw piętnastu kompozycji zamieszczonych na CD. Album był promowany przez nieopublikowany wcześniej utwór „Get Born Again”, nagrany podczas ostatniej sesji zespołu w 1998. Uzyskał on nominację do nagrody Grammy w kategorii Best Hard Rock Performance. Nothing Safe: Best of the Box ukazał się też w rozszerzonej wersji Best Buy Exclusive – wzbogaconej o koncertowe wersje „Angry Chair” i „Man in the Box”. Album uzyskał przychylne recenzje krytyków, którzy podkreślali, że jest to interesujący zbiór, stanowiący dokładny przekrój twórczości grupy. W 2007, osiągnąwszy próg miliona sprzedanych kopii w Stanach Zjednoczonych, otrzymał od Recording Industry Association of America (RIAA) certyfikat platyny. 3 kwietnia 2026 uzyskał od British Phonographic Industry (BPI) certyfikat złotej płyty, za sprzedaż 100 tys. egzemplarzy.
Opis albumu
Jednopłytowa kompilacja Nothing Safe: Best of the Box zawiera największe przeboje z trzech studyjnych wydawnictw zespołu – Facelift (1990), Dirt (1992), Alice in Chains (1995) – i minialbumu Jar of Flies (1994)[2]. Została na niej zamieszczona m.in. nieopublikowana wcześniej wersja demo utworu „We Die Young”[3][4] (drugą demonstracyjną wersję wspomnianej kompozycji zarejestrowano w 1989, przy współpracy Ricka Parashara)[5] oraz koncertowe wykonanie „Rooster”, również nieopublikowane wcześniej[4].
Kompilację promował premierowy utwór „Get Born Again”[1][4], nagrany podczas ostatniej sesji zespołu z wokalistą Layne’em Staleyem na przełomie września i października 1998[a][6][8]. W skład płyty weszły też m.in.: kompozycja „What the Hell Have I”[3], wykorzystana w 1993 na ścieżce dźwiękowej do filmu Bohater ostatniej akcji (reż. John McTiernan)[9], i akustyczna wersja „Got Me Wrong”[1] – zarejestrowana podczas koncertu z serii MTV Unplugged – pochodząca z wydawnictwa Unplugged (1996)[10]. „Untitled” zamieszczono pod nazwą „Iron Gland”[1]. Za produkcję składanki odpowiedzialny jest Peter Fletcher[2]. Podstawowa wersja albumu składa się z piętnastu utworów[4].
Wydanie i promocja
Składanka Nothing Safe: Best of the Box została opublikowana 29 czerwca 1999 nakładem wytwórni Columbia[1]. Wydawnictwo było promowane singlem „Get Born Again”, wydanym 1 czerwca[11]. Utwór osiągnął 4. lokatę na Mainstream Rock Tracks i 12. na Modern Rock Tracks – listach opracowywanych przez tygodnik branżowy „Billboard”[12][13]. Uplasował się on również na 20. pozycji kanadyjskiego notowania RPM Rock Report, sporządzanego przez magazyn „RPM”[14]. 19 lipca, z okazji wydania kompilacji, krajowe konsorcjum radiowe Rockline przeprowadziło wywiad z muzykami Alice in Chains. Staley, który nie był obecny w studiu, niespodziewanie zadzwonił do radia, dołączając się do rozmowy. Był to ostatni wywiad, jakiego udzielił[15] (wskutek pogłębiającego się uzależnienia od heroiny, wycofał się z życia publicznego)[16].
Limitowana edycja płyty, sprzedawana wyłącznie za pośrednictwem Best Buy Exclusive z 1999, prócz płyty CD z podstawowym zestawem piętnastu utworów, zawierała dodatkowy dysk umieszczony w niestandardowym etui na karty z dwiema koncertowymi wersjami utworów „Angry Chair” i „Man in the Box”[17].
Jest to pierwsza kompilacja w dorobku zespołu. Po niej zostały wydane jeszcze: retrospekcyjny box set Music Bank (1999)[7][18], Greatest Hits (2001)[19] i The Essential Alice in Chains (2006)[20].
Odbiór
Krytyczny
| Recenzje | ||||
|---|---|---|---|---|
| Wydawca | Ocena | |||
| AllMusic | ||||
| Encyclopedia of Popular Music | ||||
| „Entertainment Weekly” | A-[22] | |||
| The Great Rock Discography | 6/10[23] | |||
| „Kerrang!” | ||||
| „Metal Hammer” | ||||
| „Rolling Stone” | ||||
| Rolling Stone Album Guide | ||||
| „Tylko Rock” | ||||
Steve Huey z serwisu AllMusic przyznał albumowi cztery gwiazdki (w pięciostopniowej skali), argumentując, że pakiet nie jest atrakcyjny, ponieważ zawiera on sporą liczbę utworów w różnych wersjach, przez co fani, którym zależy na oryginalnych nagraniach, zmuszeni będą do zakupu innych wydawnictw zespołu. W podsumowaniu pisał: „Fani, którym nie przeszkadzają zastępstwa, uznają to za mocne wprowadzenie do grupy – i jest to bardzo imponujące słuchanie, czyniąc Alice in Chains jednym z najlepszych zespołów metalowych lat 90. – ale inni będą sfrustrowani prostymi sztuczkami marketingowymi, które zniszczyły to, co mogło być wspaniałą, a nie tylko dobrą, kolekcją best of”[1]. Magazyn „CMJ New Music Monthly” zwracał uwagę na „zbiór oczywistych klasyków i przebojów wzdłuż przekroju, tak jak intymna, koncertowa wersja kompozycji «Rooster»”[29].
Recenzent „Entertainment Weekly” przyznał albumowi ocenę A-, uzasadniając: „Nothing Safe: Best of the Box pokazuje, jak biegły był zespół Alice in Chains na fuzję porywistych riffów i przerażających, przyprawiających o gęsią skórkę harmonii wokalnych, aby utworzyć kilka urzekających ponurych gatunkowo międzystrefowych eskapad”[22]. Bill Adams z magazynu „Ground Control” – recenzując kompilację – stwierdził, że „połączenie ze sobą utworów w wersjach demo, koncertowych oraz studyjnych, daje w efekcie całkiem przyjemny zestaw”[30]. Z kolei James Hunter przyznawał za pośrednictwem „Rolling Stone’a”, że jest to „antologia pełna wysokich punktów z ich uderzających poprzednich albumów, plus zabłąkana ścieżka dźwiękowa i dwa występy na żywo”[26]. Ira A. Robbins i Clifford J. Corcoran, w zbiorze recenzji płyt zespołu z lat 1990–2006 na stronie Trouser Press, pisali, że „niestety, nie tylko nie spełnia oczekiwań jako zbiór najlepszych piosenek, zastępując wersje studyjne trzech utworów demo oraz dwoma utworami koncertowymi […] ale także nie jest najlepszym z najlepszych, ponieważ zawiera tylko jeden z wcześniej niepublikowanych utworów – singel «Get Born Again»”[31].
Komercyjny
17 lipca 1999 kompilacja zadebiutowała na 20. pozycji w amerykańskim zestawieniu Billboard 200[32]. Łącznie była notowana na liście przez siedemnaście tygodni[33]. 26 lipca uplasowała się na 37. lokacie kanadyjskiej RPM 100 Albums – opracowywanej przez „RPM”[34]. 15 sierpnia składanka zadebiutowała na 41. miejscu nowozelandzkiego NZ Top 40 Albums Chart. W zestawieniu spędziła cztery tygodnie[35].
3 września 1999, przekroczywszy w Stanach Zjednoczonych próg 500 tys. sprzedanych kopii, składanka otrzymała od tamtejszego zrzeszenia wydawców muzyki Recording Industry Association of America (RIAA) certyfikat złotej płyty[36]. 11 grudnia 2007 nakład osiągnął w Stanach Zjednoczonych milion egzemplarzy, dzięki czemu RIAA przyznało albumowi certyfikat platyny[36]. 3 kwietnia 2026 płyta otrzymała od British Phonographic Industry (BPI) certyfikat złotej, za sprzedaż 100 tys. kopii[37].
Nagrody i nominacje
Singel „Get Born Again” uzyskał od National Academy of Recording Arts and Sciences (NARAS) nominację do nagrody Grammy w kategorii Best Hard Rock Performance, lecz w trakcie 42. ceremonii rozdania statuetek w Staples Center w Los Angeles w Kalifornii, przegrał rywalizację z „Whiskey in the Jar” w interpretacji grupy Metallica[38].
| Rok | Nagroda | Kategoria | Odbiorcy i nominowani | Wynik | Źródło |
|---|---|---|---|---|---|
| 2000 | Nagroda Grammy | Best Hard Rock Performance | „Get Born Again” | Nominacja | [39] |
Lista utworów
| Edycja podstawowa[40] | |||
|---|---|---|---|
| Nr | Tytuł utworu | Autorzy | Długość |
| 1. | „Get Born Again” (nieopublikowany wcześniej) | Layne Staley • Jerry Cantrell | 5:26 |
| 2. | „We Die Young” (nieopublikowana wersja demo) | Cantrell | 2:28 |
| 3. | „Man in the Box” | Staley • Cantrell | 4:46 |
| 4. | „Them Bones” | Cantrell | 2:30 |
| 5. | „Iron Gland” (feat. Tom Araya) | Cantrell | 0:43 |
| 6. | „Angry Chair” | Staley | 4:48 |
| 7. | „Down in a Hole” | Cantrell | 5:38 |
| 8. | „Rooster” (wersja koncertowa nieopublikowana wcześniej w Ameryce Północnej) | Cantrell | 6:46 |
| 9. | „Got Me Wrong” (wersja unplugged) | Cantrell | 4:24 |
| 10. | „No Excuses” | Cantrell | 4:15 |
| 11. | „I Stay Away” | Staley • Cantrell • Mike Inez | 4:14 |
| 12. | „What the Hell Have I” | Cantrell | 3:58 |
| 13. | „Grind” | Cantrell | 4:45 |
| 14. | „Again” | Staley • Cantrell | 4:05 |
| 15. | „Would?” | Cantrell | 3:27 |
| 1:02:13 | |||
| Edycja Best Buy Exclusive[17] | |||
|---|---|---|---|
| Nr | Tytuł utworu | Autorzy | Długość |
| 1. | „Get Born Again” (nieopublikowany wcześniej) | Staley • Cantrell | 5:26 |
| 2. | „We Die Young” (nieopublikowana wersja demo) | Cantrell | 2:28 |
| 3. | „Man in the Box” | Staley • Cantrell | 4:46 |
| 4. | „Them Bones” | Cantrell | 2:30 |
| 5. | „Iron Gland” (feat. Tom Araya) | Cantrell | 0:43 |
| 6. | „Angry Chair” | Staley | 4:48 |
| 7. | „Down in a Hole” | Cantrell | 5:38 |
| 8. | „Rooster” (wersja koncertowa nieopublikowana wcześniej w Ameryce Północnej) | Cantrell | 6:46 |
| 9. | „Got Me Wrong” (wersja unplugged) | Cantrell | 4:24 |
| 10. | „No Excuses” | Cantrell | 4:15 |
| 11. | „I Stay Away” | Staley • Cantrell • Inez | 4:14 |
| 12. | „What the Hell Have I” | Cantrell | 3:58 |
| 13. | „Grind” | Cantrell | 4:45 |
| 14. | „Again” | Staley • Cantrell | 4:05 |
| 15. | „Would?” | Cantrell | 3:27 |
| 16. | „Angry Chair” (wersja koncertowa) | Staley | 4:39 |
| 17. | „Man in the Box” (wersja koncertowa) | Staley • Cantrell | 4:59 |
| 1:11:51 | |||
Personel
Opracowano na podstawie materiału źródłowego[40]:
|
Alice in Chains
Muzycy sesyjni
|
Produkcja
Oprawa graficzna
Management
|
Pozycje na listach i certyfikaty
Album
Single
|
Certyfikaty
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Uwagi
- ↑ W trakcie wspomnianej sesji zespół nagrał również premierowy utwór „Died”[6], który ukazał się w 1999 na box secie Music Bank[7].
- ↑ Bubbling Under Hot 100 Singles jest listą zwiększoną o dwadzieścia pięć utworów w stosunku do Billboard Hot 100[42].
- ↑ Sprzedaż ustalona na podstawie certyfikatu przyznanego 11 grudnia 2007[36].
- ↑ Sprzedaż ustalona na podstawie certyfikatu przyznanego 3 kwietnia 2026[37].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Steve Huey: Nothing Safe – Alice in Chains. AllMusic. [dostęp 2011-06-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-19)]. (ang.).
- 1 2 Alice in Chains – Nothing Safe: Best of the Box. [dostęp 2020-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-09-02)]. (ang.).
- 1 2 Babula 2006 ↓, s. 75.
- 1 2 3 4 Nothing Safe – The Best of the Box. „Spin”, s. 187, wrzesień 1999. ISSN 0886-3032.
- ↑ de Sola 2015 ↓, s. 96.
- 1 2 de Sola 2015 ↓, s. 273–277.
- 1 2 Alice in Chains – Music Bank. [dostęp 2020-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-09-02)]. (ang.).
- ↑ Koziczyński 2006 ↓, s. 70–71; Yarm 2019 ↓, s. 497–498.
- ↑ Koziczyński 2006 ↓, s. 69; de Sola 2015 ↓, s. 197.
- ↑ Babula 2006 ↓, s. 73–74; de Sola 2015 ↓, s. 241–244.
- ↑ Columbia Records Online Programming Guide for the Week of June 1, 1999. [w:] The Free Library [on-line]. Business Wire. [dostęp 2019-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-08)]. (ang.).
- 1 2 Alice in Chains – Chart History – Mainstream Rock Airplay. Billboard. [dostęp 2015-05-21]. (ang.).
- 1 2 Alice in Chains – Chart History – Alternative Airplay. Billboard. [dostęp 2015-05-21]. (ang.).
- 1 2 RPM Rock Report – Volume 69, No. 13. „RPM”, 19 lipca 1999. ISSN 0315-5994. [dostęp 2020-09-16]. [zarchiwizowane z adresu 2012-22-10]. (ang.).
- ↑ de Sola 2015 ↓, s. 280–281.
- ↑ Prato 2009 ↓, s. 415–417; de Sola 2015 ↓, s. 270, 284; Yarm 2019 ↓, s. 498, 499.
- 1 2 3 4 Alice in Chains – Nothing Safe – The Best of the Box (1999, CD). Discogs. [dostęp 2020-10-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-22)]. (ang.).
- ↑ Babula 2006 ↓, s. 74–75.
- ↑ Alice in Chains – Greatest Hits. [dostęp 2020-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-07-19)]. (ang.).
- ↑ Alice in Chains: ‘Essential’ Collection to Finally See Light of Day. Blabbermouth.net. [dostęp 2020-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-24)]. (ang.).
- ↑ Colin Larkin: Encyclopedia of Popular Music (5th ed.). Omnibus Press, 2007, s. 48–49. ISBN 978-1-84609-856-7. (ang.).
- 1 2 Nothing Safe: Best of the Box. „Entertainment Weekly”, s. 79, 7 września 1999. ISSN 1049-0434.
- ↑ Martin C. Strong: The Great Rock Discography. Canongate Books, 2004, s. 26–27. ISBN 1-84195-615-5. (ang.).
- ↑ Ashley Bird. Nothing Safe – The Best of the Box. „Kerrang!”, czerwiec 1999. ISSN 0262-6624.
- ↑ Valerie Potter. Under the Hammer. „Metal Hammer”, s. 78, sierpień 1999. ISSN 0955-1190.
- 1 2 James Hunter: Alice in Chains: Nothing Safe: The Best of the Box: Music Reviews. Rolling Stone. [dostęp 2022-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-02)]. (ang.).
- ↑ Greg Kot: Rolling Stone Album Guide. Christian Hoard, Nathan Brackett (red.). Fireside, 2004, s. 13. ISBN 0-7432-0169-8. (ang.).
- ↑ Igor Stefanowicz. Nothing Safe. „Tylko Rock”, s. 54, styczeń 2000. ISSN 1230-2317.
- ↑ Nothing Safe: Best of the Box. „CMJ New Music Monthly”, s. 34, 26 lipca 1999. ISSN 1074-6978.
- ↑ Bill Adams: Alice in Chains Discography Part Two. Ground Control. [dostęp 2012-12-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-19)]. (ang.).
- ↑ Ira Robbins, Clifford J. Corcoran: Alice in Chains. Trouser Press. [dostęp 2025-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-09)]. (ang.).
- 1 2 Billboard 200. „Billboard”, s. 114, 17 lipca 1999. ISSN 0006-2510.
- 1 2 Alice in Chains – Chart History – Billboard 200. Billboard. [dostęp 2016-07-01]. (ang.).
- 1 2 Top Albums/CDs – Volume 69, No. 14. „RPM”, 26 lipca 1999. ISSN 0315-5994. [dostęp 2020-09-16]. [zarchiwizowane z adresu 2012-11-10]. (ang.).
- 1 2 Alice in Chains – Nothing Safe – The Best of the Box. charts.org.nz. [dostęp 2015-06-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-24)]. (ang.).
- 1 2 3 4 Gold & Platinum – RIAA. Recording Industry Association of America. [dostęp 2011-06-02]. (ang.).
- 1 2 3 Certified Awards. British Phonographic Industry. [dostęp 2024-04-19]. (ang.).
- ↑ Rock on the Net: 42th Annual Grammy Awards – 2000. [dostęp 2020-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-27)]. (ang.).
- ↑ Alice in Chains: The Recording Academy. [dostęp 2020-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-19)]. (ang.).
- 1 2 Poligrafia dołączona do albumu Nothing Safe: Best of the Box; wyd. Columbia, nr kat. CK 63649.
- ↑ Top Internet Album Sales. „Billboard”, s. 66, 24 lipca 1999. ISSN 0006-2510.
- 1 2 Alice in Chains – Chart History – Bubbling Under Hot 100 Singles. Billboard. [dostęp 2022-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-03)]. (ang.).
Bibliografia
- Jordan Babula. Alice in Chains – Dyskografia. „Teraz Rock”, 2006. Orange Media. ISSN 1730-394X. (pol.).
- Bartek Koziczyński. Alice in Chains. Bezsenność w Seattle. „Teraz Rock”, 2006. Orange Media. ISSN 1730-394X. (pol.).
- Greg Prato: Grunge Is Dead: The Oral History of Seattle Rock Music. ECW Press, 2009. ISBN 978-1550228779. (ang.).
- David de Sola: Alice in Chains: The Untold Story. Thomas Dunne Books, 2015. ISBN 978-1250048073. (ang.).
- Mark Yarm: Wszyscy kochają nasze miasto. Historia grunge’u z pierwszej ręki. Joanna Bogusławska (tłum.). Kagra, 2019. ISBN 978-83-63785-43-7. (pol.).
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona zespołu (ang.)
