1,4-Dichlorobenzen

1,4-Dichlorobenzen
Ilustracja
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
kryształy w kształcie słupków lub płatków (po krystalizacji z acetonu)[1.1]
Wzór Hilla

C6H4Cl2

Masa molowa

147,00 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

106-46-7

PubChem

4685

Podobne związki
Podobne związki

1,2-dichlorobenzen, 1,3-dichlorobenzen

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

1,4-Dichlorobenzen, p-dichlorobenzen – organiczny związek chemiczny będący pochodną benzenu.

Otrzymywanie

1,4-dichlorobenzen otrzymuje się jako produkt chlorowania benzenu w reakcji elektrofilowej substytucji pierścienia aromatycznego w obecności chlorku żelaza(III) jako katalizatora.

C6H6 + 2Cl2 → C6H4Cl2 + 2HCl

Głównym zanieczyszczeniem produktu tej reakcji jest jego izomer, 1,2-dichlorobenzen. Związek oczyszcza się poprzez krystalizację frakcyjną, wykorzystując jego stosunkowo wysoką temperaturę topnienia – izomery 1,4-dichlorobenzenu oraz chlorobenzen topią się poniżej temperatury pokojowej[4].

Właściwości

1,4-Dichlorobenzen jest słabo rozpuszczalny w wodzie i nie jest łatwo rozkładany przez organizmy glebowe. Jak wiele innych węglowodorów jest lipofilowy i magazynuje się w tkance tłuszczowej.

Zastosowanie

Środek do dezynfekcji, dezodorant i pestycyd

1,4-Dichlorobenzen wykorzystywany jest do ochrony przed ćmami i pleśnią. Znajduje on swoje zastosowanie w dezynfekcji[4] kontenerów na śmieci i ubikacji, gdzie wypiera popularny niegdyś naftalen[5]. Związany jest z charakterystycznym zapachem kostek do odkażania pisuarów. Jego wysoka użyteczność w tej dziedzinie wynika z jego niskiej rozpuszczalności w wodzie i stosunkowo wysokiej lotności – z łatwością sublimuje w temperaturze pokojowej[4].

Produkt wyjściowy w syntezie organicznej

Atomy chloru w cząsteczce 1,4-dichlorobenzenu mogą ulec podstawieniu przez tlen oraz grupy aminowe i siarczkowe. W związku z tym związek jest wykorzystywany jako substrat w wydajnej reakcji otrzymywania siarczku polifenylenu[4]:

C6H4Cl2 + Na2S → 1/n[C6H4S]n + 2NaCl

Przypisy

  1. CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
    1. 1 2 3 4 5 6 7 S. 3-158.
    2. 1 2 3 S. 5-146.
    3. 1 2 3 S. 6-70.
    4. ↑ S. 5-174.
    5. 1 2 S. 16-21.
  2. 1 2 3 4 1,4-Dichlorobenzen [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: D56829 [dostęp 2018-07-23].
  3. ↑ 1,4-Dichlorobenzen [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: D56829 [dostęp 2018-07-23] (ang.). (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  4. 1 2 3 4 Chlorinated Hydrocarbons, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2006, DOI: 10.1002/14356007.a06, 233.pub2 (ang.).
  5. ↑ National Pesticide Information Center – Mothballs Case Profile [online] [dostęp 2016-10-09] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-10] (ang.).