Sielsko
| wieś | |
![]() Sielsko Kościół św Jana Chrzciciela | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2021) |
289 |
| Strefa numeracyjna |
91 |
| Kod pocztowy |
73-152[1] |
| Tablice rejestracyjne |
ZLO |
| SIMC |
0785231 |
Położenie na mapie gminy Węgorzyno ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu łobeskiego ![]() | |
Sielsko (niem. Silligsdorf[3]) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno.
Wieś położona jest na Pomorzu Zachodnim, 1,1 km na północny wschód od Jeziora Sambórz Duży, około dwudziestu kilometrów na południe od miasta Resko.
Historia
Miejscowość ma swoje początki w osadnictwie słowiańskim, o czym świadczy stary mur zamkowy z tego okresu. Właściwa wieś została założona na początku XIV wieku przez hrabiego Günzelina ze Schwerina. Od 1315 roku Silligsdorf był lennem rodu von Wedel, co udokumentowano w 1340 roku. Wojna trzydziestoletnia pozostawiła głębokie blizny. Liczba gospodarstw spadła do pięciu. W 1717 roku w Silligsdorfie było 18 rolników i jeden chałupnik; do 1939 roku było ich 37. Do 1817 roku Silligsdorf należał do powiatu Wedel, a w wyniku reformy powiatowej w 1818 roku stał się częścią nowo utworzonego powiatu Regenwalde. Silligsdorf stał się siedzibą powiatu administracyjnego nazwanego jego imieniem, który powstał z gmin Altenfließ (Trzebawie), Horst (Chwarstno), Mellen (Mielno), Schwerin (Zwierzynek), Silligsdorf i Teschendorf (Cieszyno). W 1910 roku gmina i majątek Silligsdorf liczyły łącznie 505 mieszkańców. W 1933 roku ich liczba wzrosła do 586, a w 1939 roku osiągnęła już 594[4]. Około 1850 roku w Silligsdorfie wybudowano szkołę o konstrukcji szachulcowej, a w 1914 roku wybudowano nowy budynek.
Od 1945 wieś jest w Polsce, a od 1947 nosi polską nazwę Sielsko. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Sielsko. W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
W miejscowości był przystanek kolejowy Sielsko.
Zabytki
- park pałacowy, pozostałość po pałacu
- zabytkowy kościół[5].
Proboszczowie
lista proboszczów do roku 1940:
- Georg Müller, ab 1608
- Gregorius Schultze, 1609
- Joachim Großkreutz
- Miachel Ballermann, ab 1610
- Johann Albertus, 1619
- Andreas Gröneberg, 1645–1650
- David Gröneberg, 1650–1653
- Friedrich Richter, ab 1654
- Richard Birkholtz
- Georg Seidel, 1664–1696
- David Kypke, 1697–1725
- Georg Christian Velothbart (?), 1725–1738
- Bartholomäus Mayer, 1740–1768
- Christian Gotttrau Runze, 1769–1798
- Georg Christian Friedrich Odenbrecher, 1798–1841
- Julius Anton Hermann Prömmel, 1842–1876
- Martin Konrad Friedrich Witte, 1876–1893
- Gustav Belling, 1894–1928
- Albrecht Kundenreich, 1934–1940
Przypisy
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1160 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 122151.
- ↑ 1947, Silligsdorf-Sielsko, sielski MPol XXVI nr 37
- ↑ Powiat Regenwalde, [Dostęp 2025-10-10]
- ↑ Zabytki w Polsce





