Panenteizm

Panenteizm (stgr. pán en theós – wszystko w Bogu) – pogląd religijno-filozoficzny, który wyznaje połączenie teizmu z panteizmem[1][2]. Termin wprowadzony został w 1828 roku przez schellingianistę Krausego, który nazwał swą filozofię „All-in-Gott-Lehre”[3][4].

W teizmie Bóg zachowuje osobową odrębność od świata, w panteizmie zaś immanentnie istnieje w świecie. Aby połączyć ze sobą te dwa poglądy, panenteiści wskazują na element łączący obie tezy: Bóg zawiera w sobie cały świat, ale świat go nie wyczerpuje.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Filozoficzny Słownik Encyklopedyczny 1983 ↓, s. 476.
  2. ↑ panenteizm, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-10-28].
  3. ↑ Walicki 2004 ↓, s. 21.
  4. ↑ Соколов 1983 ↓, s. 476.

Bibliografia

obcojęzyczna

Linki zewnętrzne