Pokroje (gmina)

Pokroje

Покройская волость
Pakruojo valsčius

gmina wiejska
1867–1950
Państwo	Rosja
Obwód	1867–1918: gb. kowieńska 1918–1940: Rep. Litewska 1941–1944: K.Rz. Wschód 1944–1950: Litewska SRR
Okręg	1867–1919: poniewieski 1919–1950: szawelski
Siedziba	Pokroje
Data powstania	1867
Data likwidacji	1950
Populacja (1877) • liczba ludności	4719[1]
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba gromad	13[1]
Liczba miejscowości	49[1]
Położenie na mapie
55°58′N 23°52′E/55,966667 23,866667

Pokroje (ros. Покройская волость, lit. Pakruojo valsčius) – dawna gmina wiejska na Kowieńszczyźnie, istniejąca w latach 1867–1950. Siedzibą władz gminy było miasteczko Pokroje (lit. Pakruojis), obecnie na Litwie.

Gmina zbiorowa Pokroje powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Była częścią powiatu poniewieskiego, należącego do guberni kowieńskiej^[2]. W 1877 roku obejmowała 49 miejscowości w 13 gromadach, zamieszkanych przez 4719 ludzi^[1].

Po I wojnie światowej jednostka weszła w skład Republiki Litewskiej, gdzie została przyłączona do powiatu szawelskiego^[3]. W 1923 roku składała się z 57 miejscowości, obejmujących łącznie 128 km² i zamieszkanych przez 4692 mieszkańców^[4]. W 1932 roku gmina była podzielona na 13 gromad na obszarze 208 km², zamieszkanym przez 12,000 ludzi^[5].

Podczas II wojny światowej gmina należała do Komisariatu Rzeszy Wschód (powiat szawelski). Po wojnie obszar gminy wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego i Litewskiej SRR (nadal powiat szawelski). Gminę zniesiono 20 czerwca 1950 wskutek reformy administracyjnej na Litwie, a jej obszar włączono do nowo utworzonego rejonu pokrojskiego^[6].