Balinowo

Balinowo
Balinavas
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

święciański

Gmina

Maguny

Populacja
• liczba ludności


3
(2001)

Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Balinowo”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Balinowo”
Ziemia54°53′29″N 25°42′06″E/54,891389 25,701667

Balinowo (lit. Balinavas) – dawny chutor na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie święciańskim, w gminie Maguny.

Miejscowość została zlikwidowana w 2015 roku.

Historia

W czasach zaborów folwark w gminie Kiemieliszki, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 18 mieszkańców, 73 dziesięciny, własność Dubickiego[1].

W dwudziestoleciu międzywojennym folwark leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Podbrodzie.

W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 20 osób[2].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Sużanach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Podbrodziu[3].

W 1938 roku folwark należał do gromady Nasielany, gminy Podbrodzie[4].

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do BSRR, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej.

Przypisy

  1. ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905.
  2. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 51.
  3. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 31.
  4. ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki, 1938, nr. 14, s. 423