Wherryit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb7Cu2(SO4)4(SiO4)2(OH)2[1] |
|---|---|
| Pokrój kryształu |
masywny, drobnoziarnisty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Gęstość |
6,45 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnozielona, żółta, żółtawozielona[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,942–2,024 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,082[1] dyspersja (optyka): stosunkowo słaba[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.BC.55[1] |
Wherryit – bardzo rzadki minerał z klasy siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju masywnym i drobnoziarnistym[1]. Posiada szklisty połysk[1].
Występowanie
Towarzyszą mu zwykle diaboleit, paralaurionit, leadhillit, hydrocerusyt, matlockit, kwarc, fosgenit oraz fluoryt[1]. Występuje w Austrii (Salzburg), we Francji, Niemczech (Dolna Saksonia) i Stanach Zjednoczonych (Arizona)[1].