Stowięcino

Stowięcino
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

słupski

Gmina

Główczyce

Liczba ludności (2024)

347[1]

Strefa numeracyjna

59

Kod pocztowy

76-220[2]

Tablice rejestracyjne

GSL

SIMC

0744692[3]

Położenie na mapie gminy Główczyce
Mapa konturowa gminy Główczyce, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Stowięcino”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko górnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Stowięcino”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Stowięcino”
Położenie na mapie powiatu słupskiego
Mapa konturowa powiatu słupskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Stowięcino”
Ziemia54°33′47″N 17°29′07″E/54,563056 17,485278[4]

Stowięcino (kaszb. Stowicëno[5], niem. Stojentin[6]) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce[3][7]. Ma status sołectwa[8]. Miejscowość położona na południowy wschód od Główczyc, 41,5 km od Słupska.

W skład sołectwa wchodzą także wsie Gostkowo i Michałowo[8]. W 2024 sołectwo liczyło 418 mieszkańców[1].

W 1954 w Stowięcinie urodził się Andrzej Lepper, polityk i związkowiec, były wicepremier, przewodniczący Samoobrony Rzeczpospolitej Polskiej.

Nazwa

Nazwa, odnotowana po raz pierwszy w 1341 w formie Stoyentin, ma pochodzenie słowiańskie i charakter dzierżawczy. Powstała przez dodanie do zdrobnionej nazwy osobowej *Stowięta (por. Stojgniew) formantu -ino[9]. Friedrich Lorentz odnotował kaszubską formę nazwy: Stov́icəno[10]. Niemiecka nazwa Stojentin jest adaptacją fonetyczną pierwotnej nazwy słowiańskiej[9].

Rada Języka Kaszubskiego proponuje kaszubską formę nazwy Stowiãcëno[11].

Historyczne Zapisy Nazwy
  • Stoyentin (1341 r.)[12]
  • Stoientin (1402 r.)[12]
  • Boreslaff Stouwentine (1472 r.)[12]
  • Merten Stowentin (1479 r.)[12]
  • Stoientin (1608 r.)[12]

Historia

Najstarsza wzmianka o wsi pochodzi z 1341 roku, z dokumentu w którym wzmiankowani są "Bertold und Matzen von Stoyentin"[12], czyli giermkowie Bertold i Maciej z ziemi słupskiej.

Jeszcze w 1618 roku wymieniani są Stojentinowie jako posiadacze wsi[12].

W 1717 roku należy już do Caspera Otto von Segera, a później do von Wobeserów[12].

Z opisu Brüggemanna wynika, że jeszcze na początku XIX wieku modlono się tu po kaszubsku. W 1853 roku wieś przeszła drogą kupna w ręce Ferdynanda Scheunemanna i w tej rodzinie pozostała do 1945 roku[12].

W latach 1954–1968 wieś była siedzibą władz gromady Stowięcino, po jej zniesieniu w gromadzie Pobłocie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Zabytki

Przypisy

  1. 1 2 Raport o stanie gminy Główczyce w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 14-15
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1226 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 131556.
  5. ↑ Friedrich Lorentz, Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem, Instytut Zachodnio-Słowiański przy Uniwersytecie Poznańskim, 1923, s. 150 (pol.).
  6. ↑ Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)
  7. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  8. 1 2 BIP gminy, sołectwa i sołtysi
  9. 1 2 Witold Iwicki, Toponimia byłego powiatu słupskiego, Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1993, s. 104.
  10. ↑ Friedrich Lorentz, Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem, Poznań: Instytut Zachodniosłowiański, 1923, s. 150.
  11. ↑ Felicja Baska-Borzyszkowska i inni, Polsko-kaszubski słownik nazw miejscowych, Gdańsk: Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, 2017, s. 221, ISBN 978-83-62137-50-3.
  12. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Alicja Świetlicka, Elżbieta Wisławska, Słownik Historyczny Miast i Wsi Województwa Słupskiego, Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich - Okręg Słupski, 1998, s. 217 (pol.).
  13. ↑ Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 231, ISBN 978-83-7495-133-3.
  14. ↑ Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 257, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.