Runowo Pomorskie

Runowo Pomorskie
osada
Ilustracja
Ulica Kolejowa z zabudową mieszkalną przeznaczoną pierwotnie dla pracowników kolei
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

łobeski

Gmina

Węgorzyno

Liczba ludności (2025)

468

Strefa numeracyjna

091

Kod pocztowy

73-155

Tablice rejestracyjne

ZLO

SIMC

0785219

Położenie na mapie gminy Węgorzyno
Mapa konturowa gminy Węgorzyno, w centrum znajduje się punkt z opisem „Runowo Pomorskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Runowo Pomorskie”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Runowo Pomorskie”
Położenie na mapie powiatu łobeskiego
Mapa konturowa powiatu łobeskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Runowo Pomorskie”
Ziemia53°33′11″N 15°31′47″E/53,553056 15,529722[1]

Runowo Pomorskie (niem. Ruhnow) – osada[2] w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno, zamieszkiwana w XIX i XX wieku głównie przez rodziny pracowników kolejowych.

Położenie geograficzne

Leży na północny zachód od miasteczka Węgorzyno (Wangerin) i zaledwie dwa kilometry na południowy wschód od wsi Runowo. Polska droga krajowa nr 20, która tutaj biegnie równolegle do dawnej niemieckiej Reichsstraße 158, znajduje się dwa kilometry dalej. Runowo Pomorskie to stacja kolejowa na dwóch liniach kolejowych: Stargard–Gdańsk (Linia kolejowa nr 202) i Chojnice–Runowo Pomorskie (Linia kolejowa nr 210).

Historia

Dworzec kolejowy
Wieża ciśnień
Kościół Matki Bożej Królowej Polski

Powstanie i rozwój osady był ściśle związany z rozwojem kolejnictwa na Pomorzu Zachodnim, tj. oddaniem 1 czerwca 1859 do użytku linii Stargard-Gdańsk, a w 1873 linii Runowo-Szczecinek, w wyniku czego tutejsza stacja uzyskała rangę węzła kolejowego. W związku z tym powstały zachowane do dzisiaj zabytkowe obiekty infrastruktury kolejowej: budynki stacyjne, lokomotywownia wraz z obrotnicą, wieża ciśnień (jedyny obiekt w Runowie Pomorskim wpisany do rejestru zabytków) oraz zabudowania mieszkalne kolejarzy. Od 1945 miejscowość jest w Polsce. W miejscowości znajduje się szkoła podstawowa i kościół przebudowany z dawnego domu pogrzebowego[3].

Od 1874 były prowadzone dla tej miejscowości akta stanu cywilnego.

W dniach 6-7 czerwca 2009 obchodzono jubileusz 150-lecia osady kolejowej Runowo Pomorskie[4], upamiętniony tablicą na budynku dworca kolejowego.

W miejscowości znajduje się Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski będący siedzibą parafii powołanej w 1995 r. Kościół mieści się w przedwojennej kaplicy pogrzebowej[5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 118449.
  2. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  3. ↑ Sołectwo Runowo Pomorskie. wegorzyno.pl. [dostęp 2026-08-05]. (pol.).
  4. ↑ Stoncel - 150 lat Runowa Pomorskiego
  5. ↑ Alicja Lubowicka, Maja Mówińska, Kościoły Archidiecezji Szczeciński-Kamieńskiej, t. 3, Bydgoszcz: Ikona, 2013, s. 56, ISBN 978-83-934287-8-6.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.