Toto Wolff

Jest synem Polki, Joanny Bednarczyk, i Rumuna, Svena Wolffa, którzy poznali się i osiedlili w Wiedniu^[1]. Rodzina jego matki wyemigrowała spod Częstochowy do Austrii w latach 60. XX wieku uciekając przed komunizmem^[2]. Otrzymał norweskie imię „Torger” oznaczające włócznia Thora^[3]. Jego ojciec zmarł na guza mózgu, gdy Toto Wolff miał 15 lat^[4]. Matka była lekarką anestezjologiem^[1].

Uczęszczał do francuskojęzycznej szkoły, gdzie zainteresował się nauką języków obcych i ekonomią. Jego rodzina nie była zamożna, zaś w finansowaniu edukacji pomagał mu dziadek^[5]. Wolff mówi biegle w sześciu językach: niemieckim, angielskim, polskim, włoskim, francuskim i hiszpańskim^[3].

Kariera Wolffa jako kierowcy wyścigowego przebiegała w dwóch częściach, zaś pierwsza z nich trwała około trzech lat. W 1989 roku, 17-letni Wolff zainteresował się wyścigami po obejrzeniu występu swojego przyjaciela Philippa Petera^[6] w wyścigu Niemieckiej Formuły 3 na torze Nürburgring, na który trafił wraz z innymi przyjaciółmi podczas podróży do Wiednia z Amsterdamu. Jak sam później przyznał, przed tym wydarzeniem nie miał żadnej wiedzy o motosporcie i „pójście do padoku w [przyp. tamtą] niedzielę zmieniło jego życie”. Niedługo później za zaoszczędzone pieniądze dołączył do szkoły wyścigowej Waltera Lechnera na Österreichring (obecnie Red Bull Ring), gdzie dostrzeżono jego talent^[7]. Występował w serii wyścigów Austriackiej i Niemieckiej Formuły Ford w latach 1992–1994, zwyciężył w Nürburgring 24 Hours w 1994 roku. Po tej wygranej, w maju 1994 roku, otrzymał zapytanie od swojego sponsora, czy byłby zainteresowany startem w Formule 1, zastępując w zespole Sauber innego sponsorowanego przez nich kierowcę, Karla Wendlingera, który doznał kontuzji po wypadku w Monako. Wolff przyznał, że wiedział, że jego kariera w Formule 1 nie byłaby udana ze względu na jego wysoki wzrost i wagę, dlatego odmówił tłumacząc im, że byłaby to „strata pieniędzy”^[8]. Wolff pomimo swojej dużej determinacji był świadomy, że nie ma odpowiednich warunków^[8], aby zostać kierowcą wyścigowym, więc po wycofaniu się jednego z jego głównych sponsorów, który odciął się od sportów motorowych po tragicznych wypadkach Senny i Ratzenbergera^[7], także zakończył karierę sportową. Następnie skupił się na swojej edukacji i rozpoczęciu kariery w biznesie^[9].

Ukończył studia na Uniwersytecie Ekonomicznym w Wiedniu i przez kilka miesięcy pracował we wiedeńskim banku^[5][7], zaś „jako stażysta trafił nawet do polskiego oddziału Raiffeisen w Warszawie”^[6]. 15 marca 1998 roku założył pierwszą własną firmę, Marchfifteen (w 2004 roku założył drugą firmę, Marchsixteen)^[6]. Jego przedsiębiorstwo zajmowało się inwestycjami w średnie firmy przemysłowe i spółki giełdowe powstałe w latach 90. XX i działające w zakresie nowych technologii i Internetu. Na początku działalność ta polegała głównie na pośrednictwie Marchfifteen w znalezieniu inwestorów dla nowo powstałych spółek, gdyż Wolff nie miał własnego kapitału. W miarę rozwoju firmy okazało się, że inwestycje na rynku nowych technologii przynosiły wysoki zwrot, zaś lata później, spieniężenie jednego z pierwszych przedsięwzięć inwestycyjnych na rzecz Deutsche Telekom miało wynosić aż 30 mln euro^[6]. Jedną z jego inwestycji był także zakup udziałów w HWA AG, które zajmowało się rozwojem i budową samochodów Mercedes-Benz na potrzeby serii wyścigowej DTM oraz programem budowy silników Mercedesa dla Formuły 3. Wolff sprzedał te udziały w 2015 roku^[9].

W 2002 roku Wolff został współwłaścicielem agencji kierowców wyścigowych wraz z dwukrotnym mistrzem świata Formuły 1 Miką Häkkinenem^[10]. W tym samym roku powrócił do czynnego udziału w wyścigach już jako uznany biznesmen, dla którego brak sponsora nie stanowił bariery. W 2002 roku wygrał jeden z wyścigów FIA GT Championship i zajął szóstą lokatę w klasyfikacji generalnej^[9]. W 2006 roku wraz z Philippem Peterem, czyli przyjacielem dzięki któremu zainteresował się wyścigami oraz Hansem-Joachimem Stuckiem i Dieterem Questerem wygrał 24-godzinny wyścig w Dubaju. W 2005 roku startował w jednej z rund mistrzostw świata, Rajdzie Niemiec, a także w Porsche Supercup, zajmując lokaty w środku stawki. W 2006 roku zdobył rajdowe wicemistrzostwo Austrii^[6].

Ostatnim aktem jego zmagań za kierownicą samochodu wyścigowego był 2009 rok, kiedy to chciał pobić rekord toru Nürburgring w kategorii samochodów GT. Przed podjęciem wyzwania przestrzegał go sam Niki Lauda. Wolff pobił rekord, ale przy kolejnej próbie poprawienia go w jego aucie Porsche wybuchła opona i pomimo opuszczenia rozbitego auta o własnych siłach stracił przytomność i trafił do szpitala. Występ Wolffa spowodował wtedy nie tylko spełnienie celu jakim było pobicie rekordu toru, ale także dzięki niemu poznał swoją przyszłą żonę, Susie Stoddart, która w imieniu kierowców Mercedesa ścigających się w serii DTM wykonała do Wolffa telefon z zapytaniem o jego stan zdrowia po wypadku^[6].

Wolff rozpoczął karierę w Formule 1 w 2009 roku, kiedy to został udziałowcem zespołu Williams F1. Trzy lata później, w lipcu 2012 roku został dyrektorem wykonawczym zespołu, jednocześnie posiadając 15% udziałów w Williamsie. Przywrócił zespół na nagłówki gazet za sprawą zwycięstwa w Grand Prix Hiszpanii 2012. Do dziś, to ostatnie zwycięstwo zespołu Williams w F1.^[11] Rok później odsprzedał część udziałów, zachowując 10%. 21 stycznia 2013 roku zmienił zespół i został dyrektorem wykonawczym w zespole Formuły 1 Mercedesa^[12]. Wolff został mianowany partnerem zarządzającym zespołu Mercedes F1 Team i nabył 30% udziałów zespołu wraz z innym współwłaścicielem, Nikim Laudą^[13]. Zajął się także programami sportowymi zarówno Formuły 1 jak i Formuły E. Pod koniec sezonu 2020 Formuły 1 ogłoszono, że Wolff, obok firmy INEOS i Daimler AG został jednym z trzech udziałowców zespołu Mercedes przy jednoczesnym zachowaniu dotychczasowego stanowiska szefa zespołu i dyrektora generalnego do co najmniej 2023 roku^[9]. W 2020 roku nabył również niewielki pakiet udziałów w Aston Martin F1^[14].

W latach 2014–2021 zespół Formuły 1 Mercedes AMG Petronas Motorsport Formula One Team zdobył osiem tytułów mistrzowskich w klasyfikacji konstruktorów, zaś jego kierowcy siedmiokrotnie zdobywali tytuł mistrzowski w klasyfikacji kierowców^[9].

Jego pierwszą żoną była Stephanie, kuzynka Nikiego Laudy^[6], z którą ma syna Benedicta i córkę Rosę^[15]. W październiku 2011 roku poślubił Szkotkę Susie Stoddart, która była kierowcą wyścigowym^[16], a następnie dyrektorem wykonawczym w zespole Venturi Racing w Formule E^[17]. Para poznała się tuż po wypadku Wolffa na torze Nürburgring w 2009 roku^[6]. 10 kwietnia 2017 roku na świat przyszedł ich syn Jack^[18].