Wieszczyna

Wieszczyna
Nowa Wieś
osada
Ilustracja
Widok na wieś z wieży widokowej
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

prudnicki

Gmina

Prudnik

Sołectwo

Dębowiec

Wysokość

330 m n.p.m.

Liczba ludności (2016)

23[1]

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

48-200[2]

Tablice rejestracyjne

OPR

SIMC

0502635

Położenie na mapie gminy Prudnik
Mapa konturowa gminy Prudnik, na dole znajduje się punkt z opisem „Wieszczyna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Wieszczyna”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Wieszczyna”
Położenie na mapie powiatu prudnickiego
Mapa konturowa powiatu prudnickiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Wieszczyna”
Ziemia50°16′57″N 17°30′37″E/50,282500 17,510278[3]

Wieszczyna (nazwa oboczna Nowa Wieś[3], niem. Neudeck) – osada w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik[4]. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Dębowiec. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Gór Opawskich.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Według danych na 2016 Wieszczyna była zamieszkana przez 23 osoby[1].

Geografia

Widok na Wieszczynę od strony torowisk tranzytu czeskiego

Wieszczyna znajduje się w południowo-zachodniej części Polski. Leży na ziemi prudnickiej – regionie historyczno-kulturalnym, którego głównym ośrodkiem jest miasto Prudnik[5]. Ziemia prudnicka stanowi zachodnią część Górnego Śląska[6]. Pod względem administracyjnym Wieszczyna położona jest w południowej części województwa opolskiego, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik[7]. Znajduje się w odległości około 1 km od granicy z Czechami[7]. Należy do Euroregionu Pradziad[8].

Osada leży w Górach Opawskich (Sudety Wschodnie), na terenie Parku Krajobrazowego Góry Opawskie. Według podziału fizycznogeograficznego z 2017 dr. Krzysztofa Badory, Wieszczyna znajduje się w granicach mikroregionów Przedgórze Głuchołasko-Prudnickie (332.17.3) i Wzgórza Długockie (332.17.4)[9]. W pobliżu osady znajdują się szczyty: Długota, Kraska. W obszarze wsi przepływają potoki Moszczaniecki i Zamecki Potok. Leży na wysokości 330 m n.p.m.

Nazwa

Do 1945 miejscowość nosiła niemiecką nazwę Neudeck, którą tłumaczy się na Nowy Zakątek[10]. 15 grudnia 1949 r. nadano miejscowości, wówczas administracyjnie związanej z Dębowcem i Pokrzywną, polską nazwę Wieszczyna[11]. Następnie otrzymała ona nazwę Nowa Wieś, jednak z czasem przywrócono nazwę Wieszczyna[12]. W opracowanej w 1971 przez Powiatowy Inspektorat Statystyczny w Prudniku Statystycznej charakterystyce miejscowości w gromadach powiatu prudnickiego, miejscowość została wymieniona pod nazwami Wieszczyna i Nowa Wieś[13].

Miejscowość nadal popularnie nazywana jest przez lokalną ludność Nowa Wieś, przez co wśród odwiedzających i w niektórych publikacjach turystycznych bywa mylona z Nową Wsią Prudnicką koło Białej[14][15][16]. Nazwa Wieszczyna związana jest z nazwą pospolitą „wieszczek”, oznaczającą człowieka przepowiadającego przyszłość (czarodziej, wróżbita), bądź ze słowem „wieść”. Ma od niej wywodzić się nazwisko Wieszczan[17].

Historia

Pocztówka z Wieszczyny z 1921: ulica, gospoda Barnertów i kaplica

Z 1551 pochodzi wzmianka o urzędzie celnym w Wieszczynie przy drodze handlowej z Wrocławia w kierunku Ołomuńca. Położony był na przecięciu drogi z Prudnika z głównym traktem[18]. W 1562 Rada Miejska Prudnika wzięła Wieszczynę w zastaw, a w 1597 nabyła ją na własność[19].

Pieczęć Dębowca, Wieszczyny i Pokrzywnej (1880)

Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego prudnickiego w Monarchii Habsburgów[20]. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk[21]. W XIX wieku w Wieszczynie funkcjonował urząd celny na granicy Prus i Austrii. Prowadziła tędy droga z Jindřichova do Wrocławia[22]. Znajdowała się tu pustelnia. W 1875 na zachód od Wieszczyny przeprowadzono transgraniczną linię kolejową[18]. Dębowiec, Wieszczyna i Pokrzywna posiadały wspólną pieczęć, która przedstawiała w polu literę W, napis: GEM: SIG: / NEUSTAEDT: CREIS, a w otoku napis: EICHHÄUSEL-NEUDECK · U: WILSCHGRUND (pol. Dębowiec, Wieszczyna, Pokrzywna / Powiat Prudnicki)[23].

Wieszczyna (Neudeck) wśród miejscowości ziemi prudnickiej na mapie z XIX wieku

Na początku XX wieku rodzina Fränklów wybudowała w miejscowości sanatorium dla dzieci pracowników ich fabryki włókienniczej (późniejszy „Frotex”). Był to pierwszy zakładowy dom wypoczynkowy w okolicy Prudnika. W latach 30. XX wieku został rozbudowany[24]. Rodzina Barnert w gospodarstwie rolnym założyła gospodę obsługującą turystów, która pełniła publiczną rolę w życiu całej wsi. Zabudowania gospody składały się z głównego budynku z laubą i dwóch budynków gospodarczych, na zapleczu znajdował się ogród z ławami dla klientów. W latach 20. i 30. XX wieku jej właścicielem był Max Barnert, który w 1939 pełnił funkcję przewodniczącego lokalnej grupy rolników z Wieszczyny, Dębowca i Pokrzywnej[18]. W 1921 w zasięgu plebiscytu na Górnym Śląsku znalazła się tylko część powiatu prudnickiego. Wieszczyna znalazła się po stronie zachodniej, poza terenem plebiscytowym[25].

Wieszczyna na mapie z 1936

Podczas II wojny światowej w Wieszczynie pracowali robotnicy przymusowi z Polski, m.in. z miejscowości: Chocznia i Rzyki[26]. W okresie walk w rejonie Prudnika w marcu 1945, Armii Czerwonej trzykrotnie nie udało się zająć Wieszczyny[27][28][29], natomiast niemieckie bataliony prowadziły bezskuteczne kontrataki z Wieszczyny na Dębowiec[30]. Dopiero w nocy z 7 na 8 maja Rosjanie z 1024 Pułku Strzeleckiego zdołali przebić się przez Wieszczynę[29]. Od marca do maja 1945 powiat prudnicki znajdował się pod kontrolą radzieckiej komendantury wojskowej. 11 maja 1945 polska administracja przejęła władzę cywilną w powiecie prudnickim[31]. Wówczas w Wieszczynie została osiedlona część polskich repatriantów z Kresów Wschodnich. Niemieckojęzyczna ludność została wysiedlona na zachód.

Jako integralna część Dębowca, w latach 1945–1950 Wieszczyna należała do województwa śląskiego, a od 1950 do województwa opolskiego. W latach 1945–1954 należała do gminy Moszczanka, a w latach 1954–1972 do gromady Moszczanka[32]. W spisie gromad i miejscowości w powiecie prudnickim na dzień 1 stycznia 1953 wymieniono Wieszczynę jako przysiółek Dębowca pod nazwą Nowa Wieś[33]. W 1966 w przysiółku mieszkało 31 osób[34].

Miejsce, w którym do 2007 znajdował się pomost wartowniczy

W czasach PRL-u w dawnym domu wypoczynkowym zakładów Fränkla funkcjonował dom wczasowy, a następnie utworzono tu prewentorium, mające związek z działalnością ośrodka „Aleksandrówka” w Jarnołtówku[24]. Dawny urząd celny został przebudowany na szkołę przysanatoryjną[35]. Gmina Prudnik odkupiła budynek prewentorium od urzędu marszałkowskiego w 2007, a w 2012 oddała do użytku wyremontowany obiekt. Utworzono w nim schronisko młodzieżowe „U Króla Gór Opawskich”, które było filią Schroniska „Dąbrówka” w Prudniku[24]. W okresie obostrzeń granicznych, na transgranicznej linii kolejowej koło Wieszczyny znajdowała się rampa kolejowa z reflektorem, z której żołnierze WOP sprawdzali przejeżdżające pociągi. W marcu 1951 w tymże miejscu granicę przekroczyli żołnierze ze strażnicy w Pokrzywnej podczas największej lądowej ucieczki polskich żołnierzy na Zachód. Rampę rozebrano w 2007, zachował się pobliski budynek[18]. Podczas powodzi tysiąclecia, 7 lipca 1997 zalany został dom w Wieszczynie, zapadła decyzja o ewakuacji mieszkańców[36].

W listopadzie 2022 radni gminy Prudnik przyjęli uchwałę w sprawie wszczęcia procedury zmiany statusu Wieszczyny z przysiółka Dębowca na osadę w sołectwie Dębowiec[37]. Powodem decyzji była powtarzająca się numeracja posesji w Dębowcu i Wieszczynie[38]. 22 grudnia 2023 Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przyjął rozporządzenie nadające Wieszczynie status osady z dniem 1 stycznia 2024[39].

Mieszkańcy

Miejscowość zamieszkiwana jest przez ludność napływową, przybyłą na Śląsk z Kresów Wschodnich po 1945 w wyniku przymusowych przesiedleń ludności polskiej oraz z centralnej Polski (teren późniejszych województw krakowskiego i nowosądeckiego)[40].

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisana jest[41]:

  • kaplica przydrożna, z XIX w., księga rejestru nr 489/58 z dnia 15.10.1958

Transport

Droga Pokrzywna–Wieszczyna w rejonie tranzytu czeskiego

Transport drogowy

Do Wieszczyny można dojechać z Prudnika przez Dębowiec, a także drogą z Pokrzywnej. Wieszczyna posiada połączenia autobusowe z Prudnikiem. W miejscowości znajduje się jeden przystanek autobusowy – przy głównej drodze[42]. W zarządzie Wydziału Drogownictwa Starostwa Powiatowego w Prudniku znajduje się droga powiatowa nr 1616O relacji Prudnik – Chocim – Dębowiec – Wieszczyna – Pokrzywna[43].

Transport kolejowy

Pograniczem Wieszczyny z Pokrzywną biegnie linia kolejowa nr 333 Głuchołazy – Pokrzywna, przejeżdżają tędy pociągi czeskie. Do 2007 na linii 333 między Pokrzywną i Wieszczyną funkcjonowało polsko-czeskie kolejowe przejście graniczne Głuchołazy-Jindřichov ve Slezsku.

Religia

Kaplica śś. Tymoteusza i Aurelii

Katolicy z Wieszczyny należą do parafii Podwyższenia Świętego Krzyża w Moszczance (dekanat Prudnik)[44]. W 1825 w środkowej części miejscowości, przy trasie prowadzącej z Dębowca do Pokrzywnej, została wybudowana kaplica poświęcona świętym Tymoteuszowi i Aurelii. W 1885 dokonano jej przebudowy[45].

Turystyka

Schronisko „U Króla Gór Opawskich”
Jeden z trzech stawów w Wieszczynie

Wieszczyna jest jedną z najczęściej odwiedzanych miejscowości w Górach Opawskich. Rozciąga się stąd panorama na masyw Biskupiej Kopy (890 m n.p.m.). Miejscowe walory krajobrazowe i przyrodnicze sprawiły, że już w XIX wieku wybierali się tu turyści.

W miejscowości znajdowała się filia „U Króla Gór Opawskich” Szkolnego Schroniska Młodzieżowego „Dąbrówka” w Prudniku. Schronisko było placówką oświatową całoroczną, której głównym celem był rozwój turystyki jako aktywnej formy wypoczynku wśród młodzieży szkolnej. W październiku 2021 obiekt został przeznaczony do dzierżawy[46]. W styczniu 2023 w budynku dawnego schroniska otworzono hotel i restaurację „Wieszczynówka”[47]. W 2020 w Wieszczynie powstał prywatny ośrodek wypoczynkowy „Kantadaj Village Domki Prestige”, w ramach którego zbudowano kompleks drewnianych domków wypoczynkowych, saunę i rozkładany basen[48].

Wieszczyna oferuje rozległe widoki Masywu Biskupiej i Srebrnej Kopy. Na południowym skraju wsi znajdują się stawy rybne. W celu podniesienia atrakcyjności turystycznej Wieszczyny wybudowano tu wieżę widokową oraz drogę do pobliskiego czeskiego Jindřichova. W miejscowości funkcjonuje gospodarstwo agroturystyczne „Leśny Wypoczynek”[49].

13 lipca 2010, w ramach organizowanego w Prudniku VI Europejskiego Tygodnia Turystyki Rowerowej, w którym wzięli udział rowerzyści z całej Europy, przez Wieszczynę prowadziła trasa „Dzień Czeski”[50].

Szlaki turystyczne

Przez Wieszczynę prowadzą szlaki turystyczne[51][52]:

Szlaki rowerowe

Przez Wieszczynę prowadzą szlaki rowerowe[51][53]:

  • szlak rowerowy niebieski Turystyczna trasa rowerowa Gór Opawskich (40 km): Prudnik – sanktuarium św. Józefa w Prudniku–Lesie – Chocim – Dębowiec – Wieszczyna – Pokrzywna – Jarnołtówek – Konradów – Głuchołazy – Gierałcice – Biskupów – Burgrabice – Sławniowice
  • szlak rowerowy zielony Wokół Lasu Prudnickiego – Pętla I (20 km): Prudnik – Łąka Prudnicka – Moszczanka – Wieszczyna – Dębowiec – Prudnik
  • Via Montana (9 km): Prudnik – Dębowiec – Wieszczyna – Jindřichov

Bezpieczeństwo

Miejscowość jest pod opieką dzielnicowego rejonu służbowego nr 7 Komendy Powiatowej Policji w Prudniku[54].

Góry Opawskie, w tym obszar Wieszczyny, swoim zasięgiem działania obejmuje Grupa Sudecka Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego[55]. Najbliższa stacja ratunkowa GOPR znajduje się w Międzygórzu – w znacznej odległości od Gór Opawskich. W porozumieniu z Nadleśnictwem Prudnik, na terenie Gór Opawskich działa ochotnicza Opawska Grupa Poszukiwawczo-Ratownicza[56].

Teren miejscowości, jak i całej gminy Prudnik, położony jest w strefie nadgranicznej w związku z czym Straż Graniczna dysponuje, na tym obszarze, specjalnymi kompetencjami w zakresie bezpieczeństwa[57]. Gminę Prudnik obejmuje zasięgiem służbowym placówka Straży Granicznej w Opolu ze Śląskiego Oddziału SG[58].

Przypisy

  1. 1 2 Tadeusz Pawlik, Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Prudnik – Zmiana 2017 r. [online], 2017 [zarchiwizowane z adresu 2020-11-16].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 223 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 88221.
  4. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP)).
  5. ↑ Grzegorz Kopij, Wyniki inwentaryzacji gniazd bociana białego Ciconia ciconia na Ziemi Prudnickiej w latach 2007–2009, „Przyroda Śląska Opolskiego”, 22, 2017, s. 14–17.
  6. ↑ Andrzej Dereń, Historia Powiatu Prudnickiego [online], powiatprudnicki.pl [dostęp 2025-09-26].
  7. 1 2 Powiat Prudnicki – Regionalna Infrastruktura Informacji Przestrzennej województwa opolskiego [online], mapy.opolskie.pl [dostęp 2025-09-26].
  8. ↑ Mapa interaktywna [online], emapy.com [dostęp 2020-08-20].
  9. ↑ Krzysztof Badora. Mikroregiony fizycznogeograficzne Opolszczyzny. „Prace Komisji Krajobrazu Kulturowego”. Nr 37, s. 18–22, 2017. Opole. ISSN 1896-1460. OCLC 1051268260.
  10. ↑ Nowa Wieś – stara nazwa, „Tygodnik Prudnicki”, 17 (595), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 24 kwietnia 2002, s. 19, ISSN 1231-904X.
  11. ↑ Zarządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 15 grudnia 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1950 r. Nr 8, poz. 76 (ISAP)).
  12. ↑ Wieś bez sołtysa, „Tygodnik Prudnicki”, 49 (212), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 11 grudnia 1994, s. 9, ISSN 1231-904X.
  13. ↑ Statystyczna charakterystyka miejscowości w gromadach: pow. Prudnik, woj. opolskie, Opole: Wojewódzki Urząd Statystyczny, czerwiec 1971, s. 59.
  14. ↑ Jaka to wieś?, „Nowa Panorama Bialska”, wydanie okolicznościowe, Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, wrzesień 1998, s. 6.
  15. ↑ Bartosz Sadliński, Bialskie perypetie językowe, „Panorama Bialska”, 9 (271), Biała: Gminne Centrum Kultury, październik 2017, s. 9, ISSN 1232-7352.
  16. ↑ Andrzej Dereń, Wesoła mapa, „Nasze Życie Głuchołaz”, 5, Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 4 marca 1999, s. 13, ISSN 1507-319X.
  17. ↑ Izabela Łuc, Słownik nazwisk mieszkańców południowego Śląska XIX wieku, Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2016, s. 409, ISBN 978-83-8012-863-7.
  18. 1 2 3 4 Andrzej Dereń, Spod wieży widokowej do grobu czarownicy, „Tygodnik Prudnicki”, 44 (1192), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 30 października 2013, s. 25, ISSN 1231-904X.
  19. ↑ Kasza 2020 ↓, s. 13.
  20. ↑ Johann Wolfgang Wieland, Principatus Silesiae Oppoliensis exactissima Tabula geographica, sistens Circulus Oppoliensem Ober-Glogau Gros Strehliz, Cosel, Tost, Rosenberg, Falckenberg & Lubleniz, Norimbergae: ab Homannianis Heredibus. Cum Spec. S. Caes. Rque Mtis Privilegio, 1736.
  21. ↑ Andrzej Dereń, XVIII-wieczna rewolucja, „Tygodnik Prudnicki”, Antoni Weigt – redaktor naczelny, 18 (441), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 6 kwietnia 1999, s. 17, ISSN 1231-904X.
  22. ↑ Kasza 2020 ↓, s. 772.
  23. ↑ 877 Eichhäusel-Neudeck-Wildgrund (Dębowiec) [online], Pieczęcie gminne na Śląsku, 13 sierpnia 2021 [dostęp 2024-01-11] (pol.).
  24. 1 2 3 Maciej Dobrzański, Nie tylko reprezentacyjne wille...Jakie jeszcze budynki w Prudniku związane są z rodziną Fränklów i Pinkusów? [online], Prudnik24, 4 grudnia 2021 [dostęp 2022-06-11] (pol.).
  25. ↑ Abstimmungsgebiet Oberschlesien. Akte polnischer Wahlbeeinflussung., Berlin: Gea Verlag, 1921, s. 1.
  26. ↑ „NOWA WIEŚ (PRUDNIK)” w bazie danych „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką” [online], straty.pl [dostęp 2025-09-11].
  27. ↑ Kasza 2020 ↓, s. 50.
  28. ↑ Kasza 2020 ↓, s. 60.
  29. 1 2 Kasza 2020 ↓, s. 71.
  30. ↑ Kasza 2020 ↓, s. 54–56.
  31. ↑ Andrzej Dereń, Polska Ziemia Prudnicka, „Tygodnik Prudnicki”, 19 (754), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 11 maja 2005, s. 8, ISSN 1231-904X.
  32. ↑ Podział administracyjny województwa opolskiego według stanu na dzień 31 sierpnia 1964 r., „Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu”, 9, Opole: Urząd Wojewódzki w Opolu, 3 września 1964, s. 13.
  33. ↑ 11. Powiat Prudnicki (siedziba m. Prudnik), „Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu”, 6, Opole: Prezydium WRN, 20 maja 1953, s. 41.
  34. ↑ Ludność wiejska. Wyniki badania struktury ludności wsi z dnia 15 X 1966, Opole: Wojewódzki Urząd Statystyczny w Opolu, 1969, s. 223.
  35. ↑ Andrzej Dereń, Czech postawił „szlaban” Polakom, „Tygodnik Prudnicki”, 32 (1232), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 6 sierpnia 2014, s. 7, ISSN 1231-904X.
  36. ↑ Minuta po minucie, krytyczne dni, „Tygodnik Prudnicki”, Antoni Weigt – redaktor naczelny, 29 (348), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 20 lipca 1997, s. 7, ISSN 1231-904X.
  37. ↑ Uchwała nr LXIX/1108/2022 Rady Miejskiej w Prudniku z dnia 28 listopada 2022 r. [online], bip.prudnik.pl [dostęp 2022-12-30].
  38. ↑ Maciej Dobrzański, Wieszczyna będzie osadą [online], Prudnik24, 8 października 2022 [dostęp 2022-12-30] (pol.).
  39. ↑ Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 lipca 2023 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta, zmiany nazwy gminy oraz siedziby władz gminy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2799 (ISAP)).
  40. ↑ Ludność Ziemi Prudnickiej, „Tygodnik Prudnicki”, Antoni Weigt – redaktor naczelny, 52 (266), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 24 grudnia 1995, s. 10, ISSN 1231-904X.
  41. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 111.
  42. ↑ Rozkład jazdy pks na przystanku Wieszczyna, gm. Prudnik rozkład jazdy [online], e-podroznik.pl [dostęp 2022-06-11].
  43. ↑ Wykaz dróg powiatu prudnickiego [online], powiatprudnicki.pl [dostęp 2024-09-26].
  44. ↑ Parafie według dekanatów [online], diecezja.opole.pl [dostęp 2022-06-11] (pol.).
  45. ↑ Magdalena Urbaniak, kapliczka [online], zabytek.pl, 21 września 2017 [dostęp 2022-06-11] (pol.).
  46. ↑ Damian Wicher, Rajcy zdecydowali o losie schroniska [online], terazprudnik.pl, 29 października 2021 [dostęp 2023-02-09] (pol.).
  47. ↑ Wieszczynówka [online], wieszczynowka.pl [dostęp 2023-02-09].
  48. ↑ Krzysztof Strauchmann, Ludzie w Wieszczynie boją się komercyjnej turystyki. Zrobią wszystko, żeby nie wpuścić jej do wsi [online], plus.nto.pl, 27 lipca 2021 [dostęp 2023-02-09] (pol.).
  49. ↑ Katarzyna Kolasińska-Morawska, Katalog gospodarstw agroturystycznych, Suchy Bór–Opole: Studio 4 Andrzej Nowak na zlecenie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego, s. 60, ISBN 978-83-60455-49-4.
  50. ↑ Trasy rowerowe VI ETTR w Prudniku, „Tygodnik Prudnicki”, Andrzej Dereń – redaktor naczelny, 27 (1019), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 7 lipca 2010, s. 20–21, ISSN 1231-904X.
  51. 1 2 Tadeusz Górecki, Szlaki turystyczne – Urząd Miejski w Prudniku [online], prudnik.pl, 21 marca 2012 [dostęp 2019-03-20] [zarchiwizowane z adresu 2022-10-08] (pol.).
  52. ↑ Ścieżki piesze – Starostwo Powiatowe w Prudniku [online], powiatprudnicki.pl [dostęp 2019-03-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-20].
  53. ↑ Trasy rowerowe – Starostwo Powiatowe w Prudniku [online], powiatprudnicki.pl, 13 października 2018 [dostęp 2022-02-02] [zarchiwizowane z adresu 2018-10-13].
  54. ↑ Komenda Powiatowa Policji w Prudniku [online], prudnik.policja.gov.pl [dostęp 2024-02-24] (pol.).
  55. ↑ Teren działania [online], gopr.pl, 14 kwietnia 2025 [dostęp 2026-07-01].
  56. ↑ Krzysztof Strauchmann, Opolskie Góry Opawskie bez GOPR-u. Ale są pod okiem ratowników-społeczników [online], Nowa Trybuna Opolska, 17 stycznia 2021 [dostęp 2026-07-01].
  57. ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 sierpnia 2005 r. w sprawie wykazu gmin i innych jednostek zasadniczego podziału terytorialnego państwa położonych w strefie nadgranicznej oraz tablicy określającej zasięg tej strefy (Dz. U. z 2005 r. Nr 188, poz. 1580 (ISAP)).
  58. ↑ PSG w Opolu [online], slaski.strazgraniczna.pl, 19 sierpnia 2012 [dostęp 2024-05-08].

Bibliografia

  • Ryszard Kasza: Ulicami Prudnika z historią i fotografią w tle. Przemysław Birna, Franciszek Dendewicz, Piotr Kulczyk. Prudnik: Powiat Prudnicki, 2020. ISBN 978-83-954314-5-6.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.