Nikoje
| Państwo | |
|---|---|
| Okręg | |
| Rejon | |
| Gmina |
Janiszki |
| Populacja (2011) |
|
| • liczba ludności |
0 |
Położenie na mapie Litwy  | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r.  | |
 55°03′42″N 25°38′50″E/55,061667 25,647222 | |
Nikoje (lit. Nikaja) – osada na Litwie, w okręgu uciańskim, w rejonie malackim, w gminie Janiszki.
Historia
W czasach zaborów zaścianek w gminie Janiszki, w powiecie wileńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 13 mieszkańców, 17 dziesięcin[1][2].
W dwudziestoleciu międzywojennym zaścianek leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Podbrodzie.
W 1931 w 2 domach zamieszkiwało 19 osób[3].
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Korkożyszkach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Ornianach[4].
W 1938 roku zaścianek należał do gromady Purwiniszki, gminy Podbrodzie[5].
Nad jeziorem Gołgna, obok miejscowości była umiejscowiona strażnica KOP „Nikoje”. W 1932 obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku popolicyjnym[6].
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do BSRR, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej.
Przypisy
- ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 84
- ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84.000
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 51.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1131.
- ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr. 14, s. 423
- ↑ Komunikaty dyslokacyjne Korpusu Ochrony Pogranicza z lat 1927 (z uzupełnieniami i poprawkami), 1928, 1932, 1934 (z uzupełnieniami i poprawkami) i 1938 → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin. (sygn.177/143 do 177/149.)