Beraunit

Beraunit

w towarzystwie strengitu z Szwecji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Fe3+6(PO4)4O(OH)4·6H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	3–4[1][2]
Przełam	nierówny/nieregularny, drzazgowaty[1][2]
Łupliwość	wyraźna/dobra[1]
Pokrój kryształu	tabliczkowy[1], igiełkowy, listewkowy[2]
Przezroczystość	przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1][2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	2,8–3,08 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	zielona, brązowa, czerwona w odcieniach[1][2]
Rysa	oliwkowa, żółta[1][2]
Połysk	żywiczny, perłowy[1], szklisty[2]
Współczynnik załamania	1,707–1,820 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,031[1] dyspersja (optyka): stosunkowo słaba[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DC.27[1]

Beraunit – minerał z gromady fosforanów^[1].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym, igiełkowym i tabliczkowym^[2]. Występuje w skupieniach promienistych oraz jako naskorupienia^[2]. Jest minerałem przeświecającym i kruchym^[1]. Posiada oliwkową lub żółtą rysę oraz szklisty, żywiczny bądź perłowy połysk^[1][2].

Spotykany w pegmatytach fosforanowych powstałych w wyniku wietrzenia fosforanów pierwotnych oraz w rudach goethytowych i żelaza^[1][2]. Towarzyszą mu zwykle strengit, rockbridgeit, laubmannit, kakoksen, strunzyt, kidwellit, laueit, fosfosyderyt i stewartyt^[1][2].

Występuje głównie w Australii, Czechach, Szwecji, we Francji, Niemczech, Portugalii, Hiszpanii, Anglii oraz USA (Arkansas, Maine, New Hampshire, Dakota Południowa)^[1].