Andrzej Piaseczny

Urodził się 6 stycznia 1971 w Pionkach^[2], jest synem nauczycielki biologii i pracownika zakładów chemicznych. Ma dwoje rodzeństwa, starszego o cztery lata brata, Krzysztofa, i młodszą o dziewięć lat siostrę, Barbarę^[5]. Będąc uczniem Szkoły Podstawowej nr 1 im. Stefana Żeromskiego w Pionkach, należał do szkolnego zespołu Cavatina, prowadzonego przez Janusza Górskiego^[6], z którym uczestniczył w festiwalach piosenki harcerskiej^[7].

Ukończył naukę w klasie o profilu biologiczno-chemicznym w Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Dąbrowskiej w Pionkach^[8]. Po zdaniu matury w 1989 podjął studia na kierunku „wychowanie muzyczne” na Wydziale Pedagogicznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, które ukończył w 1996^[9]. W trakcie studiów pracował na farmie w Szwecji^[6] oraz rozpoczął naukę gry na fortepianie, gitarze i flecie^[10].

W 1992 zwyciężył w Ogólnopolskim Młodzieżowym Przeglądzie Piosenki we Wrocławiu, dzięki czemu został zakwalifikowany do udziału w koncercie „Debiutów” na 29. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu^[11]. Wkrótce został wokalistą zespołu Mafia, z którym w listopadzie 1993 wydał pierwszy album studyjny, również zatytułowany Mafia^[12]. W lutym 1995 wydał z Mafią album pt. Gabinety^[13]. Pozostając członkiem Mafii, nawiązał współpracę z saksofonistą Robertem Chojnackim, który początkowo zaproponował mu napisanie tekstów do piosenek na jego debiutancki album^[14], następnie – nagranie wersji demo utworów, a ostatecznie także właściwych partii wokalnych na płycie^[15][16]. Wydany w grudniu 1995 album pt. Sax & Sex^[17] promowali utworami: „Budzikom śmierć”, „Prawie do nieba” i „Niecierpliwi”, które stały się przebojami. Za wydawnictwo uzyskali certyfikat dwukrotnej platynowej płyty^[18]. W ramach promocji albumu, w kwietniu i maju 1996 odbył trasę koncertową z Chojnackim^[9]. Mimo sukcesu komercyjnego płyty odmówił nagrań kolejnego albumu z Chojnackim^[15] i zakończył współpracę z muzykiem w atmosferze konfliktu wywołanego m.in. kwestiami finansowymi (za nagranie piosenek z pierwszej płyty otrzymał honorarium w wysokości 7 tys. zł)^[19][15]. Również w 1996 wydał z Mafią album pt. FM^[20], a w 1997 nagrał z zespołem piosenkę „Wolność w nas” na potrzeby ścieżki dźwiękowej do filmu Macieja Ślesickiego Sara^[13]. Wkrótce odszedł z Mafii, by kontynuować karierę solową.

14 stycznia 1998 wydał debiutancki solowy album pt. Piasek^[21]. Wydawnictwo promował singlami: „Mocniej?” i „Jeszcze bliżej”, które były notowane na listach przebojów Polskiego Radia, i piosenką „Pogodniej (Złoty środek)” wykorzystaną jako główny motyw muzyczny serialu Złotopolscy w TVP2^[13], w którym grał jedną z głównych ról, Kacpra Złotopolskiego, w latach 1997–2010^[2]. Również w 1998 wydał singel „Wciąż bardziej obcy”, który nagrał z gościnnym udziałem Jana Borysewicza, a także „Jesteś blisko mnie” i „Znam drogę swą”, które nagrał z Natalią Kukulską na potrzeby polskiej wersji dźwiękowej filmu animowanego Magiczny miecz – Legenda Camelotu. Także w 1998 premierę miała książka biograficzna pt. Piasek. O sobie samym, będąca wywiadem-rzeką z Piasecznym, który przeprowadziła Marta Szelichowska-Kiziniewicz. W 1999, reprezentując Polskę z piosenką „Jeszcze bliżej”, zajął drugie miejsce w finale Festiwalu Piosenki Krajów Nadbałtyckich w Karlshamn, na którym otrzymał także nagrodę publiczności^[13].

16 lutego 2000 wydał album pt. Popers^[22], a w ramach jego promocji zagrał koncert pod nazwą Piasek i Przyjaciele w Teatrze Polskim w Warszawie^[13]. W maju 2001, reprezentując Polskę z utworem „2 Long” (anglojęzyczną wersją piosenki „Z kimś takim”), zajął 20. miejsce w finale 46. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kopenhadze^[13]; w trakcie występu miał na sobie futro, za które otrzymał nieoficjalny tytuł najgorzej ubranego uczestnika konkursu^[23][24][25]. W 2002 nagrał utwór „Oj Kot” promujący film kostiumowy Andrzeja Wajdy Zemsta^[13] i został jednym z właścicieli gejowskiego klubu „Soho” w Krakowie^[26][27]. 10 listopada 2003 wydał album, zatytułowany po prostu Andrzej Piaseczny^[28], który promował singlami: „Szczęście jest blisko”, „Teraz płacz” i „Jedna na milion”. W 2004 nagrał duet „Przytul mnie życie” z Krzysztofem Krawczykiem^[13], uczestniczył w sztafecie z ogniem olimpijskim podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2004 w Atenach^[13], zagrał Andrzeja w filmie Marcina Sobocińskiego i Macieja Łęgowskiego Trzymajmy się planu (2004) i otrzymał tytuł „Zasłużony dla Miasta Pionki” na uroczystości z okazji 50-lecia nadania Pionkom praw miejskich.

W 2005 wziął udział w nagraniach płyty pt. Słowa, która zawierała piosenki skomponowane do wierszy Jana Pawła II. 3 września tego samego roku za piosenkę „Z głębi duszy” zdobył główną nagrodę Bursztynowego Słowika na Festiwalu w Sopocie^[13]. 19 września wydał album pt. Jednym tchem^[29], za który odebrał certyfikat platynowej płyty. Również w 2005 pojawił się na kolejnym albumie Roberta Chojnackiego pt. Saxophonic^[30] i wystąpił w programie rozrywkowym Arie z uśmiechem, w którym zaśpiewał dwie arie operetkowe: „Dziewczyno ty moja” i „Usta milczą, dusza śpiewa” z Kasią Cerekwicką^[13].

W 2007 wystąpił w koncercie TOP na festiwalu TOPtrendy 2007 w Sopocie, zaśpiewał podczas recitalu Seweryna Krajewskiego w ramach 44. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu^[13] i wystąpił gościnnie w 46. odcinku serialu Niania w TVN. 7 kwietnia 2008 wydał album pt. 15 dni, który nagrał z okazji 15-lecia działalności artystycznej^[31]. Na płycie umieścił najpopularniejsze piosenki w karierze i dwie premierowe kompozycje: „Komu potrzebny żal” i „15 dni”^[13].

Pod koniec marca 2009 wydał album pt. Spis rzeczy ulubionych z muzyką skomponowaną przez Seweryna Krajewskiego^[32]. Płytę promował singlem „Chodź, przytul, przebacz”, który został wyróżniony nagrodą Super Hit za czterokrotne zwycięstwo w programie Hit Generator w TVP2^[33]. W czerwcu tego samego roku podczas koncertu Superjedynki w ramach 46. KFPP w Opolu otrzymał nagrodę dla artysty roku, za przebój roku („Chodź, przytul, przebacz”) i za superwystęp^[34]. 30 listopada 2009 wraz z Krajewskim wydał album koncertowy pt. Na przekór nowym czasom – live zawierający zapis występów z ich trasy koncertowej po Polsce^[35]. Za sprzedaż płyty w ponad 60 tys. egzemplarzy uzyskali certyfikat podwójnej platynowej płyty^[36]. Za pochodzący ze Spisu... singiel „Rysowane tobie” otrzymał w 2010 nominację do Superjedynki za przebój roku^[37].

W 2010 odebrał Telekamerę w kategorii muzyka i Złotego Dzioba za album pt. Spis rzeczy ulubionych, a także wystąpił w roli dyrektora szkoły w improwizowanym spektaklu telewizyjnym Spadkobiercy^[2]. 15 kwietnia 2011 wspólnie ze Stanisławem Sojką wydał album pt. W blasku światła^[38], na którym znalazła się muzyka ilustrująca poematy Karola Wojtyły^[13]. Również w 2011 został trenerem w pierwszej edycji programu rozrywkowego The Voice of Poland w TVP2^[39].

23 stycznia 2012 wydał album pt. To co dobre, który promował singlami: „To co dobre, to co lepsze” i „Z dwojga ciał”. Płyta dotarła do pierwszego miejsca listy OLiS. Również w 2012 zwyciężył z prowadzonym przez siebie chórem z Kielc w finale trzeciej edycji programu Bitwa na głosy w TVP2 i nagrał z Sewerynem Krajewskim album pt. Zimowe piosenki, który w dniu premiery uzyskał status platynowej płyty. W 2014 wystąpił jako gość muzyczny w finale pierwszej edycji programu rozrywkowego Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami w Polsacie.

Pod koniec marca 2015 wydał album pt. Kalejdoskop, który nagrał z orkiestrą Metropole Orkest^[40] i który promował singlami: „Kalejdoskop szczęścia” i „O sobie samym”. Również 2015 ponownie został trenerem w The Voice of Poland, zasiadając w gronie trenerów szóstej edycji programu^[41]. 5 marca 2016 był gościem muzycznym finału krajowych eliminacji do 61. Konkursu Piosenki Eurowizji, a jesienią tego samego roku zasiadł w gronie trenerów w siódmej edycji The Voice of Poland^[42].

W 2017 otrzymał tytuł „Honorowego Obywatela Miasta Pionki”^[43], był jednym z trenerów w ósmej edycji The Voice of Poland^[44] i wydał album pt. O mnie, o tobie, o nas. Jesienią 2018 współprowadził poranne pasmo Twój dzień z Melo w Meloradiu^[45]. W 2019 zasiadł w gronie trenerów w pierwszej polskiej edycji The Voice Senior w TVP2^[46] i wystąpił z matką w jednym z odcinków reality show Starsza pani musi fiknąć w TVN^[47].

W sierpniu 2020 został ogłoszony jednym z trenerów w drugiej edycji The Voice Senior w TVP2^[48], którą wyemitowano od stycznia do marca 2021^[49]. W 2021 prowadził audycję 50/50 w Meloradiu^[50], wydał album pt. 50/50, którą promował singlami: „Przedostatni”^[51] i „Miłość”^[52], zasiadł w jury w 12. edycji programu rozrywkowego Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami w Polsacie^[53] i zdobył tytuł Mężczyzny Roku w plebiscycie magazynu „Glamour”^[54]. W 2022 wydał piosenkę i teledysk „Ania” do filmu dokumentalnego Ania o Annie Przybylskiej, w którym także wystąpił^[55], poza tym był jurorem w kolejnej edycji programu Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami, a z okazji 30-lecia telewizji Polsat nagrał utwór „30 lat minęło jak jeden dzień…” powstały na bazie przeboju Andrzeja Rosiewicza „Czterdzieści lat minęło...” z 1975^[56]. W 2023 wraz z Kacprem Dworniczakiem wydał album pt. Jeszcze zanim święta^[57], który promował singlem „Zanim święta”^[58].

Od 2022 współpracuje z Uniwersytetem Jana Kochanowskiego w Kielcach, na którym najpierw prowadził zajęcia (tzw. master class) z interpretacji wokalnej i ruchu scenicznego^[59], w 2024 został okrzyknięty Ambasadorem UJK^[60], a od 2025 jest wykładowcą tej uczelni^[61][62].

W maju 2024 obchodził jubileusz 30-lecia kariery na Polsat Hit Festiwalu^[63], a w listopadzie tego samego roku wydał singiel „Piosenka o końcu świata”, który nagrał z Julią Żugaj^[64]. Na początku 2025 powrócił w charakterze trenera do programu The Voice Senior^[65], zasiadając w szóstej i siódmej edycji w 2026^[66].