The Dreams You Dread

The Dreams You Dread – czwarty studyjny album angielskiego zespołu deathmetalowego Benediction. Wydawnictwo ukazało się 8 sierpnia 1995 roku nakładem wytwórni płytowej Nuclear Blast Records^[7]. Tytuł albumu pochodzi od taśmy demo zespołu The Dreams You Dread z 1989 roku^[8].

Nagrania odbyły się w lutym 1995 w angielskim Rhythm Studios. Przy produkcji zespół współpracował z Paulem Johnstonem, Markusem Staigerem oraz Crazy Al Kingiem^[9]. Był to pierwszy album zespołu nagrany z perkusistą Neilem Huttonem, który zastąpił oryginalnego członka zespołu Iana Treacyego, który rozstał się z zespołem z przyczyn osobistych^[10]. Do utworu "Down on Whores (Leave Them All for Dead)" zrealizowany został teledysk^[11].

Opracowano na podstawie materiału źródłowego^[7].

1. "Down on Whores (Leave Them All for Dead)" – 5:20
2. "Certified...?" – 2:28
3. "Soulstream" – 4:11
4. "Where Flies Are Born" – 4:38
5. "Answer to Me" – 4:35
6. "Griefgiver" – 4:57
7. "Denial" – 5:27
8. "Negative Growth" – 3:39
9. "Path of the Serpent" – 3:30
10. "Saneless Theory" – 4:10
11. "The Dreams You Dread" – 2:13

Album został różnie odebrany przez fanów i krytyków^{[1][2][5][12][13][14][15]}. Większość recenzji zarzucała zespołowi odejście od tradycyjnego, deathmetalowego brzmienia na rzecz bardziej heavy metalowych kompozycji, zbliżonych do groove metalu^[4][13]. W swojej recenzji dla serwisu Trochę subiektywizmu, autor przyznał albumowi ocenę 6 na 10, pisząc; "tak czy siak, grupa wyraźnie pogubiła się na tym krążku, tak jak wspominałem wyżej, trudno nie odnieść wrażenia jakby kwintet zmuszał się do tworzenia tej płyty, byleby już mieć ją za sobą. Muzyce na "The Dreams..." niestety brakuje życia, owszem, znalazło się na niej trochę niezłych kawałków, ale co z tego kiedy większości z nich brakuje pierdolnięcia. Z tego też względu, mimo że nie jest to złe wydawnictwo, do "The Dreams You Dread" ogólnie wracam bardzo rzadko."^[3]

Krytycy zwrócili uwagę również na styl śpiewania Ingrama, który często był porównywany do Marka "Barney" Greenwaya z Napalm Death; "Małe zastrzeżenie mam również do wokali Ingrama, bo to, że niedaleko im do Barneyowskich jest już wiadome przynajmniej od czasów "The Grand Leveller", ale w przypadku "The Dreams...", Dave aż za bardzo przybiera manierę frontmana Napalm Death - nieraz naprawdę można mieć wątpliwości czy do studia nie zawitał ponownie sam Barney."^[3]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego^[7][9].