Stare Węgorzynko

Stare Węgorzynko
Węgorzynko
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

łobeski

Gmina

Węgorzyno

Liczba ludności (2021)

110

Strefa numeracyjna

91

Kod pocztowy

73-155[1]

Tablice rejestracyjne

ZLO

SIMC

0785248

Położenie na mapie gminy Węgorzyno
Mapa konturowa gminy Węgorzyno, na dole znajduje się punkt z opisem „Stare Węgorzynko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Stare Węgorzynko”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Stare Węgorzynko”
Położenie na mapie powiatu łobeskiego
Mapa konturowa powiatu łobeskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Stare Węgorzynko”
Ziemia53°30′48″N 15°34′27″E/53,513333 15,574167[2]

Stare Węgorzynko (nazwa oboczna: Węgorzynko[2]) – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno.

W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Położenie geograficzne

Wieś położona jest na Pomorzu Zachodnim, około 30 kilometrów na południowy wschód od miasta Resko, 13 kilometrów na południowy zachód od centrum miasta Łobez i siedem kilometrów na południowy wschód od wsi Runowo, około 2,5 kilometra na południe od centrum miasta Węgorzyno, na północny wschód od jeziora Wolnowo, a na południowy wschód od Jeziora Czarne Górne.

Historia

Majątki szlacheckie Wangerin A i Wangerin B były dawniej starymi pomorskimi lennami rodziny Borcke, od dawna zakorzenionymi w Pomorzu. Asesor rządowy Friedrich Wilhelm von Borck został ich jedynym właścicielem 11 listopada 1772 roku[3]. Tablica wasali z 1804 roku wymienia szambelana Philipa Ludwiga Christopha Augusta von Borcke jako właściciela Wangerin B[4]. Właścicielem około 1873 roku był Hermann Carl Julius von Borck, premier-namiestnik (w stanie spoczynku)[5].[3] W 1884 roku powierzchnia majątku Borck Wangerin B została oszacowana na 381 hektarów[6]. 1 kwietnia 1927 roku dwór Wangerin B miał powierzchnię 621 hektarów, a 16 czerwca 1925 roku liczył 202 mieszkańców. Powiat gminy wiejskiej Wangerin B miał około 1930 roku powierzchnię 6,2 km². Na terenie gminy znajdowało się łącznie 15 zamieszkałych domów w czterech różnych lokalizacjach: Häge, Jakobsthal, Rüdigershof, Wangerin B.

Demografia

Liczba mieszkańców w różnych latach:

  • Rok - Mieszkańcy
  • 1864 - 162
  • 1867 - 216
  • 1871 - 133
  • 1885 - 95
  • 1910 - 152
  • 1925 - 202
  • 1933 - 161
  • 1939 - 165
  • 2021 - 110 z czego 50,0% mieszkańców stanowią kobiety, a 50,0% ludności to mężczyźni[7].

Zabytki

  • park dworski, pozostałość po dworze[8].

Przypisy

  1. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1214 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  2. 1 2 Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 129406.
  3. ↑ Wangerin, [Dostęp 2025-10-10]
  4. ↑ Borcke, [Dostęp 2025-10-10]
  5. ↑ Wangerin, [Dostęp 2025-10-10]
  6. ↑ Wangerin, [Dostęp 2025-10-10]
  7. ↑ Demografia, [Dostęp 2025-10-10]
  8. ↑ Zabytki w Polsce
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.