Burbliszki II

Burbliszki II
Burbliškė II
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

święciański

Gmina

Podbrodzie

Populacja (2021)

 

• liczba ludności

7

Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej znajduje się punkt z opisem „Burbliszki II”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Burbliszki II”
Ziemia54°59′46″N 25°48′50″E/54,996111 25,813889

Burbliszki II (lit. Burbliškė II) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie święciańskim, w gminie Podbrodzie.

Dawniej używana nazwa – Burbliszki Dolne.

Historia

W czasach zaborów zaścianek w gminie Michałowo, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 13 mieszkańców, 18 dziesięcin[1].

W dwudziestoleciu międzywojennym zaścianek leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Podbrodzie.

W 1931 w 3 domach zamieszkiwało 38 osób[2].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Powiewiórce. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Podbrodziu[3].

W 1938 roku zaścianek należał do gromady Kocielniki, gminy Podbrodzie[4].

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do BSRR, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej.

Przypisy

  1. ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905.
  2. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 51.
  3. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 200.
  4. ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki, 1938, nr. 14, s. 423