Semanotus juniperi

Semanotus juniperi
(Fisher, 1915)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Rodzina

kózkowate

Podrodzina

kózkowe

Plemię

Callidiini

Rodzaj

tomanek

Gatunek

Semanotus juniperi

Synonimy
  • Hylotrupes juniperi Fisher, 1915

Semanotus juniperi – gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych i podrodziny kózkowych.

Taksonomia i ewolucja

Kladogram tomanków Ameryki Północnej wg Hammonda i Williamsa (2013)



S. amethystinus



S. juniperi





S. ligneus




S. conformis




S. amplus




S. australis




S. litigiosus



S. terminatus







Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1915 roku przez Warrena Samuela Fishera na łamach „Proceedings of the Entomological Society of Washington” pod nazwą Hylotrupes juniperi[1].

Według wyników analizy filogenetycznej północnoamerykańskich tomanków opublikowanych w 2013 roku przez Jamesa Hammonda i Daryla J. Williamsa S. juniperi zajmuje pozycję siostrzaną dla S. amethystinus, tworząc z nim klad bazalny badanej grupy[2].

Morfologia

Chrząszcz o ciele długości między 12 a 30 mm[2].

Głowa jest czarna. Czułki mają człon nasadowy oraz człony od trzeciego do piątego krótkie i masywne, długości około dwukrotnie większej niż szerokość. Ku tyłowi czułki sięgają co najmniej do połowy długości pokryw u samic i zawsze poza połowę tejże u samców[2].

Czarne przedplecze ma kielichowaty zarys, najpierw ma szeroko zaokrąglone boki, a w tyle jest przewężone z bokami przed podstawą zafalowanymi, tworząc coś na kształt krótkiej i szerokiej szypułki przed pokrywami. Pokrywy są jednobarwne, metalicznie czarne, drobno punktowane, u nasady ponadto drobno i umiarkowanie silnie pomarszczone. Skrzydła drugiej pary charakteryzują się długimi trzecią gałęzią żyłki radialnej oraz żyłką radialną tylną. Czarne odnóża mają sterczące szczecinki goleni silnie zredukowane u samca i całkiem zanikłe u samicy[2].

Ubarwienie odwłoka jest czarne. Ósmy sternit ma apofizę nasadową tak długą jak skleryt boczny. Spiculum ventrale cechuje się apofizą nasadową dwuipółkrotnie dłuższą od apofizy bocznej. Samcze genitalia mają grzbietowy płat edeagusa szeroko zaokrąglony, a jego płat brzuszny u szczytu równomiernie zwężony i szeroko zaokrąglony[2].

Ekologia i występowanie

Owad ten zasiedla tereny pustynne i wyżej położone. Larwy przechodzą rozwój w łyku i drewnie Juniperus osteosperma oraz Juniperus deppeana. Osobniki dorosłe spotykano także na żywotnikach[2].

Gatunek nearktyczny, endemiczny dla zachodniej części Stanów Zjednoczonych. Podawany jest z Kalifornii, Idaho, Nevady, Arizony, Nowego Meksyku i Teksasu[2].

Przypisy

  1. ↑ W.S. Fisher. One new genus and two new species of Cerambycidae. „Proceedings of the Entomological Society of Washington”. 17, s. 77-79, 1915.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Hammond, H.E.J.; Williams, D.J.. Casey’s conundrum, a review of the genus Semanotus Mulsant (Coleoptera: Cerambycidae: Cerambycinae: Callidiini) in North America. „Zootaxa”. 3670 (2), s. 101–136, 2013.