Skardzie

Skardzie
Skardžiai
ilustracja
Państwo

 Litwa

Okręg

 uciański

Rejon

malacki

Gmina

Janiszki

Populacja (2011)

 

• liczba ludności

6

Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej znajduje się punkt z opisem „Skardzie”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Skardzie”
Ziemia55°04′18″N 25°41′22″E/55,071667 25,689444

Skardzie (lit. Skardžiai) – wieś na Litwie, w okręgu uciańskim, w rejonie malackim, w gminie Janiszki.

Historia

W czasach zaborów wieś w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczyła 51 mieszkańców[1][2].

W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Podbrodzie.

W 1931 w 11 domach zamieszkiwało 59 osób[3].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Korkożyszkach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Ornianach[4].

W 1938 roku wieś należała do gromady Grzybiańce, gminy Podbrodzie[5].

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do BSRR, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej.

Przypisy

  1. ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905.
  2. ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84.000
  3. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 51.
  4. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1545.
  5. ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr. 14, s. 423